ผมก็คงเหมือนใครอีกหลายๆคนที่อยากเห็นเมืองไทยมั่นคง สงบสุขร่มเย็นเหมือนที่เคยผ่านๆมา
มันคงเป็นความฝันที่ใครอีกหลายคน มองภาพออกไปข้างหน้า เห็นประชาชนยิ้มให้กัน รักกัน
มีมิตรไมตรีจิตที่ดีต่อกัน เกื้อกูลกัน และสามัคคีช่วยกันฝ่าอุปสรรค นำพาชาติไปสู่โลกอย่างสวยงาม
แต่วันนี้ ทุกอย่างยังคงดูมืดมัว มีกลุ่มเงาต่างๆที่เกิดจากคนไทยกันเอง ที่สร้างเงื่อนไขโดยเอาชาติเป็นตัวประกัน
ผมไม่อาจจะกล่าวโทษใครได้เต็มปากนัก เพราะทุกภาคส่วนล้วนแล้วแต่มีส่วนพักดันให้ชาติพบหายนะ
ไม่ว่าจะเริ่มต้นจากจุดใหญ่สุดของชาติจนถึงจุดเล็กที่สุด ทุกคนต่างมีบทบาท ที่ต่างสะสมกันมาเรื่อยๆ
ปัญหาที่เรามองเห็น กับกลายเป็นเรื่องปกติของคนอีกกลุ่ม หรือเราเพียงแค่เห็นต่างกันอย่างสุดโต่งจนลืมมองกันและกัน
ผมชอบประชาธิปัตย์ แต่หลายๆอย่างที่พรรคทำ ผมก็ไม่เคยสนับสนุนในการกระทำ หรือนโยบายนั้นๆที่เอื้อประโยชน์พวกพ้อง
ผมไม่ชอบเสื้อแดง แต่ผมก็เปิดใจยอมรับฟัง และเรียนรู้ความคิดของคนเสื้อแดง เพื่อหาจุดที่แตกต่าง เพื่อเข้าใจอีกฝ่ายมากขึ้น
ผมรักราชวงศ์สุดหัวใจ แต่ผมก็ไม่อยากให้ราชวงศ์ต้องเข้ามาให้ใครต่อติชิน นินทา วิจารณ์ กับการเข้ามามีส่วนร่วมในการเมือง
ผมเคยเป็นกลุ่มคนที่ออกมาต่อต้านทักษิณ ในเรื่องการทุจริต และในขณะเดียว ผมก็ยังยอมรับในความสามารถและความคิดที่ก้าวไกลของทักษิณ ในเรื่องพัฒนาชาติ เพียงแต่คอรัปชั่นที่เกิดขึ้น มันเอื้อประโยชน์จนชาติเป็นผู้เสียหาย
ผมเคยให้การสนับสนุนอภิสิท และตอนนี้ก็ยังคงมีบ้างในบางเรื่อง แต่บางเรื่อง เราก็ไม่อาจจะเห็นด้วยไปเสียหมดเพราะทุกวันนี้ บางอย่างยังคงเป็นเพียงลม ที่ไม่มีรูปธรรมใดๆให้เห็น โอกาสที่เคยได้ เสียไปอย่างไร้ค่า...และคอรัปชั่นก็ยังคงไม่เคยจางหายไปเช่นกัน ไม่ว่าพรรคไหนได้เป็นรัฐบาล
ผมเคยเห็นด้วยกับคุณสนธิ ที่เคยออกมาต่อต้านทักษิณ และอุดมการณ์ที่จะข้ามผ่านจุดหายนะทางการเมือง แต่การกระทำบางอย่าง มันสุดโต่งเกินไปสำหรับประชาชน ไม่ว่าจะคัดค้านในทุกเรื่อง หรือจับผิดในทุกประเด็น
ผมให้โอกาสเสมอกับทุกรัฐบาล ที่เข้ามาบริหาร ไม่ว่าจะเป็นแดงหรือฟ้า แต่ที่ต้องยอมกันและกันคือ ไม่มีใครสมหวังไปทุกเรื่อง การเมืองมันเหมือนเรื่องของผลประโยชน์ล้วนๆ มันมืดมนจริงๆ ที่จะทำโดยที่อีกฝ่ายจะไม่ค้าน เพราะเงินและอำนาจ
