>>> ความสุขของคนรักแมว ขอแค่เพียงได้คิดถึงแกนะเจ้ามั่ง <<<

หลังจากแอบดูห้องแมวอยู่เป็นนาน เคยคิดเคยหวังว่าสักวัน คงจะมีโอกาศได้คุยกับคนห้องนี้บ้าง วันนี้เป็นโอกาศของเราบ้างแล้วค่ะ

ครอบครัวเรารักแมวมาก โดยเฉพาะพ่อ รักแมวมากเป็นพิเศษ เราเองก็เลี้ยงมาเรื่อย ๆ จนมีแมวลายสลิดกับเค้าอยู่ตัว แม่มันมาคลอดแล้วโดนรถชนตาย
เราสงสารเลยเลี้ยงมาตลอด แล้วตั้งชื่อว่าเจ้ามั่ง เพราะมี 4 ตัว มั่ง มี ศรี สุข 3 ตัวที่เหลือแบ่งแจกจ่ายให้คนอื่นไป

เจ้ามั่งเป็นแมวที่ฉลาดที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา จำชื่อตัวเองได้ ถ้าเราเรียกมันจะกระโดดขึ้นมาอยู่บนหัวไหล่ แล้วจุ๊บ ๆ ที่หูหรือแก้ม นอนด้วยกัน เล่นด้วยกัน
อยู่ทุกวัน อารมณ์ดี ก็มานวดแม่ ออดอ้อนเป็นที่สุด เจ้ามั่งเป็นแมวชอบเที่ยว แต่ถ้าได้ยินเสียงเรียก จะวิ่งมาหาด้วยความเร็วแสง เราเลยรู้สึกว่าปลอดภัย
และมั่นใจว่ามันคงไม่หายไปไหน

อยู่มาวันหนึ่ง เราได้ยินเสียงหมาเห่าจากบ้านข้างหลัง เสียงดังมาก เลยชะโงกดูนอกหน้าต่าง เห็นหมา 3 ตัว กำลังรุมแมวตัวหนึ่งอยู่ ด้วยความมืดเราไม่แน่ใจ
ว่าเป็นแมวใคร เลยเรียกเจ้ามั่งมา ตะโกนเสียงดังเจ้ามั่งก็ไม่มา หยิบไฟฉายส่องดู นั่นแมวเรานี่หน่า ร้องให้เจ้าของบ้านช่วย แล้ววิ่งไปที่บ้านหลังนั้น
เจ้าของบ้านหลังนั้นถือไม้ตีหมาตัวเอง ส่วนเราได้แต่ตะโกนว่าช่วยแมวเราด้วย พอเจอเจ้ามั่ง ไม่มีแผลอะไร จำได้ว่าปีนั้นวันวาเลนไทน์กับวันตรุษจีน
เป็นวันเดียวกัน แถมตอนนั้น 4 ทุ่มแล้ว ไปรพ.สัตว์ เค้าปิด แต่ตะโกนให้เค้าเปิด หมอใจดีช่วยดูอาการให้ ระหว่างนั้นเราเรียกชื่อมันตลอด มันยังเงยหน้าดูเรา
อยู่เลย หมอพยามรักษาฉีดยาให้  แต่สุดท้ายมันก็จากไป

ร้องไห้จนไม่รู้จะร้องอย่างงัย โทษเป็นความผิดว่าทำไมไม่ดูให้ดี ชะล่าใจมาก เพราะเลี้ยงมาเป็นปี ไม่เคยมีอะไร เรียกว่าสัญญากับตัวเองและเจ้ามั่งไว้
ว่าจะไม่เลี้ยงแมวอีกแล้ว และจะไม่รักใครให้เหมือนรักเจ้ามั่งอีกเลย

แต่สุดท้ายเหตุการณ์ก็พลิกผัน ...


รูปเจ้ามั่งค่ะ