ก่อนอื่นบอกก่อนว่า เราใช้ชีวิตที่ผิดพลาดมาโดยตลอดๆ จนมีเพื่อนคนนี้เป็นที่ปรึกษาและฉุดดึงเราไปในทางที่ถูกที่ควร เรากับเพื่อนมีโอกาสเจอกันน้อยมาก ด้วยภาระหน้าที่ของเพื่อน และเราทำให้มีโอกาสพบกันน้อย ส่วนใหญ่ก็อาศัยแชทกัน
เราคุยกันแบบนี้แทบจะทุกวันก็เป็นได้ จนเราคิดว่าเพื่อนคนนี้แทบจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตก็ว่าได้ จากคนที่ตื่นสายก็กลับมาตื่นเช้า เพื่อจะได้คุย และใส่บาตรแทบทุกวัน (เมื่อก่อนไม่เคยใส่บาตรเลย) เราพูดคุยกันเกือบตลอดๆๆ
จนกระทั่งเพื่อนเรามีปัญหาส่วนตัว เพราะหน้าที่ความรับผิดชอบที่เขาแบกรับ และภาวะเศรษฐกิจที่ไม่ค่อยดี ทำให้เพื่อนเราเครียด และพูดคุยน้อยลง จากคนร่าเริงแ่จ่มใสก็เงียบขรึม และไม่ค่อยคุยกับเราเหมือนแต่ก่อน เราอยากจะคุยอยากปลอบใจ แต่เราก็ปลอบใจไม่เป็น ให้กำลังใจใครก็ไม่ได้ จนวันนี้เขาบอกลาเรา เหมือนลาถาวร เรารู้สึกใจหายที่เราต้องเสียเพื่อนดีๆเพียงคนเดียวของเรา ทั้งที่เราเคยสัญญาว่าจะไม่ทอดทิ้งกัน
เราอยากบอกกับเพื่อนว่า เรารักและเป็นห่วงเพื่อนคนนี้เสมอ แต่ไม่รู้ว่าจะติดต่อกับเขายังไง ครันจะโทรไปเขาก็ไม่สะดวกคุย และจะเป็นการรบกวนเขาด้วย
เพื่อนคนหนึ่ง ทำให้ชีวิตเปลี่ยน แต่เมื่อชีวิตเราเปลี่ยน เพื่อนก็ห่าง
เราคุยกันแบบนี้แทบจะทุกวันก็เป็นได้ จนเราคิดว่าเพื่อนคนนี้แทบจะเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตก็ว่าได้ จากคนที่ตื่นสายก็กลับมาตื่นเช้า เพื่อจะได้คุย และใส่บาตรแทบทุกวัน (เมื่อก่อนไม่เคยใส่บาตรเลย) เราพูดคุยกันเกือบตลอดๆๆ
จนกระทั่งเพื่อนเรามีปัญหาส่วนตัว เพราะหน้าที่ความรับผิดชอบที่เขาแบกรับ และภาวะเศรษฐกิจที่ไม่ค่อยดี ทำให้เพื่อนเราเครียด และพูดคุยน้อยลง จากคนร่าเริงแ่จ่มใสก็เงียบขรึม และไม่ค่อยคุยกับเราเหมือนแต่ก่อน เราอยากจะคุยอยากปลอบใจ แต่เราก็ปลอบใจไม่เป็น ให้กำลังใจใครก็ไม่ได้ จนวันนี้เขาบอกลาเรา เหมือนลาถาวร เรารู้สึกใจหายที่เราต้องเสียเพื่อนดีๆเพียงคนเดียวของเรา ทั้งที่เราเคยสัญญาว่าจะไม่ทอดทิ้งกัน
เราอยากบอกกับเพื่อนว่า เรารักและเป็นห่วงเพื่อนคนนี้เสมอ แต่ไม่รู้ว่าจะติดต่อกับเขายังไง ครันจะโทรไปเขาก็ไม่สะดวกคุย และจะเป็นการรบกวนเขาด้วย