ต่อให้วันนี้ อีกพรรคสลับเปลี่ยนขึ้นมาเป็นรัฐบาล ผมว่าปัญหาก็ไม่มีทางจบ
แล้วปัญหาตอนนี้มันอยู่ที่ตรงไหน รัฐบาลในฝันของแต่ล่ะคนเป็นอย่างไร...หรือมันเป็นเพียงฝันไปจริงๆ
1.รัฐบาลไม่ว่าฝ่ายใด ลดความเกลียดชัง ลดความเห็นแก่ตัว ลดความโลภ โดยพึ่เห็นชาติบ้านเมืองเป็นหลัก เพราะประชาธิปไตย คงเป็นเรื่องของนักการเมืองโดยแยกออกจากกันไม่ได้
2.ภาคการเมืองต้องโปร่งใสปราศจากเบื้องหลัง และต้องแยกจากกันอย่างชัดเจน เพื่อภาพที่สวยงาม ตราตรึง ผมยังคงมีสิ่งยึดเหนี่ยวภายในใจไม่เคยเปลี่ยนแปลง ต่อให้วันเวลาผ่านไปเพียงใด ผมก็ยังคงรัก เทิดทูนและศรัทธาไปจนวันตาย เพราะแผ่นดินนี้ ไม่เคยสิ้นหลังเพราะสิ่งที่ยึดเรารวมกันเป็นปึกแผ่นมันคง และเป็นศูนย์รวมของชาติอย่างแท้จริง
3.ยอมรับผลประโยชน์ของชาติร่วมกัน อันไหนดี เราต้องช่วยกันพักดัน อันไหนแย่ เราต้องช่วยกันคัดค้านไม่ว่าฝ่ายใด โดยเอาคำว่าประเทศไทยเป็นที่ตั้ง ไม่ว่าใคร ก็คงอยากเห็นชาติก้าวกน้าต่อไป ไม่ได้บอกว่าเราต้องคลั่งชาติ แต่ขอให้แค่รักชาติก็พอครับ
4.ยอมรับซึ่งกันและกัน ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ย่อมมีคนที่เห็นต่างกันเสมอ ไม่มีทางที่สิ่งหนึ่งจะถูกใจคนทั้งหมดได้ เราต่างต้องเปิดใจ ยอมกันเรื่องนี้ แบ่งปันกันเรื่องนั้น ชาติก็ย่อมเดินต่อไปได้
5.กฎหมายต้องเป็นหลักที่ทุกคนต้องยอมรับ ไม่ว่าฝ่ายใด ถ้าทำผิด ก็ต้องยอมรับผิดและเข้ารับโทษ ผมไม่อยากให้ใครก็ตามพูดว่าคุกมีไว้ลงโทษเฉพาะคนจน ถ้าอย่างนั้นแล้ว ประเทศจะมีศาล ตำรวจ และกฎหมายไว้เพื่ออะไรกัน เหลืองผิดก็ต้องรับโทษ แดงผิดก็ต้องรับโทษ ถ้าเราเป็นเจ้าของบ้านร่วมกันคือชาติไทยนี้ แล้ววันหนึ่งมีคนเข้ามาทำผิดกฎหมาย ทำลายข้าวของ เราจะบอกไม่เป็นอะไร หรือเราจะต้องให้บทเรียนแก่ผู้ร้ายนั้นๆ แน่นอนครับ ทุกคนคงอยากเห็นการลงโทษ และการกลับตัวกลับใจของบุคคลเหล่านั้น... สำคัญคือทุกคนต้องยอมรับกติการ่วมกัน
