การพัฒนาของหนังกับมังงะญี่ปุ่น ทั้งในเชิงการเล่าเรื่องและการเล่าเรื่องด้วยภาพ ถือว่ามีจุดร่วมกันได้ไหมในยุคนี้

เมื่อก่อนเคยอ่านกระทู้นึงใน pantip พูดถึงอาจารย์โอซามึ ว่าเป็นผู้บุกเบิก การใช่เทคนิคของหนังมาใช้ในการ์ตูนเป็นคนแรกๆ ไม่น่าใจว่าอีกคนอาจจะเป็นคนที่วาดมาโกโตะ เด็กฮาร์ด ด้วยมั้ง แล้วมีการเอาภาพมาโชว์ให้ดูว่า มีการเปลี่ยนขนาดภาพ จากภาพระยะปานกลาง มาเป็นภาพโคลสอัพ คือในยุคนั้นมังงะ ยังไม่มีใครวาดอะไรแบบนี้ มีโอซามุนี่แหละที่เริ่มทำคนแรกๆ เลยเป็นเรื่องใหม่มากเพราะหยิบยืมเทคนิคมาจากหนังยุคนั้น

พอมาถึงยุคนี้ เวลาเราดูหนังหรืออ่านมังงะ ก็สัมผัสได้ถึงการเชื่อมโยงกัน คือถ้าเป็นอนิเมชั่นมันค่อนข้างชัดอยู่แล้ว อย่าง ghost in the shell perfect blue paprika ค่อนข้างมีอิทธิพลต่อหนังฮอลลีวูด แต่ในด้านมังงะกับหนัง เพิ่งมาสังเกตุว่ามีการหยิบยืมเทคนิคของแต่ละศาสตร์มาใช้

ตัวอย่างเช่น หนังที่ใช้การวางตำแหน่ง ลำดับภาพแบบมังงะเป๊ะๆ เลยในความคิดเราคือ kung fu hustle คือตอนดูแรกๆมันจะรู้สึกโดดๆเหมือนไม่ค่อยเป็นหนังแบบที่ชาวบ้านเขาทำกัน ยิ่งตอนฉากแอ็คชั่นยิ่งชัดมากว่าลำดับช็อตแบบมังงะญึ่ปุ่น ถึงแม้ว่าตัวแอ็คชั่นเองจะดูการ์ตูนๆอยู่แล้วก็ตาม

ส่วนมังงะที่อิงเทคนิคแบบหนัง ก็น่าจะเป็นงานของอาจารย์อิโนะอุเอะช่วงหลังๆอย่าง vagabond real อะไรงี้ คือมีการจัดวางตำแหน่งเพื่อสื่อความหมาย มีการใช้มีสอองแซง การใช้แสงเพื่อสะท้อนภาพจิตใจตัวละครในเวลานั้นๆ อย่างตอนมุซาชิสู้กับอินซุน ความรู้สึกเหมือนดูหนังมาก แล้วสู้กันในป่า มีแสงจากไฟคบเพลิง แต่ความรู้สึกตอนอ่านนี่เรียลมาก เหมือนอยู่ในป่าด้วยจริงๆ

แล้วคนอื่นๆคิดว่ามีหนังหรือการ์ตูนเรื่องไหน ที่ใช้เทคนิคในแนวทางนี้อีกไหมครับ จะได้ตามไปเสพ