ผมค้นพบว่าความสุข....ไม่ได้เกิดจากการครอบครองเสมอไป

ผมค้นพบว่าความสุข....ไม่ได้เกิดจากความลุ่มหลงเสมอไป

ผมค้นพบว่าความสุข....ไม่ได้เกิดจากสิ่งที่สมหวังเสมอไป

ผมค้นพบว่าความสุข....ไม่ได้เกิดจากสิ่งมอมเมาเสมอไป

ทั้งที่ความจริงแล้วความสุข....อาจก่อเกิดเพราะมูลเหตุเหล่านั้น

ผมค้นพบว่าความสุข....เกิดจากการพอใจในสิ่งที่เรามี

ผมค้นพบว่าความสุข....เกิดจากตัวตนของเราเองที่เป็น

ผมค้นพบว่าความสุข....เกิดจากมุมมองของเราที่สร้าง

ผมค้นพบว่าความสุข....เกิดจากสิ่งที่หวังโดยไม่คาดหวัง

ทั้งที่มูลเหตุเหล่านั้น....ทำได้อย่างยากยิ่ง

ผมค้นพบว่าความสุข....เกิดขึ้นได้จากอะไรหลายอย่าง

ไม่ว่าจะเป็นสังคม ทัศนคติ สิ่งของ หรือแม้แต่สิ่งเล็กเล็กที่เราไม่

เคยแม้แต่จะเฉลียวใจ

ผมค้นพบว่า....ผมเคยไขว่ขว้าหาความสุข

เพียงเพราะคาดหวังที่จะได้ความสุข....

ผมค้นพบว่า....ผมเคยไขว่ขว้าหาความสุข

โดยไม่แคร์ความทุกข์ของคนรอบข้าง....

ผมค้นพบว่า....ผมเคยไขว่ขว้าหาความสุข

เพราะเชื่อมั่นว่าสิ่งตรงหน้าคือความสุขที่ตามหา....

แต่สิ่งที่น่าแปลก คือ ผมไม่มีความสุขถึงแม้ว่าจะได้สิ่งที่ต้องการ

มาก็ตาม

สุดท้ายแล้ว ณ วันนี้....ผมเลือกที่จะเลิกตามหาความสุข

เหตุเพียงเพราะ....ไม่อยากมีความทุกข์เพิ่มเติม

เหตุเพียงเพราะ....เบื่อหน่ายกับสิ่งแวดล้อมเดิม

เหตุเพียงเพราะ....อยากหลีกหนีและใช้เวลากับตัวเอง

เหตุเพียงเพราะ....ความซ้ำซากจำเจในชีวิตประจำวัน

แต่กลับกลายเป็นว่า....

ผมพบเจอความสุข....ที่พยายามตามหา

ผมพบเจอความสุข....กับมุมมองที่เปลี่ยนไป

ผมพบเจอความสุข....กับผู้คนที่เพิ่มเข้ามา

ผมพบเจอความสุข....กับสิ่งของเล็กเล็กบางสิ่ง

และ ณ วันนี้....

ผมมีความสุข....

ขอบคุณทุกความสุข....ที่เดินเข้ามา