6.ในคนดีก็มีคนชั่ว ในคนชั่วก็มีคนดี เราไม่สามารถชี้วัดตัดสินใครได้ เพียงใครๆเล่าต่อกันมา ข่าวสารที่เข้ามา มีทั้งโทษและดี เสพสิ่งใดอย่ายึดติดมัวเมาหลงว่าเป็นจริงไปเสียทุกเรื่อง หรืออย่าหลงคิดว่ามันต้องโกหกหมกเม็ดไปเสียทุกอย่าง อย่าทำให้ใครต้องมองว่าเราล้าหลังหรือถ่วงความเจริญของชาติด้วยเหตุผลที่เราไม่เปิดใจให้สว่าง
ผมก็เพียงเสียงเล็กๆคนหนึ่งในสังคมไทย ที่รักและหวงแหนไทยเสมอมา ตั้งแต่จำความได้ ประเทศผ่านเรื่องราวมากมายหลายอย่าง แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่เสมอคือ เรายังคงเป็นไท เรายังคงเป็นเพื่อนร่วมชาติ เราต่างอยากเห็นภาพที่สวยงาม เราช่วยกันได้รึป่าว ผมว่าเราทำได้ แต่จะมีสักกี่คน ที่ยอมปล่อยวาง ความรู้สึกส่วนตัว แล้วรับรู้ความเจ็บปวดของชาติร่วมกัน แล้วเดินร่วมกันไปแก้ปัญหาจริงๆ
ผมยังคงเชื่อมั่นเสมอมา ว่าคนไทยรักกัน และสามัคคีกันจริงๆ มันเป็นภาพที่สวยงามจริงๆ ในวันที่วิกฤตินั้นเคยพัดมาแล้วเราร่วมกันเป็นหนึ่ง
ผมไม่อยากเห็นคนไทยต้องเหนี่ยวไกลปิน ฆ่าฟันกันเอง ไม่ว่าข้างไหน เพราะมันเจ็บปวดเสมอ เจ็บเสมอมาไม่ว่าจะใครหรือฝ่ายใดบนแผ่นดินไทย...
ผมคงไม่อยากตื่นหรอกครับ ถ้าฝันนั้น "ประเทศไทยเป็นเมืองที่คนไทยรักกันอย่างเดิม"
ผมคงไม่อยากตื่น ถ้าผมฝันว่า.....
ผมก็คงเหมือนใครอีกหลายๆคนที่อยากเห็นเมืองไทยมั่นคง สงบสุขร่มเย็นเหมือนที่เคยผ่านๆมา
มันคงเป็นความฝันที่ใครอีกหลายคน มองภาพออกไปข้างหน้า เห็นประชาชนยิ้มให้กัน รักกัน
มีมิตรไมตรีจิตที่ดีต่อกัน เกื้อกูลกัน และสามัคคีช่วยกันฝ่าอุปสรรค นำพาชาติไปสู่โลกอย่างสวยงาม
แต่วันนี้ ทุกอย่างยังคงดูมืดมัว มีกลุ่มเงาต่างๆที่เกิดจากคนไทยกันเอง ที่สร้างเงื่อนไขโดยเอาชาติเป็นตัวประกัน
ผมไม่อาจจะกล่าวโทษใครได้เต็มปากนัก เพราะทุกภาคส่วนล้วนแล้วแต่มีส่วนพักดันให้ชาติพบหายนะ
ไม่ว่าจะเริ่มต้นจากจุดใหญ่สุดของชาติจนถึงจุดเล็กที่สุด ทุกคนต่างมีบทบาท ที่ต่างสะสมกันมาเรื่อยๆ
ปัญหาที่เรามองเห็น กับกลายเป็นเรื่องปกติของคนอีกกลุ่ม หรือเราเพียงแค่เห็นต่างกันอย่างสุดโต่งจนลืมมองกันและกัน
ผมชอบประชาธิปัตย์ แต่หลายๆอย่างที่พรรคทำ ผมก็ไม่เคยสนับสนุนในการกระทำ หรือนโยบายนั้นๆที่เอื้อประโยชน์พวกพ้อง
ผมไม่ชอบเสื้อแดง แต่ผมก็เปิดใจยอมรับฟัง และเรียนรู้ความคิดของคนเสื้อแดง เพื่อหาจุดที่แตกต่าง เพื่อเข้าใจอีกฝ่ายมากขึ้น
