ผมชอบอาร์เซน่อลเเละทีมชาติเนเธอร์เเลนด์ เพราะชอบฝีเท้าของเดนนิส เบิร์กเเคมป์ ตอนฟุตบอลโลกปี 1998 ครับ ช่วงนั้นผมยังเยาว์มาก ชอบเล่นเกมส์ PS ด้วยครับ เบริ์กเเคมป์ยิงเเรงมาก คิก 9 สปีด 8 นั่นคือจุดเริ่มต้นทำให้ผมติดตามข่าวของสโมสรอาร์เซน่อลตลอดมา ผมรู้สึกมีความสุขกับเเนวทางการเล่นของทีม เเละการคว้าเเชมป์บ้างประปราย ถึงเเม้จะผิดหวังบ้าง เสียใจบ้างที่ทีมพลาดเเชมป์ เเต่ไม่เคยหมดหวังเท่ากับลุ้นผลงานช่วงปีหลังๆ นี้ของทีมเลย
ในช่วงเวลา 4-5 ปีหลังมานี้ อาร์เซน่อลเปลี่ยนจากทีมลุ้นเเชมป์ เป็นทีมลุ้นโควต้าเเชมป์เปี้ยนลีกส์เเบบเต็มตัวเเล้วครับ นักเตะฝีเท้าดีที่พึ่งพาได้ทยอยออกจากสโมสรเกือบหมด (หรืออาจหมดเเล้ว) เเม้เเต่ตอนนี้ชื่อสโมสร อาร์เซน่อล ก็ไม่ดึงดูดพอที่นักเตะระดับซูปเปอร์สตาร์จะโยกตรูดย้ายมาเล่น ? หรือเเม้เเต่ดาวรุ่งฝีเท้าดีชื่อสโมสรอาร์เซน่อลก็ไม่ได้ดึงดูดให้น่ามาพัฒนาฝีเท้าที่นี่อีกเเล้วหรือเปล่า ?
ผมนึกถึงกระทู้เก่าที่เคยอ่านเกี่ยวกับบทความ เรื่องความเเตกต่างของความทะเยอทะยานของ ลิเวอร์พูล กับ อาร์เซน่อล ทีมสโมสรลิเวอร์พูลพยายามทุกวิถีทางเพื่อพาทีมกลับสู่ชื่อทีมที่ดีที่สุดของเกาะอังกฤษ ทั้งซื้อนักเตะดาวรุ่งราคาเเพงเเสนเเพง ขาดทุนซ้ำเเล้วซ้ำอีก เหมือนตำน้ำพริกละลายเเม่น้ำ หรือซื้อนักเตะฝีเท้าดีราคาแพงเพื่อเป็นกำลังเสริม ใช้งานได้บ้าง ไม่ได้บ้าง เพื่อพาทีมไปสู่เเชมป์ลีกสมัยที่ 19
เเต่อาร์เซน่อล พยายามสุดกำลังเพื่อขายนักเตะที่มีให้ได้ราคาสูงที่สุด คุ้มที่สุด พร้อมกับหานักเตะใหม่ดาวรุ่งเพื่อมาปั้น ปีเเล้วปีเล่า กับการผลาญเงินไปโดยไม่เกิดประโยชน์ กลายเป็นดาวค้างฟ้าไปสะฉิบ อ่านเเล้วเจ็บปวดที่จะยอมรับ เเต่ปฎิเสธไม่ได้ว่ามันคือเรื่องจริง เเต่ไหนเเต่ไรตั้งเเต่เวนเกอร์มาคุมทีม ก็พาทีมคว้าเเชมป์ด้วยตรรกะนี้ ปั้น >ใช้งาน>เเล้วขาย เพียงเเต่ตอนนี้มันใช้ไม่ได้เเล้ว หรือใช้ได้เเต่อัตราความถี่ที่ออกผลมันลดลงตามเวลา ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ทุกวันนี้ลุ้นเจ๊แหวงเปลี่ยนงาน ตื่นเต้ลลล..สะยิ่งกว่าลุ้นเเชมป์เสียอีก
