ผมไม่ได้มีปัญหาอะไรมากมายน่ะ บังเอิญเพื่อนผมคนนี้เป็นที่สนิทกัน แต่เวลาไปหาบ้านมันทีไร เจอพ่อแม่ ทำหน้าตาเหมือนไม่ชอบขี้หน้าเรา พอเรายกมือไหว้ก็ทำท่าเหมือนไม่เห็นแล้วพยักหน้า บางทีก็ไม่ค่อยอยากรับไหว้เราสักเท่าไหร่
ตัวผมฐานะไม่ดีอะไรหรอก ยังหางานไม่ได้ หรือเพราะสาเหตุนี้หรือเปล่าไม่แน่ใจ
สังเกตุแล้วผมก็คิดในใจ "ผมจะพาลูกคุณไปเสพยาหรือยังไงว่ะ" ทั้งๆที่เพื่อนก็ชวนกินข้าวธรรมดา ย้ำว่าผมไม่ได้ชวน เพื่อนเป็นฝ่ายชวนแต่นัดเจอกันบ้านเพื่อนเลยต้องเจอพ่อแม่มันประจำ อดคิดไม่ได้น่ะบางที
ใจผมไม่ค่อยอยากไปเจอเท่าไหร่หรอกกับพ่อแม่ของเพื่อน ไม่ได้อยากไปหาที่บ้านบางทีเหตุบังเอิญต้องเจอก็จำเป็น
หลังๆมาผมไม่ไปบ้านมันเลย แถมเจอพ่อแม่มันข้างนอกผมไม่อยากทักเลยครับ พยายามเดินหลบหน้าเลย แล้วทำปกติแบบคนไม่รู้จักด้วย ไม่รู้ว่าทำถูกหรือเปล่าน่ะ
ปล. มาถามเพิ่มเติมเฉยๆ อยากทราบใครเคยมีเหตุการแบบนี้มั่ง
แก้ไขคำผิด
คิดยังไงกับพ่อแม่เพื่อน ที่ไม่เต็มใจรับความเคารพจากเรา
ตัวผมฐานะไม่ดีอะไรหรอก ยังหางานไม่ได้ หรือเพราะสาเหตุนี้หรือเปล่าไม่แน่ใจ
สังเกตุแล้วผมก็คิดในใจ "ผมจะพาลูกคุณไปเสพยาหรือยังไงว่ะ" ทั้งๆที่เพื่อนก็ชวนกินข้าวธรรมดา ย้ำว่าผมไม่ได้ชวน เพื่อนเป็นฝ่ายชวนแต่นัดเจอกันบ้านเพื่อนเลยต้องเจอพ่อแม่มันประจำ อดคิดไม่ได้น่ะบางที
ใจผมไม่ค่อยอยากไปเจอเท่าไหร่หรอกกับพ่อแม่ของเพื่อน ไม่ได้อยากไปหาที่บ้านบางทีเหตุบังเอิญต้องเจอก็จำเป็น
หลังๆมาผมไม่ไปบ้านมันเลย แถมเจอพ่อแม่มันข้างนอกผมไม่อยากทักเลยครับ พยายามเดินหลบหน้าเลย แล้วทำปกติแบบคนไม่รู้จักด้วย ไม่รู้ว่าทำถูกหรือเปล่าน่ะ
ปล. มาถามเพิ่มเติมเฉยๆ อยากทราบใครเคยมีเหตุการแบบนี้มั่ง
แก้ไขคำผิด