ผมรักราชวงศ์สุดหัวใจ แต่ผมก็ไม่อยากให้ราชวงศ์ต้องเข้ามาให้ใครต่อติชิน นินทา วิจารณ์ กับการเข้ามามีส่วนร่วมในการเมือง
ผมเคยเป็นกลุ่มคนที่ออกมาต่อต้านทักษิณ ในเรื่องการทุจริต และในขณะเดียว ผมก็ยังยอมรับในความสามารถและความคิดที่ก้าวไกลของทักษิณ ในเรื่องพัฒนาชาติ เพียงแต่คอรัปชั่นที่เกิดขึ้น มันเอื้อประโยชน์จนชาติเป็นผู้เสียหาย
ผมเคยให้การสนับสนุนอภิสิท และตอนนี้ก็ยังคงมีบ้างในบางเรื่อง แต่บางเรื่อง เราก็ไม่อาจจะเห็นด้วยไปเสียหมดเพราะทุกวันนี้ บางอย่างยังคงเป็นเพียงลม ที่ไม่มีรูปธรรมใดๆให้เห็น โอกาสที่เคยได้ เสียไปอย่างไร้ค่า...และคอรัปชั่นก็ยังคงไม่เคยจางหายไปเช่นกัน ไม่ว่าพรรคไหนได้เป็นรัฐบาล
ผมเคยเห็นด้วยกับคุณสนธิ ที่เคยออกมาต่อต้านทักษิณ และอุดมการณ์ที่จะข้ามผ่านจุดหายนะทางการเมือง แต่การกระทำบางอย่าง มันสุดโต่งเกินไปสำหรับประชาชน ไม่ว่าจะคัดค้านในทุกเรื่อง หรือจับผิดในทุกประเด็น
ผมให้โอกาสเสมอกับทุกรัฐบาล ที่เข้ามาบริหาร ไม่ว่าจะเป็นแดงหรือฟ้า แต่ที่ต้องยอมกันและกันคือ ไม่มีใครสมหวังไปทุกเรื่อง การเมืองมันเหมือนเรื่องของผลประโยชน์ล้วนๆ มันมืดมนจริงๆ ที่จะทำโดยที่อีกฝ่ายจะไม่ค้าน เพราะเงินและอำนาจ
ต่อให้วันนี้ อีกพรรคสลับเปลี่ยนขึ้นมาเป็นรัฐบาล ผมว่าปัญหาก็ไม่มีทางจบ
แล้วปัญหาตอนนี้มันอยู่ที่ตรงไหน รัฐบาลในฝันของแต่ล่ะคนเป็นอย่างไร...หรือมันเป็นเพียงฝันไปจริงๆ
1.รัฐบาลไม่ว่าฝ่ายใด ลดความเกลียดชัง ลดความเห็นแก่ตัว ลดความโลภ โดยพึ่เห็นชาติบ้านเมืองเป็นหลัก เพราะประชาธิปไตย คงเป็นเรื่องของนักการเมืองโดยแยกออกจากกันไม่ได้
2.ภาคการเมืองต้องโปร่งใสปราศจากเบื้องหลัง และต้องแยกจากกันอย่างชัดเจน เพื่อภาพที่สวยงาม ตราตรึง ผมยังคงมีสิ่งยึดเหนี่ยวภายในใจไม่เคยเปลี่ยนแปลง ต่อให้วันเวลาผ่านไปเพียงใด ผมก็ยังคงรัก เทิดทูนและศรัทธาไปจนวันตาย เพราะแผ่นดินนี้ ไม่เคยสิ้นหลังเพราะสิ่งที่ยึดเรารวมกันเป็นปึกแผ่นมันคง และเป็นศูนย์รวมของชาติอย่างแท้จริง
3.ยอมรับผลประโยชน์ของชาติร่วมกัน อันไหนดี เราต้องช่วยกันพักดัน อันไหนแย่ เราต้องช่วยกันคัดค้านไม่ว่าฝ่ายใด โดยเอาคำว่าประเทศไทยเป็นที่ตั้ง ไม่ว่าใคร ก็คงอยากเห็นชาติก้าวกน้าต่อไป ไม่ได้บอกว่าเราต้องคลั่งชาติ แต่ขอให้แค่รักชาติก็พอครับ
