ทำไมผู้ชายอย่างเราๆต้องถูกสอนให้ "รักทีละคน" ด้วยนะครับ? มันช่างไร้ประโยชน์มากๆ

บางคน ให้ทำเลวแค่ไหน จะมีกิ๊ก เที่ยวซ่อง ถองเหล้า ผู้หญิงก็ยังรักนะครับ
แต่บางคน ให้เป็นคนที่ดี ทำดีแค่ไหน ก็ไม่เคยเห็นค่าในสายตา หาว่าเฟคอีก ไม่ก็ "เธอดีเกินไป"

ทำไมครอบครัวต้องสอนให้เป็นคนที่อยู่ในกฏเกณฑ์ด้วยนะครับ?

แล้วผู้ชายจำนวนมาก ดันถูกโปรแกรมมาให้ "รัก/ชอบทีละคน" และให้ "จริงจัง" ตามกรอบสังคมซะด้วย
แต่เอาเข้าจริง ผู้หญิงส่วนใหญ่ดันชอบผู้ชายที่ไม่อยู่ในกรอบสังคมซะอย่างนั้น
แล้วด้วยความจริงจัง ผู้หญิงก็ไม่ชอบ ว่าซีเรียสไป
จีบทีละคน จีบคนที่ชอบจริงๆเท่านั้น ก็ Fail สะสมไปเรื่อยๆเพราะตั้งความหวังเอาไว้

ต่างจากพวกที่สามารถจีบแบบอวนตาถี่ลากยาวยันพื้นทะเล เล็กน้อยเก็บได้หมด มีแต่ได้เพราะมีตัวเลือกที่มากขึ้น รู้จักมากขึ้น

ผมอิจฉาคนที่สามารถจีบได้ทีละหลายๆคนนะครับ เพราะผมทำไม่ได้เลย
ไม่ใช่ไม่กล้า แต่ว่าอารมณ์ที่จะไปจีบเรื่อยๆและรักษา contact ไปเรื่อยๆโดยไม่จริงจัง มันไม่มี

นึกถึงเพลง "อยากเป็นคนหลายใจ" ของกะลา นะครับ ทันฟังเพลงนี้กันใช่ไหมครับ สมัยใช้เบอร์บ้านโทรหากันเลยนะครับ

ก็ ประมาณนั้นละครับ อยากพิมพ์ระบายความในใจ รักใครชอบใครจีบไม่เคยติดสักที
ก็เข้าใจนะ ว่าถ้าไม่ใช่มันก็ไม่ใช่ ผมมีคนมาชอบแล้วก็บอกขอเป็นเพื่อนกันไปเหมือนกัน

หมกตัวทำงานดีกว่าเรา... ความรักเรามันช่างสำเร็จน้อยเหลือเกิน