อะไรที่เป็นจุดหักเหของชีวิตที่ทำให้เพื่อนๆพี่ๆชีวิตเปลี่ยนไปบ้างคะ

ตามหัวกระทู้เรยค่ะ

ลองเข้ามาแชร์กันนะคะ

อมยิ้ม17 ขอบคุณทุกคนมากๆเลยนะคะที่เข้ามาแชร์กัน
แก้ไขข้อความเมื่อ

คำตอบที่ได้รับเลือกจากเจ้าของกระทู้
ความคิดเห็นที่ 81

ไม่ว่าตอนนี้ใครกำลังเจอเรื่องร้ายๆอะไรอยู่เดี๋ยวทุกอย่างมันก็จะผ่านไปนะค่ะทุกคนยิ้ม
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 2
เป็นมะเร็งระยะ 2 เมื่อ 5 ปีที่แล้ว ชีวิตเปลี่ยนเลย ผ่าตัด นอนโรงบาล คีโม ฉายแสง กินยา เรียนไม่จบ เงินไม่พอ
ทำงาน หาเงิน ดูแลสุขภาพ เลิกกับแฟน.......อะไรไม่รู้สาระพัด นึดว่าจะไม่รอดมาตอบกระทู้นี้แล้ว
ความคิดเห็นที่ 17
ได้มาเป็นนักการเมืองครับ ในชีวิตไม่เคยคิดว่าจะเป็น แต่ได้รับการร้องขอจากผู้ใหญ่ท่านหนึ่ง ที่อยากเข้ามาพัฒนาบ้านเกิด
ทีมผู้บริหารเลยเป็นคนรุ่นใหม่ และมีนโยบายว่าจะไม่ เรียกรับเงินหรือผลประโยชน์ใดๆ ที่ มีผู้เสนอให้เพราะเป็นเรื่องสำคัญของหัวหน้าทีม ทำให้ผมตัดสินใจเข้าร่วม

ตอนนี้หลายบริษัทที่เข้ามาติดต่องานหรือขายของ กลับไปปรึกษาที่ บ. หมดครับ เพราะ บอกว่าจะซื้อแต่ ของดี ราคาตามท้องตลาด ไม่เอา %
ได้มาก เป็นประโยชน์ต่อการทำงาน ไม่ซื้อของที่ไม่จำเป็น ของทุกชิ้นที่ซื้อต้องใช้ประโยชน์ได้เต็มที่

