เนื่องจาก เพื่อนๆผมในเฟสหลายคนถามผมว่าไม่ไปสวนลุมเหรอ
เมื่อก่อนม็อบไหนมาผมจะไปร่วมด้วยตลอด
ไม่ใช่ผมนิ่งเฉยเรื่องการเมืองนะ
อ่านข่าวแล้วรู้อยู่ทุกวันว่าเกิดอะไรขึ้นกับบ้านเมือง
ข้าวของแพง น้ำมันขึ้น ก๊าซขึ้น เศรษฐกิจฝืดเคือง ข้าวแกงธรรมดา40บาท
สถาบันก็โดนลบหลู่ ถามว่าโกรธมั้ย โกรธสิ
รู้อยู่ แต่ทำอะไรไม่ได้ เราตัวคนเล็กๆ
แต่บอกจะัให้สู้ จะสู้ยังไงว้า
ถ้าคิดในหลักความจริง
-สู้ในสภา แค่พรรคแดงพรรคเดียว จำนวนสส.ก็มากกว่าฝ่ายค้านแล้ว ไม่รวมพรรคร่วมที่โดนซื้อตัวไปหมด ยอมยกมือให้พรรคแดงกันหมด แม้แต่ประธานสภาก็พวกเขา
-ต่อให้ยุบสภา เลือกตั้งกี่ทีก็แพ้ เพราะคนไทยเราซื้อได้ด้วยเงิน ฤคูกาลเลือกตั้งทีเงินลงสู่หัวคะแนนเท่าไหร่ เราก็รู้ๆกันอยู่ ฐานเรายังแตกเป็นเสียง ปชป. พธม. กลุ่มไม่เอาใครเลย กลุ่มเฉยๆไม่ยุ่ง แต่ฐานเสียงแดงเขารวมเป็นแดงเดียว ไม่งั้นเสื้อแดงจะเรียกเราสลิ่มเหรอ เพราะเรามันกระจัดกระจายเป็นหลายกลุ่มหลายสีไง อะ ถ้าพูดตรงๆต่อให้รวมกันหมด ยังไงเลือกตั้งเสียงก็แพ้เขา
-ศาล.ตุลาการณ์ นิติบัญญัติ ข้าราชการ กกต. นักวิชาการ องค์กรอิสระ สื่อ ตำรวจ แม้กระทั่งทหาร ผบ.ทบ.ยังเดินตามยายปูต้อยๆ พวกนี้โดนซื้อได้ด้วยเงิน และ ตำแหน่ง หมด หมดแล้วพี่พึ่ง แล้วจะให้พึ่งใครล่ะทีนี้
-ส่วนพวกเราพูดตรงๆมีแค่30%เท่านั้น มีใครบ้าง มีพธม ปชป กลุ่มรักในหลวง กลุ่มหน้ากากขาวกลุ่มไม่เอานักการเมือง เป็นต้น แต่เฉือกแตกคอกันเอง กลุ่มเราส่วนมากเป็นชนชั้นกลาง พนง.ออฟฟิศในเมืองที่วันๆเล่นแต่ไอแพด จนเพจเสื้อแดงมันล้อว่า คนประเทศกรุงเทพต้องมีไอแพ็ดแล้วกินสตาร์บัค เออ มันก็ถูกของมัน เพราะฐานเสียงของเราที่ไม่ยอม พท.ก็มีแต่ในกทม.กับภาคใต้เท่านั้น ในเมื่อคนไทยกว่า70% รวมทั้งสถาบันต่างๆยอมให้ประเทศมันเป็นแบบนี้ ยอมให้น้ำมัน2ลิตรร้อย สนแต่นโยบายที่นักการเมืองจะให้อะไร ให้ค่าแรง300 ได้รถคันแรก ได้เงินประกันราคาข้าว ก็คนไทยส่วนใหญ่คิดถึงแต่ตัวเอง ตัวเองได้ นักการเมืองเมิงจะทำเควี่ยอะไรก็ทำไปกูไม่ยุ่ง
-ในเมื่อคนไทยส่วนใหญ่ยังเป็นแบบนี้อยู่ บอกหน่อยซิ พวกเราสู้ไปก็แพ้ เพราะสู้มาหลายครั้งแล้ว ผมสู้มาตั้งแต่ปี48แล้ว จะให้สู้ยังไง สู้ไปก็แค่สลับขั้ว ประเทศเป็นสมบัติผลัดกันชม แต่การเมืองก็ยังเป็นการเมืองน้ำเน่าเช่นเดิม สู้ยังไงวะ คิดไม่ออก สู้ด้วยวิธีอะไร บอกวิธีมาซิ สู้ยังไงก็ไม่ชนะ มีวิธีเดียวที่ผมนึกออก คือ Sniper เท่านั้น ได้เปลี่ยนแปลงแน่
