กระทู้ระบายนะคะ ตอนนี้รู้สึกไม่ถูกใจกับคนรอบข้างไปหมด อาจจะเพราะความจริงจังของเราในเรื่องเวลา หรืออาจเพราะเราโตขึ้น ทำให้เรารู้สึกว่าการปฏิบัติตัวของเรา มันไม่เข้าพวกซะเลย
เรื่องแรก เรามี training ตอนเย็นเลิกค่ำค่ะ จะกลับบ้านกะพี่ที่ทำงานเพื่อแชร์ค่า taxi กัน แต่เราต้องรอๆๆ ทุกครั้ง เพราะพี่เขาไม่ตรงเวลาเลย คำว่าเดี๋ยวนี้เจอกัน คือ อาจจะ 15 นาทีหรือ ครึ่ง ชม (ยืนรอนะ) อย่าแนะนำให้คุยหรือพูดตรงๆ เขาเป็นพี่ไม่อยากมีปัญหาและผู้หญิง อารมณ์แปรปรวน ในทางกลับกันขาก็ต้องเพิ่งเรากลับบ้านเหมือนกัน สรุปทนไปก่อนยัน training จะหมด เพราะพี่เขาก็มีดีเหมือนกัน แต่เราเซ็งอะ ถ้าจบ training เราคงเผ่นค่ะ อีกเรื่อง ให้เงินเกินค่า taxi ไม่ได้คืนค่ะ พี่เขาลืมตลอด เงินมันก็ไม่เยอะนะคะ แต่หลายครั้งก็เป็นร้อยป่ะ เราเยอะหรือเปล่าเนี่ยยย
เรื่องที่สอง นัดเพื่อนเก่าเจอกัน นัดแล้วนัดอีกกว่าจะว่างก็เหนื่อย นัดไปแต่ห้าง เราเสนอไปกินร้านอาหารอร่อยๆ สรุปสุดท้ายจบที่ห้าง เป็นเพื่อนกันมา 10 ปีแทบไม่เคยกินข้าวร้านอาหารอร่อยๆเลย โอเค ไม่หวังแล้ว อยากกินไหนก็กิน อีกเรื่องเป็นเพื่อนกันมา 10 ปี ไม่เคยไปเที่ยว ตจว ค้างคืนกันเลย เพราะแต่ละคนติดโน่นนี่ตลอด ไม่พร้อมใจจะทำอะไรร่วมกัน เราเอ่ยปากชวน แต่ตอนนี้เพื่อนในกลุ่มคนนึงแต่งงานไม่สะดวกแล้ว สรุป คือ เราอย่าไปหวังจะรวมกลุ่มกันเพื่อไปตจว กะเพื่อนกลุ่มนี้ค่ะ เพราะเพื่อนคนนึงแต่งงานไปแล้ว ไม่ว่างมาได้แน่นอน สรุปกันแบบนั้นเนอะเพื่อความสบายใจ
เรื่องที่ 3 เพื่อนสนิท พอทะเลาะกะแฟนก็โทรมา พอดีกันก็หาย ทั้งที่ไม่เจอแฟนนะ แต่ชวนไปไหนก็ไม่ไป เหมือนไม่ค่อยสนใจอยากจะกระชับสัมพันธ์กันอะ ช่วงนี้วัยทำงานยังไม่แต่งงานน่าจะเป็นวัยที่ไปไหนมาไหน ได้คล่องที่สุดป่ะ เพราะมีเงินแล้ว ดูแลตัวเองได้แล้ว เพราะถ้าต่างมีครอบครัวก็ยากอีก แต่ไม่สนใจจะมาเจอกัน เบื่อมากกกก
สรุปเราจริงจังป่ะคะ เราตรงเวลา เราเป็นคนมีเวลาให้เพื่อนเพราะเราเห็นว่าสำคัญ เราคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงินไปมั้ย เราอยากออกนอกกรอบไปเที่ยว ตปท กับเพื่อนๆกลุ่มที่สนิทบ้างแต่ไม่มีใครตอบสนอง ตอนนี้ที่เราจะทำ คือ ปลีกวิเวกอยู่คนเดียวค่ะ ไม่ initiate อะไรแล้วกับคนรอบข้างอยากทำอะไรก็ทำ ขอบคุณทุกคนที่อ่านนะคะ ขอบคุณค่ะ