ผมก็หวังว่าจะเป็น มันคงเป็นการเริ่มต้นการเมืองแบบสร้างสรรค์
ความคิดเห็นที่ 5
พ่อมีเมียน้อยค่ะ ตอนเราอยู่ ม.2 จากเด็กที่เที่ยวเล่นสนุกเฮฮา ติดเพื่อน กลายเป็นคนที่ต้องโตกว่าคนอื่น ต้องคิดรอบคอบ แม่มีปัญหาเยอะพอแล้ว(ตาเราก็มี 2 เมียค่ะ แม่เป็นลูกเมียหลวง ทำใจไม่ค่อยได้ว่าต้องมาเจอแบบนี้อีก) เราเลยไม่ทำตัวเป็นปัญหาเค้าอีก สภาพจิตใจย่ำแย่ บางเดือนเราไม่เจอหน้าพ่อถึงแม้จะอยู่บ้านเดียวกัน พ่อโอนเงินใส่บัญชีให้เราทุกเดือน พ่อจะกลับบ้านตอนเช้าเพื่ออาบน้ำไปทำงานซึ่งเราไปเรียนแล้ว เลิกงาน 5 โมงพ่อจะมากินข้าว อาบน้ำ ออกจากบ้านไปกลับมาอีกทีก็เช้า ซึ่งตอนเย็นเรากลับบ้านเอง เรียนพิเศษบ้าง ไม่ค่อยทันกินข้าวกับพ่อเท่าไหร่  (ตอนนี้กลับมาอบอุ่นเหมือนเดิมแล้ว แต่แผลจะถูกสะกิดทุกครั้งที่ทะเลาะกัน) เราไม่สามารถปรึกษาอะไรกับครอบครัวได้ เพราะพ่อไม่อยู่บ้าน แม่ตรอมใจและต้องเลี้ยงน้อง น้องยังเล็กมาก (เราห่างกับน้อง 7 ปีค่ะ) ทำให้ทุกวันนี้เราชินกับการตัดสินใจด้วยตัวเอง ต้องจัดการปัญหาทุกอย่าง อกหัก เพื่อนหักหลัง ยังร้องไห้ไม่ได้ เดี๋ยวแม่เครียดไม่สบายใจ ตอนพ่อถอยจากเค้าพยายามทำตัวเป็นคนอารมณ์ดี แต่ข้างในก็ยังแย่ในบางครั้ง สิ่งที่เสียใจที่สุดในชีวิตคือพ่อไปงานรับปริญญาลูกของเมียน้อย(ที่ไม่ใช่ลูกของพ่อ) พร้อมกับดอกไม้ช่อโต ถ่ายรูปคู่กันเหมือนครอบครัว ทั้งที่จริงควรจะเป็นเราที่เป็นลูกสาวคนโตของพ่อ ซึ่งกำลังจะรับในปีนี้ค่ะ อยากจะเห็นชุดเก่งของพ่อในงานของเรามากกว่า เรื่องบ้านเรามีเยอะค่ะ แต่งเป็นนิยายคงได้ แต่มันคงจะมีฉากอารมณ์มากกว่าฉากรักๆใคร่ๆนะ
ความคิดเห็นที่ 35
เรารู้ตัวว่าพ่อมีเมียน้อยตั้งแต่จำความได้ บ้านแตกสาแหรกขาดเพราะ เมียน้อยหน้าด้านคนเดียวของพ่อ
แม่เราก็รับไม่ได้ ยังผูกใจเจ็บ และก็กลุ้มใจทุกครั้ง ร้องไห้ทุกครั้งที่คุยกันเรื่องนี้แต่ไม่ยอมเลิก
เราอยู่โดยไม่มีพ่อ (พ่อไปกกเมียน้อยกับลูกเมียน้อย) ส่วนแม่ก็ไม่สามารถทำหน้าที่แม่ได้
แบบชอบระบายให้ลูกฟัง เรียกได้ว่าเหมือน เพลง Because of you ของ Kelly Clarkson เลยอะค่ะ
เป็นเด็กที่โตมาโดยโดนผู้ใหญ่พึ่งพิงตลอด ทำให้ต้องโตก่อนวัย ขาดวัยเด็กอย่างแรง
ไม่ชอบคุยกับเพื่อนวัยเดียวกันเพราะรู้สึกว่า ชีวิตเพื่อนมันไร้สาระเกินไป เครียดแต่เรื่องเด็กๆ
ไม่ชอบกลับบ้านตัวเอง หาทางร่อนเร่ตระเวนไปเรื่อยๆเพราะกลับมาแล้วไม่มีความสุข
อยากไปไหนมาไหนคนเดียว มีเพื่อนกลุ่มเดียวคือม.ปลาย เพราะเป็นเพื่อนกลุ่มที่เราปรึกษาเรื่องสมัยวัยรุ่นด้วยบ่อยๆ
กินเหล้า สูบบุหรี่ เที่ยวกลางคืนสารพัด อะไรก็ได้ให้ไม่กลับบ้าน (แต่ตั้งใจเรียนนะคะ)
แต่ก็ไม่ร็ว่า แต่ละวันจะหมดไปกับอะไรดี มีอะไรเข้ามาก็รับไว้หมด ใช้ชีวิตแบบ freebird

พอเรียนจบ ทำงานอยู่บ้านก็ตื่นตอนกลางคืน นอนตอนกลางวันจะได้ไม่ต้องเจอใคร จนสักพักเริ่มเหงา
เลยไปเก็บหมาจรจัดมาเลี้ยง ปรากฏว่าเราโดนหมาเปลี่ยนชีวิต
รู้สึกคุณค่าของชีวิตมากขึ้น รู้จักความรู้สึกที่ต้องตื่นทุก 4 ชม. เพราะหมามันเล็กมาก ต้องตื่นมาดูแลอยู่เป็นเดือนยังกับแม่คน
ตื่นเช้าได้ นอนหัวค่ำได้ เลี้ยงหมาเหมือนลูกเลย มีเรื่องทุกข์ก็ยังต้องกลับบ้าน เพราะหมารออยู่
ทำงานจะเอาเงินไปซื้ออะไรดีๆให้หมา พาหมาไปหาหมอ พาไปเที่ยวด้วยกัน
ใจเย็นกับแม่มากขึ้น ทำดีกับแม่มากขึ้น
(ถึงจะเทียบไม่ได้ก็เถอะ แต่การได้เลี้ยงหมาก็คือก้าวนึงที่เราเข้าใกล้ความเป็นผู้ปกครองคนอื่นมากสุดแล้ว)
ความคิดเห็นที่ 14
ได้เจอกับภรรยาคนปัจจุบันครับ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

เธอคือสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของผม
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่