อีกครั้งกลับการจากไปอย่างไม่มีวันกลับของลูกชายสุดที่รักทอมมี่กับการตัดสินใจผิดพลาดของแม่

ช่วงนี้มีหมาหน้าบ้านมาผสมพันธ์กันเยอะ ซึ่งเมื่อทอมมี่ได้ยินเสียงหมาหน้าบ้านเค้าก็ไปเห่า แต่หมาหน้าบ้านมีเยอะและตัวใหญ่มาก ด้วยความที่หวงตัวเมีย หมาตัวใหญ่ได้กัดทอมมี่เป็นรอยเขี้ยวหมา4รู เลือดไหลเยอะมากเราจึงรีบไปอุ้มเค้ามา ตอนแรกคิดว่าจะทำแผลให้เค้าเองแต่กลัวเค้าจะเป็นอันตรายเพราะเราไม่มีความรู้ทางด้านนี้ จึงได้ขับรถพาเค้าไปหาหมอ ซึ่งอาการก่อนจะไปหาหมอคือเลือดไหลเยอะมาก และเหมือนเค้าจะเพลียเพราะเสียเลือด แต่ทอมมี่ยังสามารถเดินไปเดินมาได้อาการปกติไม่ได้ร้องเจ็บ และเลือดก็หยุดไหลแล้ว พอไปถึงหมอ หมอได้ฉีดยาห้ามเลือดไป2เข็ม ซ้ายและขวา ทั้งๆที่เลือดหยุดไหลแล้ว หลังจากฉีดยาแล้วหมอบอกว่า โดนกัดแล้วทะลุไปถึงลำไส้แล้วไขมันในลำไส้  ทะลักออกมาแล้วไส้ทอมมี่ทะลักออกมาอยู่ชั้นกล้ามเนื้อเลือดออกมาเป็นลิ่ม หมอบอกว่าต้องผ่าตัด ถ้าแค่คว้านออก ครั้งหน้าก็ต้องกลับมาหาหมออีก ถ้าไม่ผ่าตัด เลือดคลั่งข้างในจะเน่าและจะรักษายากกว่าเดิม เราคิดในใจทำไมอาการถึงได้น่ากลัวจัง เราจึงตัดสินใจให้หมอผ่าตัด เพราะกลัวทอมมี่จะเป็นอะไรไป และไว้ใจหมอด้วย และหมอได้บอกว่าจะฉีดยาสลบตามน้ำหนักและผ่าตัด หมอบอกประมาณ2 ชั่วโมงก็จะฟื้น และให้เราเซ็นรับรอง เราจึงเซ็นและไปทำธุระ
      และฝากทอมมี่ไว้กับหมอ 2ชม.เราได้กลับมาหาทอมมี่ หมอบอกว่าอาการทอมมี่ไม่น่าเป็นห่วง ไม่ได้เป็นอะไรมากแล้ว หมอได้กดตรงโคนตาดูแล้วมีการตอบสนองว่ากระพริบตา เหมือนกำลังจะฟื้นแล้ว จึงได้เอาทอมมี่ให้เราพากลับบ้าน พร้อมกับคำแนะนำและยา และได้ขับรถมาถึงบ้านใช้เวลาประมาณ20กว่านาที พอมาถึงบ้านเราได้อุ้มทอมมี่มาให้แม่ดู แม่ได้จับดูแม่บอกทอมมี่ ไม่เห็นหายใจเลยลูก ตอนนั้นเราตกใจมาก ทั้งๆที่หมอบอกว่าอาการไม่น่าเป็นห่วงไม่ได้เป็นอะไรมาก เราจึงได้ขับรถกลับไปหาหมออีกครั้งเพื่อให้หมอตรวจดูอีกที ปรากฏว่าทอมมี่ไม่หายใจจริงๆ ทอมมี่เสียแล้ว แล้วหมอก็ถามว่าเปิดแอร็เย็นใช่ไหม ความดันเค้าต่ำ ซึ่งเราก็บอกว่าไม่ได้เปิดแอร์เลย เปิดกระจกแค่นิดเดียว แล้วเราก็บอกว่าหมอพยายามให้หน่อยทำยังไงก็ได้ เราไม่อยากเสียทอมมี่ไป หมอก็บอกว่าไม่ทันแล้วเค้าหยุดหายใจไปพักนึ่งแล้ว หมอบอกถ้าเค้าอยู่กับหมอ หมอยังสามารถปฐมพยาบาล เบื้องต้นให้ช่วยให้เค้าหายใจทำ CPR เพื่อให้หัวใจเต้นต่อได้ ซึ่งเราก็คิดในใจว่า ถ้าอาการเป็นแบบนี้แล้วทำไมหมอถึงได้กล้าให้เราพาทอมมี่กลับบ้านได้อย่างไร เราไม่มีความรู้เรื่องหมอ เรื่องปฐมพยาบาล ทำไมหมอไม่เอาเค้าไว้ที่คลีนิค เพื่อที่จะได้ดูแลเค้า แล้วมาบอกเราว่าเค้า อาการไม่เป็นอะไรมากทำไม บอกว่าพากลับบ้านได้ทำไม ทำไมไม่เอาทอมมี่ไว้กับหมอพอเค้าฟื้นแล้วค่อยมารับเค้ากลับ และหมอก็บอกว่าถ้าเอาไว้กับหมอนะหมอยังดูเค้าเป็นระยะๆ สรุปว่าเราผิด ที่เขียนมา เพื่อที่จะอยากระบาย ในความผิดของตัวเอง เสียใจที่ทำให้ทอมมี่ต้องจากไปก่อนวัยอันควรเพียงแค่1ปี6เดือน เพียงเพราะการตัดสินใจที่ผิดพลาดของเรา
      อยากบอกทอมมี่ว่ารักทอมมี่มาก ก่อนหน้านี้ไม่กี่เดือนก็พึ่งเสียอาเฉาก๊วยไป ตอนนี้ต้องมาเสียทอมมี่อีก อยากจะร้องไห้แต่น้ำตาไม่ไหล ตอนนอนก็นอนไม่หลับ ได้แต่นอนคิด ว่าทำไมเราถึงตัดสินใจแบบนี้ จะรักทอมมี่และอาเฉาก๊วยตลอดไป และทอมมี่ก็ยังมีภรรยาที่เพิ่งตั้งท้องได้2อาทิตย์ แม่จะดูแล จีจี้และลูกของทอมมี่ จีจี้ให้ดีที่สุด ที่เขียนเพราะนอนไม่หลับ อยากระบาย แบ่งปันความรู้สึก และอยากให้เพื่อนดูแลและรักเค้าที่สุดตอนที่เค้าอยู่กับเรา
รูปทอมมี่ กับ จีจี้

เค้าชอบนอนท่าเดียวกัน

เป็นยามเฝ้าหน้าบ้าน และช่วยทำงานในบางเวลา


บางครั้งเราก็ไปเที่ยวกัน

ทอมมี่ ไปหาหมอ วันสุดท้าายที่เราจะได้อยู่ด้วยกัน

ทอมมี่ไปสบายแล้ว

แม่จะรักทอมมี่ตลอดไป




หลับให้สบายนะทอมมี่ลูกแม่