ไม่ได้เเขวะทีมไหนเเละต้องขออภัยล่วงหน้า เเต่เมื่อก่อนได้ยินแฟนหงษ์กู่ร้อง เราจะคว้าเเชมป์พรีเมียร์ ลีก(ทุกปี) ผมอดที่จะหัวเราะหลบในไม่ได้ ทีมอาร๊ายท่าดีทีเหลว เเต่เพลานี้เเม้เเต่ความหวัง(ที่จะวิ่งชนความสำเร็จ) ผมคิดว่าทีมลิเวอร์พูลยังมีมากกว่าเลย หรือผมต้องปรับอารมณ์จากที่ลุ้นเเชมป์เป็นลุ้นไปถ้วยยุโรปเเทน ลึกๆในใจปีนี้ผมมีทีมให้ลุ้นมากกว่า 1 ทีมเสียเเล้ว
ฉันหรือเธอที่เปลี่ยนไป
ในช่วงเวลา 4-5 ปีหลังมานี้ อาร์เซน่อลเปลี่ยนจากทีมลุ้นเเชมป์ เป็นทีมลุ้นโควต้าเเชมป์เปี้ยนลีกส์เเบบเต็มตัวเเล้วครับ นักเตะฝีเท้าดีที่พึ่งพาได้ทยอยออกจากสโมสรเกือบหมด (หรืออาจหมดเเล้ว) เเม้เเต่ตอนนี้ชื่อสโมสร อาร์เซน่อล ก็ไม่ดึงดูดพอที่นักเตะระดับซูปเปอร์สตาร์จะโยกตรูดย้ายมาเล่น ? หรือเเม้เเต่ดาวรุ่งฝีเท้าดีชื่อสโมสรอาร์เซน่อลก็ไม่ได้ดึงดูดให้น่ามาพัฒนาฝีเท้าที่นี่อีกเเล้วหรือเปล่า ?
ผมนึกถึงกระทู้เก่าที่เคยอ่านเกี่ยวกับบทความ เรื่องความเเตกต่างของความทะเยอทะยานของ ลิเวอร์พูล กับ อาร์เซน่อล ทีมสโมสรลิเวอร์พูลพยายามทุกวิถีทางเพื่อพาทีมกลับสู่ชื่อทีมที่ดีที่สุดของเกาะอังกฤษ ทั้งซื้อนักเตะดาวรุ่งราคาเเพงเเสนเเพง ขาดทุนซ้ำเเล้วซ้ำอีก เหมือนตำน้ำพริกละลายเเม่น้ำ หรือซื้อนักเตะฝีเท้าดีราคาแพงเพื่อเป็นกำลังเสริม ใช้งานได้บ้าง ไม่ได้บ้าง เพื่อพาทีมไปสู่เเชมป์ลีกสมัยที่ 19
เเต่อาร์เซน่อล พยายามสุดกำลังเพื่อขายนักเตะที่มีให้ได้ราคาสูงที่สุด คุ้มที่สุด พร้อมกับหานักเตะใหม่ดาวรุ่งเพื่อมาปั้น ปีเเล้วปีเล่า กับการผลาญเงินไปโดยไม่เกิดประโยชน์ กลายเป็นดาวค้างฟ้าไปสะฉิบ อ่านเเล้วเจ็บปวดที่จะยอมรับ เเต่ปฎิเสธไม่ได้ว่ามันคือเรื่องจริง เเต่ไหนเเต่ไรตั้งเเต่เวนเกอร์มาคุมทีม ก็พาทีมคว้าเเชมป์ด้วยตรรกะนี้ ปั้น >ใช้งาน>เเล้วขาย เพียงเเต่ตอนนี้มันใช้ไม่ได้เเล้ว หรือใช้ได้เเต่อัตราความถี่ที่ออกผลมันลดลงตามเวลา ที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ทุกวันนี้ลุ้นเจ๊แหวงเปลี่ยนงาน ตื่นเต้ลลล..สะยิ่งกว่าลุ้นเเชมป์เสียอีก
ไม่ได้เเขวะทีมไหนเเละต้องขออภัยล่วงหน้า เเต่เมื่อก่อนได้ยินแฟนหงษ์กู่ร้อง เราจะคว้าเเชมป์พรีเมียร์ ลีก(ทุกปี) ผมอดที่จะหัวเราะหลบในไม่ได้ ทีมอาร๊ายท่าดีทีเหลว เเต่เพลานี้เเม้เเต่ความหวัง(ที่จะวิ่งชนความสำเร็จ) ผมคิดว่าทีมลิเวอร์พูลยังมีมากกว่าเลย หรือผมต้องปรับอารมณ์จากที่ลุ้นเเชมป์เป็นลุ้นไปถ้วยยุโรปเเทน ลึกๆในใจปีนี้ผมมีทีมให้ลุ้นมากกว่า 1 ทีมเสียเเล้ว