ไม่เข้าใจว่าแฟนคิดอะไรอยู่ อยากได้คำปรึกษาจากเพื่อนๆ ค่ะ

ขอโทษที่อาจจะยาวนิดนึงนะคะ แต่อยากได้คำปรึกษาจริงๆค่ะ

เรากับแฟนคบกันมาได้ 6 ปีครึ่งค่ะ แฟนแก่กว่าเรา 4 ปี ตอนนี้เราอายุ 25 ค่ะ ความสัมพันธ์ราบรื่นด้วยดีกันมาตลอด (แผนจะแต่งคือ อีก2-3ปีข้างหน้า)

ความสัมพันธ์ของเรากะแฟนก็จะเป็นลักษณะพึ่งพาอาศัยกันค่ะ แต่ยอมรับว่าเราเป็นฝ่ายพึ่งพาเค้าในหลายๆเรื่อง ไม่ว่าจะตั้งแต่ตอนเรียนก็คอยช่วยติวแนะนำ จบมาทำงาน ก็เป็นคนอยู่เบื้องหลังผลักดันให้เราได้การงานดีๆอย่างทุกวันนี้ แฟนเป็นคนเก่งค่ะ และมีความคิดเป็นผู้ใหญ่เกินตัว เราจึงรู้สึกว่าพึ่งพาเค้าได้ในเรื่องนี้ค่ะ หรือไม่ว่าจะเป็นการไปรับไปส่ง  ปัญหาจุกจิกอะไรก็ตามเค้าจะแก้ปัญหาให้เราได้หมดค่ะ อาจจะเป็นเพราะว่าเราอยู่ กทม.คนเดียวค่ะ น้องอยู่หอเรียนมหาลัย พ่อแม่อยู่ตจว. เรียกได้ว่าพึ่งได้ทุกเรื่อง และชอบให้เค้าช่วยตัดสินใจในหลายๆเรื่อง ซึ่งที่ผ่านมาเค้าก็ทำให้ด้วยความยินดีมาโดยตลอด พ่อแม่ของเราเรียกได้ว่าฝากลูกสาวไว้ให้เค้าช่วยดูแลเลยค่ะ ไว้ใจมากๆ

แต่ช่วงต้นเดือน สค.ที่ผ่านมา  เรากะแฟนเริ่มมีปัญหากัน ทะเลาะกัน เนื่องจากเราไปงอแงที่เค้าไม่มีเวลาให้ ไม่ค่อยได้คุยกัน พอได้คุยกันก็ทะเลาะกัน เนื่องจากเค้าทำงานหนักเพิ่งย้ายที่ทำงานตำแหน่งใหญ่ขึ้น ทำงานเลิกดึก แล้วเราจะงอแงที่เค้าไม่สนใจไม่ตอบไลน์ เค้าก็จะโกรธที่เราไม่เข้าใจเค้า และเราก็ไม่ได้เจอกันเลยค่ะตั้งแต่ต้นเดือน (ปกติจะเจอกันอย่างน้อยวันเสาร์1วัน)  จนมาวันอาทิตย์ที่ผ่านมา (18ส.ค.) เค้าก็โทรมาคุยกะเรา บอกว่า เริ่มไม่มั่นใจว่าจะแต่งงานกับเราแล้วจะโอเคมั้ย เพราะดูเหมือนเราต้องคอยให้ดูแลอยู่ตลอดเวลา  เค้าบอกว่าเมื่อก่อนดูแลได้เพราะงานเค้าไม่ยุ่งแบบนี้ แต่ตอนนี้งานเค้ายุ่งมาก และไม่รู้ว่าแต่งงานไปอยู่ไปรอดมั้ย เราก็งงมาก อยู่ดีๆมาพูดแบบนี้ ยอมรับว่าชอคมาก เราก็พยายามพูดขอโอกาสแก้ตัว แต่อารมณ์เค้าวันนั้นจะขอห่างอย่างเดียวเลยค่ะ สรุปคือเค้าบอกว่าลองต่างคนต่างอยู่ดู ให้เราและเค้าได้ทบทวนตัวเองว่าอยู่โดยไม่มีกันจะเป็นอย่างไร เราก็เอาแต่ร้องไห้อย่างเดียวเลย เสียใจ รู้เลยค่ะว่าไม่มีเค้าเราตายแน่ๆ หลังจากนั้นผ่านมา 1 อาทิตย์ ก็ไม่ได้โทรคุยกันเลย แต่เค้ามีไลน์มาหาเราบ้าง วันละ 2-3 ประโยค ถามว่ากินข้าวยัง ให้เราดูแลตัวเองดีๆด้วยช่วงนี้ ส่งไลน์มาบอกว่าถึงบ้านแล้ว แต่ก็ไม่มีอะไรนอกจากนั้นค่ะ

จนเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา เราไลน์ไปขอเจอเค้า แต่เค้าตอบกลับมาว่า อย่าเลย เค้ายังไม่รู้เลยว่าจะทำยังไง ไม่อยากกลับไปแล้วก็กลับมา เราก็ถามว่าเมื่อไหร่จะได้เจอ คนที่รอมันทรมาน เค้าตอบว่า อาจจะเร็วอาจจะนานก็ได้ อย่าตั้งใจรอเลย ให้ใช้ชีวิตไป ถ้าวันนึงกลับมาได้เป็นอย่างที่หวังก็ดี ถ้าไม่เป็นอย่างนั้นก็ไม่อยากให้เสียเวลากับการตั้งตารอ อยากให้เราได้ใช้ชีวิตได้มีความสุขกับตัวเองถ้าวันนึงเป็นเค้าหรือเป็นใครกลับเข้าไปก็ไปเพื่อใช้เวลาเพิ่มเติมส่วนที่ดีในส่วนที่ขาดดีกว่า เราฟังยอมว่าได้แต่งง และร้องไห้สติแตกค่ะ จนถึงทุกวันนี้ก็ไม่เข้าใจจริงว่าเค้าคิดยังไง

เราควรทำอย่างไรต่อไปดีคะ เรารู้ตัวเองว่าเรารักเค้ามาก มองภาพในอนาคตของเราก็มีเค้ามาอยู่ด้วยตลอด เราควรจะง้อ หรือปล่อยให้เวลาเค้าคิดคะ เวลาเท่าไหร่ถึงจะพอคะ แต่เราก็กลัวยิ่งห่างเค้าก็จะยิ่งชินกับการที่อยู่ได้โดยไม่มีเราค่ะ  ตอนนี้เราว้าวุ่นร้อนใจมาก นอนร้องไห้ทุกวัน เหงาและคิดถึงเค้ามากค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

ปล. เรื่องมีกิ๊ก เราถามเค้าไปค่ะว่ามีคนอื่นรึเปล่า เค้าก็บอกว่าให้เรารอดูไปได้เลย ว่าเค้าไม่ได้มีคนอื่น และเราก็คิดว่าเค้าไม่น่าจะมีนะคะ ยังไม่รู้สึกสงสัยอะไร ตลอดเวลาที่คบมา 6 ปี เค้าไม่ได้เป็นคนเจ้าชู้ค่ะ แต่ก็อย่างที่ว่าอะไรก็เกิดขึ้นได้