คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นคนดีได้ ผมเชื่อคำนี้จริงๆครับ วันนี้ผมลืมโน๊ตบุคไว้ในห้องเรียน ทั้งกระเป๋าเลยครับ ในกระเป๋ามีกุญแจบ้าน มีสายชาร์จไอโฟน มีเอกสารงานต่างๆอยู่ด้วย ผมนึกได้ก็ตอนถึงบ้านอ่ะแหละครับ จะเอากุญแจบ้านมาเปิดประตู อ้าว!!! มันอยู่ในกระเป๋าโน๊ตบุคนี่หว่าา ตอนนั้นก็ จะ 6 โมงเย็นแล้ว เลยรีบนั่งรถกลับไปมหาวิทยาลัย รีบวิ่งไปที่ตึกเรียน ขึ้นลิฟท์ไปชั้น 3 (เพราะบันไดประตูปิดแล้ว) ไปหาในห้อง วินาทีนั้น ใจตกไปอยู่ตาตุ่มเลย มันหายไปแล้ว เลยรีบลงมาชั้น 1 ก็เห็นคุณป้าแม่บ้านประจำตึกนั่งอยู่ 2-3 ท่าน ที่โต๊ะโรงอาหาร ไอ้เราก็วิ่งไปหาป้า วินาทีนั้น "เหมือนแทบขึ้นสวรรค์เลย" โน๊ตบุคเราอยู่ที่คุณป้าแม่บ้าน ป้าเขาก็ถามว่า "ของเราใช่มั้ย" เราก็ตอบไปว่า"ใช่ครับ" เราก็ค้นของดูในกระเป๋า ของยังอยู่ครบทุกอย่าง ป้าแกบอกว่า "ตอน 4 โมงเย็นกว่าๆ ป้าขึ้นไปทำความสะอาดห้อง แล้วก็เห็นป้าเลยเก็บไว้ แล้วก็รอเจ้าของมาจนถึง 5 โมงกว่า ซึ่งก็เลยเวลาทำงานของป้าเขาแล้วด้วย ป้าแกก็รอๆๆๆ จนเรามาเจอ "ผมแทบน้ำตาไหลจริงๆ" ป้าก็บอกว่า ถ้าเป็นคนอื่น คงไม่ได้คืนแล้วล่ะ !!! ผมก็เลยขอบคุณคุณป้ามากๆ ที่รอคืนโน๊ตบุคให้ผม ... อย่างที่เขาพูดไว้จริงๆครับ คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นคนดี ได้ คุณป้าน่ารักมากครับ เป็นคนดีมาก ใจดีด้วย บอกเลยล่ะกันสถานที่เกิดเหตุ มหาวิทยาลัยนอร์ทเชียงใหม่ครับ อาคาร4
ก็มีเท่านี้ล่ะครับที่มาแชร์ความดีของคุณป้า ทั้งๆที่อาชีพเป็นแค่แม่บ้าน แต่หัวใจยิ่งใหญ่กว่า ... ผมเองก็พิมพ์เล่าเรื่องไม่ค่อยเก่ง ผิดพลาดยังไงขออภัยนะครับ