ได้อ่านกระทู้ ไก่บ้านอบเกลือ ของคุณ swin เมื่อวาน  อ่านจบใจมันบอกเลยว่าต้องจัด ๆ
เพราะดูแล้วมันน่ากินและท้าทายให้ลองทำมาก ๆ  ทีนี้ปัญหามันมีอยู่ว่าช่วงนี้อยู่บ้านคนเดียว
ทำอะไรมาก ๆ กินไม่หมดก็เหลือ เสียดายของ

วันนี้วางแผนจะต้องหาเพื่อนมาร่วมกินให้ได้  5 โมง เอามอเตอร์ไซค์ไปรับมือ 5 ที่โรงเรียน
แล้วเลยไปตลาด  ได้ไก่มาตัวหนึ่ง  100 บาท  เย็นแล้วไม่ต้องต่ออะไรมากมาย แม่ค้าขายได้
เขาก็อยากขาย

100 บาท ถือว่าเต็มใจทั้งผู้ขายและผู้ซื้อ  เพราะเขาบอกราคาเองและเราก็ไม่ต่อสักบาท



มือห้า ถามปู่เอาไก่ไปทำอะไร  บอกจะทำไก่อบเกลือ แต่ว่ามันทำยากจะต้องมีผู้ช่วย
หลอกมือห้าให้อยู่กินด้วย  เพราะช่วงนี้เขาจะไปนอนบ้านแม่  มือห้าพอรู้ว่าจะต้องเป็นผู้ช่วย
ทำไก่อบ  ตื่นเต้นใหญ่เลย

ผมสับเอาปีก น่อง  คอ  ตีน  ออก เพราะถ้าอบหมดจะเยอะเกินไป  ที่สับออกน่าจะได้อีก
เมนูหนึ่งสำหรับมื้อพรุ่งนี้



ส่วนนี้จะเอาอบ



ทิ้งแห้งธรรมชาติไม่ไหว  ช่วยหน่อย



เครื่องเป่าลมร้อนของโรงแรม ที่ครบกำหนดต้องเปลี่ยนใหม่ มีคนไปประมูลได้มา เป็น
ร้อย ๆ ตัว  ผมไปเจอเข้าใส่ในเวฟ  จัดการซะ 1 โหล  ติดแทบจะทุกส่วนของบ้าน
ในครัวผมเอาไว้เป่ามือ



จัดการหมักไก่ตามที่อ.สะวิน ว่าไว้  ผมแอบทำมากกว่าครูไปบ้าง  เช่น โรยพริกไทยอย่างเดียว
ผมก็ใช้ สามเกลอผง  ผสมน้ำมันงาไปด้วย  อันนี้เกินครูไปหน่อย

ทาผิวด้วยเหล้าจีนก่อนเป็นอันดับแรก



สามเกลอผง  ผมใช้รากผักชี  กระเทียม  พริกไทย  โขลกรวมกัน  แล้วนำไปใส่ถาด
ไว้กลางแดดจนแห้งสนิท  นำไปป่นจนละเอียดเก็บใส่ขวดใส่ตู้เย็นไว้  ก็ใช้ได้ระดับหนึ่ง
คือมันสะดวกตอนที่ไม่มีรากผักชีในตู้เย็น

เอามาทาจนทั่วพร้อมน้ำมันงาหน่อยหนึ่ง  ที่นอกครูอีกก็คือผมลองเอาตะไคร้ทุบกะยัดไปด้วย



แล้วประกอบร่างหมักทิ้งไว้



แล้วก็มาถึงการเตรียมแป้งสำหรับพอก  ก็ตามที่ อ.สะวินบอก  แป้งสาลี  เกลือ น้ำ  ไข่ไก่ 1 ฟอง
ตอนนี้แหละที่ผู้ช่วยตัวเล็กได้มีส่วนร่วม  ดูเขาภูมิใจนักหนา  ทั้งบีบทั้งนวด มือเลอะไปหมด



นำแป้งที่นวดเสร็จมาพอกที่ตัวไก่  พอกไปผมก็นึกถึงสมัยเป็นเด็กที่เราใช้ดินเหนียวพอก
ปลาช่อนตัวเท่าแขน  แล้วเผากินกันตามขอบหนอง ขอบบ่อ  เพราะพอเผาได้ที่ แซะดิน
เหนียวออก เลาะเกล็ดเลาะหนัง  เนื้อขาวจั๊วะ  ทั้งหอมทั้งหวาน

เพื่อความสะดวกในการเคลื่อนย้าย  ผมรองข้างล่างด้วยฟอยด์



เข้าเตาอบ เปิดไฟบนไฟล่าง  ไฟ 200  เวลา 1 ชั่วโมง  กะเผื่อไม่แห้งก็อบต่อ





เปิดเตาอบทิ้งไว้  พาผู้ช่วยเชฟไปอาบน้ำ  เห็นห้องน้ำบ่นใหญ่เลย  ย่าไม่อยู่ไม่มีใคร
ทำความสะอาดห้องน้ำเลย  ว่าแล้วก็จัดล้างพื้นห้องน้ำ



อาบน้ำเสร็จไปกาดศุกร์  หาดูปลีกล้วย  กะว่าทำยำจิ๊นไก่ใส่หัวปลี จากไก่ที่เหลือไว้
และได้ข้าวนึ่งมา 10 บาท  กะกิน 2 คน

กลับมาถึงบ้าน เตาอบครบชั่วโมงพอดี  ผู้ช่วยลุ้นจัดอ้างหิว จะกินเดี๋ยวนั้น ๆ

ดูจากแป้งน่าจะมีการอบต่ออีกสัก 20 นาที  แต่ทนรบเร้าจากผู้ช่วยไม่ไหว  จัดการชำแหละเลย



สุกครับ  สุกทั้งตัวทั้งนอกทั้งใน  แต่ถ้าหนังแห้งอีกนิด  ก็ถือว่าโคลนนิ่งได้ผล



ตีเสียว่าอบเกลือด้วยความต้องการให้เนื้อและหนังชุ่มฉ่ำก็แล้วกัน  ถ้ามือห้าไม่เร่ง
ผมคิดว่าเอาทั้งอย่างนี้  ไปอบต่อที่ไฟ220 สัก 10 นาที  สีผิวจะเปลี่ยนไป ทำให้น่ากิน
ไม่น้อย



ลุ้นจัด ขึ้นมานั่งบนโต๊ะเลย  กะชิมฝีมือตัวเองอย่างเต็มที่  กำลังนั่งเพ่ง ข้าวทุกจาน
อาหารทุกอย่าง อย่ากินทิ้งขว้าง  เป็นของมีค่า ฯลฯ



สงสัยหิวจริง  เพราะมันเวลาล่อเข้าไปที่เกือบทุ่ม









กินไปก็บ่นไป  ปู่ไก่ปู่เค็มปี๋เลย  เค็มไปนิดหนึ่งจริง ๆ ด้วย  ผมคงกะเกลือไม่ถูก

แต่ความนุ่มชุ่มฉ่ำไปทดแทนได้แน่นอน  ผมเสียดายเรื่องเวลามันน้อยไปหน่อยจริง ๆ
ถ้าไม่งั้น  น่าดูชมเชียวละ





ลืมบอกไปว่าเรื่องกลิ่น สมบูรณ์แบบเลยละ  ถึงแม้จะเป็นลูกผสม สมุนไพรคือตะไคร้ก็ตาม

ขอบคุณครับ  ที่ติดตามมาจนถึงบรรทัดนี้  งานนี้บอกตรง ๆ กะโชว์ผู้ช่วยโดยตรงเลยครับ

สวัสดีครับ