จบ
จากใจสลิ่มถึงสลิ่ม (แดงไม่เกี่ยว)
เมื่อก่อนม็อบไหนมาผมจะไปร่วมด้วยตลอด
ไม่ใช่ผมนิ่งเฉยเรื่องการเมืองนะ
อ่านข่าวแล้วรู้อยู่ทุกวันว่าเกิดอะไรขึ้นกับบ้านเมือง
ข้าวของแพง น้ำมันขึ้น ก๊าซขึ้น เศรษฐกิจฝืดเคือง ข้าวแกงธรรมดา40บาท
สถาบันก็โดนลบหลู่ ถามว่าโกรธมั้ย โกรธสิ
รู้อยู่ แต่ทำอะไรไม่ได้ เราตัวคนเล็กๆ
แต่บอกจะัให้สู้ จะสู้ยังไงว้า
ถ้าคิดในหลักความจริง
-สู้ในสภา แค่พรรคแดงพรรคเดียว จำนวนสส.ก็มากกว่าฝ่ายค้านแล้ว ไม่รวมพรรคร่วมที่โดนซื้อตัวไปหมด ยอมยกมือให้พรรคแดงกันหมด แม้แต่ประธานสภาก็พวกเขา
-ต่อให้ยุบสภา เลือกตั้งกี่ทีก็แพ้ เพราะคนไทยเราซื้อได้ด้วยเงิน ฤคูกาลเลือกตั้งทีเงินลงสู่หัวคะแนนเท่าไหร่ เราก็รู้ๆกันอยู่ ฐานเรายังแตกเป็นเสียง ปชป. พธม. กลุ่มไม่เอาใครเลย กลุ่มเฉยๆไม่ยุ่ง แต่ฐานเสียงแดงเขารวมเป็นแดงเดียว ไม่งั้นเสื้อแดงจะเรียกเราสลิ่มเหรอ เพราะเรามันกระจัดกระจายเป็นหลายกลุ่มหลายสีไง อะ ถ้าพูดตรงๆต่อให้รวมกันหมด ยังไงเลือกตั้งเสียงก็แพ้เขา
-ศาล.ตุลาการณ์ นิติบัญญัติ ข้าราชการ กกต. นักวิชาการ องค์กรอิสระ สื่อ ตำรวจ แม้กระทั่งทหาร ผบ.ทบ.ยังเดินตามยายปูต้อยๆ พวกนี้โดนซื้อได้ด้วยเงิน และ ตำแหน่ง หมด หมดแล้วพี่พึ่ง แล้วจะให้พึ่งใครล่ะทีนี้
-ส่วนพวกเราพูดตรงๆมีแค่30%เท่านั้น มีใครบ้าง มีพธม ปชป กลุ่มรักในหลวง กลุ่มหน้ากากขาวกลุ่มไม่เอานักการเมือง เป็นต้น แต่เฉือกแตกคอกันเอง กลุ่มเราส่วนมากเป็นชนชั้นกลาง พนง.ออฟฟิศในเมืองที่วันๆเล่นแต่ไอแพด จนเพจเสื้อแดงมันล้อว่า คนประเทศกรุงเทพต้องมีไอแพ็ดแล้วกินสตาร์บัค เออ มันก็ถูกของมัน เพราะฐานเสียงของเราที่ไม่ยอม พท.ก็มีแต่ในกทม.กับภาคใต้เท่านั้น ในเมื่อคนไทยกว่า70% รวมทั้งสถาบันต่างๆยอมให้ประเทศมันเป็นแบบนี้ ยอมให้น้ำมัน2ลิตรร้อย สนแต่นโยบายที่นักการเมืองจะให้อะไร ให้ค่าแรง300 ได้รถคันแรก ได้เงินประกันราคาข้าว ก็คนไทยส่วนใหญ่คิดถึงแต่ตัวเอง ตัวเองได้ นักการเมืองเมิงจะทำเควี่ยอะไรก็ทำไปกูไม่ยุ่ง
-ในเมื่อคนไทยส่วนใหญ่ยังเป็นแบบนี้อยู่ บอกหน่อยซิ พวกเราสู้ไปก็แพ้ เพราะสู้มาหลายครั้งแล้ว ผมสู้มาตั้งแต่ปี48แล้ว จะให้สู้ยังไง สู้ไปก็แค่สลับขั้ว ประเทศเป็นสมบัติผลัดกันชม แต่การเมืองก็ยังเป็นการเมืองน้ำเน่าเช่นเดิม สู้ยังไงวะ คิดไม่ออก สู้ด้วยวิธีอะไร บอกวิธีมาซิ สู้ยังไงก็ไม่ชนะ มีวิธีเดียวที่ผมนึกออก คือ Sniper เท่านั้น ได้เปลี่ยนแปลงแน่
จบ