เป็นชายรักชาย คงหารักแท้ยาก ...

ผมก็เหมื่อนอีกหลายคนทีอยากมีคนรักและถูกรัก แต่โชคไม่ดีคนทีเข้ามาคือคนทีไม่ใช่ และคนทีใช้เขาไม่เหลเราแม้แต่หน่อย
เกลียดต้วเองจัง ทำไมต้องจำคนๆหนึ่งทีทิ้งเราไปโดยไม่เหยื่อใยเลย
นี่ก็เวลาสี่ปีแล้วทีผมลืมเขาไม่ได้สักที ไม่ใช่ผมไม่พยายามลืมเขาน่ะ
ระยะสี่ปีแล้วทีผมเฝ้าค่อยเขาติดต่อกลับแต่มันทุกอย่างก็เงียบไปๆ ถามว่าผมโง่ป่าว ผมเองก็ไม่รู้เหมื่อนกันว่าเพราะอะไรทำไมถึงทำให้ผมจำเขาขึ้นใจแบบนี้
แต่คนเราถ้าไม่ใช่ต้วเองคงไม่เข้าใจหรอก
สีปีทีผมอยู่กับความทรงจำเก่าๆทีเขาทิ้งไว้ให้ผม ผมอยากหลุดพ้นไปจากสภาพทุกวันนี้เต้มทน

ผมต้องทนอยู่กับความเหงา เศร้า โดดเด่วมาตลอด และอยู่กับคำถามทีไม่รู้จะได้ถามหรือเปล่า
ทุกๆครั้งๆเขาบอกว่าเขารักผม แต่เหตุผลใดเขาถึงทิ้งผมไปโดยไม่บอกสักคำเลย

ผมเกลียดต้วเองทีสุด เกลียดทีต้วเองลืมยาก