4.ยอมรับซึ่งกันและกัน ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ย่อมมีคนที่เห็นต่างกันเสมอ ไม่มีทางที่สิ่งหนึ่งจะถูกใจคนทั้งหมดได้ เราต่างต้องเปิดใจ ยอมกันเรื่องนี้ แบ่งปันกันเรื่องนั้น ชาติก็ย่อมเดินต่อไปได้
5.กฎหมายต้องเป็นหลักที่ทุกคนต้องยอมรับ ไม่ว่าฝ่ายใด ถ้าทำผิด ก็ต้องยอมรับผิดและเข้ารับโทษ ผมไม่อยากให้ใครก็ตามพูดว่าคุกมีไว้ลงโทษเฉพาะคนจน ถ้าอย่างนั้นแล้ว ประเทศจะมีศาล ตำรวจ และกฎหมายไว้เพื่ออะไรกัน เหลืองผิดก็ต้องรับโทษ แดงผิดก็ต้องรับโทษ ถ้าเราเป็นเจ้าของบ้านร่วมกันคือชาติไทยนี้ แล้ววันหนึ่งมีคนเข้ามาทำผิดกฎหมาย ทำลายข้าวของ เราจะบอกไม่เป็นอะไร หรือเราจะต้องให้บทเรียนแก่ผู้ร้ายนั้นๆ แน่นอนครับ ทุกคนคงอยากเห็นการลงโทษ และการกลับตัวกลับใจของบุคคลเหล่านั้น... สำคัญคือทุกคนต้องยอมรับกติการ่วมกัน
6.ในคนดีก็มีคนชั่ว ในคนชั่วก็มีคนดี เราไม่สามารถชี้วัดตัดสินใครได้ เพียงใครๆเล่าต่อกันมา ข่าวสารที่เข้ามา มีทั้งโทษและดี เสพสิ่งใดอย่ายึดติดมัวเมาหลงว่าเป็นจริงไปเสียทุกเรื่อง หรืออย่าหลงคิดว่ามันต้องโกหกหมกเม็ดไปเสียทุกอย่าง อย่าทำให้ใครต้องมองว่าเราล้าหลังหรือถ่วงความเจริญของชาติด้วยเหตุผลที่เราไม่เปิดใจให้สว่าง
ผมก็เพียงเสียงเล็กๆคนหนึ่งในสังคมไทย ที่รักและหวงแหนไทยเสมอมา ตั้งแต่จำความได้ ประเทศผ่านเรื่องราวมากมายหลายอย่าง แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่เสมอคือ เรายังคงเป็นไท เรายังคงเป็นเพื่อนร่วมชาติ เราต่างอยากเห็นภาพที่สวยงาม เราช่วยกันได้รึป่าว ผมว่าเราทำได้ แต่จะมีสักกี่คน ที่ยอมปล่อยวาง ความรู้สึกส่วนตัว แล้วรับรู้ความเจ็บปวดของชาติร่วมกัน แล้วเดินร่วมกันไปแก้ปัญหาจริงๆ
ผมยังคงเชื่อมั่นเสมอมา ว่าคนไทยรักกัน และสามัคคีกันจริงๆ มันเป็นภาพที่สวยงามจริงๆ ในวันที่วิกฤตินั้นเคยพัดมาแล้วเราร่วมกันเป็นหนึ่ง
ผมไม่อยากเห็นคนไทยต้องเหนี่ยวไกลปิน ฆ่าฟันกันเอง ไม่ว่าข้างไหน เพราะมันเจ็บปวดเสมอ เจ็บเสมอมาไม่ว่าจะใครหรือฝ่ายใดบนแผ่นดินไทย...
ผมคงไม่อยากตื่นหรอกครับ ถ้าฝันนั้น "ประเทศไทยเป็นเมืองที่คนไทยรักกันอย่างเดิม"