นี่เราจริงจังไปมั้ย หรือเราต้องหัดเรียนรู้จะลดความจริงจังลง
เรื่องแรก เรามี training ตอนเย็นเลิกค่ำค่ะ จะกลับบ้านกะพี่ที่ทำงานเพื่อแชร์ค่า taxi กัน แต่เราต้องรอๆๆ ทุกครั้ง เพราะพี่เขาไม่ตรงเวลาเลย คำว่าเดี๋ยวนี้เจอกัน คือ อาจจะ 15 นาทีหรือ ครึ่ง ชม (ยืนรอนะ) อย่าแนะนำให้คุยหรือพูดตรงๆ เขาเป็นพี่ไม่อยากมีปัญหาและผู้หญิง อารมณ์แปรปรวน ในทางกลับกันขาก็ต้องเพิ่งเรากลับบ้านเหมือนกัน สรุปทนไปก่อนยัน training จะหมด เพราะพี่เขาก็มีดีเหมือนกัน แต่เราเซ็งอะ ถ้าจบ training เราคงเผ่นค่ะ อีกเรื่อง ให้เงินเกินค่า taxi ไม่ได้คืนค่ะ พี่เขาลืมตลอด เงินมันก็ไม่เยอะนะคะ แต่หลายครั้งก็เป็นร้อยป่ะ เราเยอะหรือเปล่าเนี่ยยย
เรื่องที่สอง นัดเพื่อนเก่าเจอกัน นัดแล้วนัดอีกกว่าจะว่างก็เหนื่อย นัดไปแต่ห้าง เราเสนอไปกินร้านอาหารอร่อยๆ สรุปสุดท้ายจบที่ห้าง เป็นเพื่อนกันมา 10 ปีแทบไม่เคยกินข้าวร้านอาหารอร่อยๆเลย โอเค ไม่หวังแล้ว อยากกินไหนก็กิน อีกเรื่องเป็นเพื่อนกันมา 10 ปี ไม่เคยไปเที่ยว ตจว ค้างคืนกันเลย เพราะแต่ละคนติดโน่นนี่ตลอด ไม่พร้อมใจจะทำอะไรร่วมกัน เราเอ่ยปากชวน แต่ตอนนี้เพื่อนในกลุ่มคนนึงแต่งงานไม่สะดวกแล้ว สรุป คือ เราอย่าไปหวังจะรวมกลุ่มกันเพื่อไปตจว กะเพื่อนกลุ่มนี้ค่ะ เพราะเพื่อนคนนึงแต่งงานไปแล้ว ไม่ว่างมาได้แน่นอน สรุปกันแบบนั้นเนอะเพื่อความสบายใจ
เรื่องที่ 3 เพื่อนสนิท พอทะเลาะกะแฟนก็โทรมา พอดีกันก็หาย ทั้งที่ไม่เจอแฟนนะ แต่ชวนไปไหนก็ไม่ไป เหมือนไม่ค่อยสนใจอยากจะกระชับสัมพันธ์กันอะ ช่วงนี้วัยทำงานยังไม่แต่งงานน่าจะเป็นวัยที่ไปไหนมาไหน ได้คล่องที่สุดป่ะ เพราะมีเงินแล้ว ดูแลตัวเองได้แล้ว เพราะถ้าต่างมีครอบครัวก็ยากอีก แต่ไม่สนใจจะมาเจอกัน เบื่อมากกกก
สรุปเราจริงจังป่ะคะ เราตรงเวลา เราเป็นคนมีเวลาให้เพื่อนเพราะเราเห็นว่าสำคัญ เราคิดเล็กคิดน้อยเรื่องเงินไปมั้ย เราอยากออกนอกกรอบไปเที่ยว ตปท กับเพื่อนๆกลุ่มที่สนิทบ้างแต่ไม่มีใครตอบสนอง ตอนนี้ที่เราจะทำ คือ ปลีกวิเวกอยู่คนเดียวค่ะ ไม่ initiate อะไรแล้วกับคนรอบข้างอยากทำอะไรก็ทำ ขอบคุณทุกคนที่อ่านนะคะ ขอบคุณค่ะ