ฟ้าจรดทราย...เมื่อภาพจินตนาการจากตัวอักษรมาโลดแล่นในละครโทรทัศน์ (จากแฟนนิยายรุ่นอาวุโสค่ะ)

ฟ้าจรดทรายในละครตอนที่ 1-3 ในความเห็นส่วนตัวแล้วเปรียบได้กับการปูเรื่องราวที่มาที่ไป เหตุผลที่ทำให้มิเชลล์และชารีฟต้องระหกระเหิน
เดินทางเข้าไปในทะเลทราย อ.ศัลยาเพิ่มบทให้ตัวละครสามารถสื่ออารมณ์ได้ดีมากๆค่ะ มีหลายฉากที่เป็นที่จดจำ อินเนอร์ของนักแสดงหลายท่าน
ส่งผ่านหน้าจอมาถึงคนดู แต่ยอมรับว่าเราเองก็แอบเร่งอยากให้ถึงตอนที่พระนางหนีเข้าทะเลทรายเร็วๆ (ก้อมันคือหัวใจของเรื่องนี่นา)

       เฝ้ารอ...ฟ้าจรดทรายในละครตอนที่ 4 และละครก็ไม่ทำให้ผิดหวัง

-วิวทะเลทราย ฟ้าจรดทราย จริงๆค่ะ ทำให้แฟนนิยายได้เห็นฉากในจินตนาการได้สวยงามมากๆ โดยเฉพาะคาราวานเบดูอินของฟูรอ ใช้ตัวประกอบเป็น
คนพื้นที่ (จากที่ดูเองนะคะ เพราะหน้าตา บุคลิกดูเป็นชาวอาหรับ) ทำให้รู้สึกได้ถึงอารมณ์และความประหม่าของมิเชลล์ที่ต้องปลอมตัวเป็นผู้ชาย และต้อง
ทำตัวให้เบดูอินคิดว่ามิเชลล์คือคนพื้นเมืองเหมือนกัน (แต่ฉากที่มิเชลล์เข้าไปทักผู้หญิงในกระโจม อาจจะมากไปนิดนึงนะคะ ทักไปหลายคนเลย สงสัยจะลืมตัว
ว่าตัวเองกำลังปลอมตัวเป็นตาฟา)

-ฉากชารีฟป้อมิเชลล์ น่ารักและอบอุ่นมากกกกกกกก ทำให้เขิน ทำให้ยิ้มตาม และทำให้รักสามีขึ้นอีกหลายเท่า 555 เกี่ยวมั้ย เกี่ยวน๊า

-เครื่องแต่งกายและเมคอัพในทะเลทราย ชอบค่ะ (จากที่อ่านใน Premium ว่าทางทีมได้ซื้อผ้าและชุดหลายชุดมาจากอียิปต์ )

-ไม่คิดว่าเมื่อคืนดูฟ้าจรดทรายแล้วจะขำ (ก่อนหน้านี้ขำเฉพาะฉากตอนพี่ติ๊กออก) ตาฟาหนุ่มน้อยหน้าตาน่ารัก ดูเหมือนเด็ก ต๊อง หัวเราะตาม
หลายฉากเลย ทั้งฉากโดนตัดผม ฉากเห็นพลุ ฉากตกอูฐ ฉากกินขนมปัง ฉากเจอทหารทะเลทราย ฉากเล่นน้ำ ไหนชารีฟจะออกสเต็ปกระทืบๆๆๆ หน้าตาฮามาก

ขอบคุณทางทีมงานละครทุกท่านจริงๆค่ะ
ปล. เนื้อหาที่เขียนอาจจะเป็นคำชมเสียส่วนใหญ่ ข้อตำหนิก้อพอมีบ้างค่ะ แต่ถือว่าเล็กน้อยเมื่อเทียบกับสเกลของผลงานที่ออกมา