เจออันนี้มาจาก fb ใครไม่ทราบ แง่มๆ
จริงๆ อยากบอกว่า ถ้ามีถึงหมื่นล้านนะ ก็ช่างเมื่อวานมันเถอะ จะเมื่อวาน เดือนที่แล้ว ปีที่แล้ว 10 ปีที่แล้ว ชาติที่แล้ว ลืมมันให้หมด 55+
ปล.ถ้ามีมันได้ ท่าทางจะฟินมากเลย
พอเถอะ แค่พันล้านยังริบหรี่ ต้องทำให้ได้ก่อนอายุ 70 สู้ๆ
เมื่อคืน ฝันถึงคุณย่า น่าแปลกจัง ท่านคงห่วงลูกหลาน เพราะอะไรๆ ไม่ว่าจะเงิน ที่ หรืออื่นๆ ที่คุณย่าให้ รุ่นหลานบางคน ผลาญกระจุย เที่ยวผับ อบายมุขสารพัด
อ่ะนะ ไม่อยากจะยุ่งหรอก ไม่ใช่ครอบครัวเรา ปล่อยเขาไป
แต่สำหรับหนู หนูสัญญานะคะคุณย่า ว่าหนูจะใช้มันในทางที่คุ้มค่า ไม่นำมันไปใช้กับอบายมุขทุกประเภทเด็ดขาด และหนูยังจะทำให้มันงอกเงยด้วยค่ะ คุณย่าไปในที่ๆสบายกว่านี้นะคะ อย่าได้ห่วงเลย
เงินที่ใช้ซื้อนั่นนี่ ก็คือเงินคุณแม่ กับเงินเรา ที่หามาจนเลือดตาแทบกระเด็น นะจ๊ะ
แต่ก็ยังมีแมวมาแขวะ ว่า วัตถุนิยมเหลือเกินนะ อุ๊ต๊ะ ฉันใช้เงินเธอตอนไหนกันละ ยุ่งจริงเชียว มีปัญญาทำงานหนัก ให้ได้เศษเสี้ยวฉันก่อน
แล้วค่อยมาปากมากนะคะ เก็บปากไว้ทานข้าวเถอะ จะได้ไม่เป็นภาระลูกหลาน
ตอนนี้มีทางใหม่ให้เลือกอีกทางแล้ว หวังว่าคงสมัครทันนะฉัน ถึงสมัครสอบได้ ก็ไม่ใช่ว่าจะสอบติดไง
ตอนนั่งดูข่าว คุณพ่อถามว่า ตอนประถม มัธยม ลูกก็เคยอ่านข่าว อ่านอะไรหน้าเสาธงอยู่นี่ ไม่ลองไปสอบใบผู้ประกาศ หรือสมัครเป็นดีเจ
ดูเหรอ
เอ่อ...
คุณพ่อคะ เรื่องนั้นน่ะหนูพอได้ค่ะ แต่ที่ไม่ได้คือหนังหน้าหนูนะคะ TT
ปล.ตกลงที่เล่ามาจริงเหรอ ทำไมเรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย แต่ถ้าเป็นเราเจอแบบนี้นะ คงจะพูดได้แค่ 3คำอ่ะ อิอิ
เห็นรูปคนรู้จักตอนเด็กแล้วคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน จนวันนี้ก็ยังนึกไม่ออก คุ้นมากๆ
มาเวิ่นเว้อกันค่ะ EP 62
จริงๆ อยากบอกว่า ถ้ามีถึงหมื่นล้านนะ ก็ช่างเมื่อวานมันเถอะ จะเมื่อวาน เดือนที่แล้ว ปีที่แล้ว 10 ปีที่แล้ว ชาติที่แล้ว ลืมมันให้หมด 55+
ปล.ถ้ามีมันได้ ท่าทางจะฟินมากเลย
พอเถอะ แค่พันล้านยังริบหรี่ ต้องทำให้ได้ก่อนอายุ 70 สู้ๆ
เมื่อคืน ฝันถึงคุณย่า น่าแปลกจัง ท่านคงห่วงลูกหลาน เพราะอะไรๆ ไม่ว่าจะเงิน ที่ หรืออื่นๆ ที่คุณย่าให้ รุ่นหลานบางคน ผลาญกระจุย เที่ยวผับ อบายมุขสารพัด
อ่ะนะ ไม่อยากจะยุ่งหรอก ไม่ใช่ครอบครัวเรา ปล่อยเขาไป
แต่สำหรับหนู หนูสัญญานะคะคุณย่า ว่าหนูจะใช้มันในทางที่คุ้มค่า ไม่นำมันไปใช้กับอบายมุขทุกประเภทเด็ดขาด และหนูยังจะทำให้มันงอกเงยด้วยค่ะ คุณย่าไปในที่ๆสบายกว่านี้นะคะ อย่าได้ห่วงเลย
เงินที่ใช้ซื้อนั่นนี่ ก็คือเงินคุณแม่ กับเงินเรา ที่หามาจนเลือดตาแทบกระเด็น นะจ๊ะ
แต่ก็ยังมีแมวมาแขวะ ว่า วัตถุนิยมเหลือเกินนะ อุ๊ต๊ะ ฉันใช้เงินเธอตอนไหนกันละ ยุ่งจริงเชียว มีปัญญาทำงานหนัก ให้ได้เศษเสี้ยวฉันก่อน
แล้วค่อยมาปากมากนะคะ เก็บปากไว้ทานข้าวเถอะ จะได้ไม่เป็นภาระลูกหลาน
ตอนนี้มีทางใหม่ให้เลือกอีกทางแล้ว หวังว่าคงสมัครทันนะฉัน ถึงสมัครสอบได้ ก็ไม่ใช่ว่าจะสอบติดไง
ตอนนั่งดูข่าว คุณพ่อถามว่า ตอนประถม มัธยม ลูกก็เคยอ่านข่าว อ่านอะไรหน้าเสาธงอยู่นี่ ไม่ลองไปสอบใบผู้ประกาศ หรือสมัครเป็นดีเจ
ดูเหรอ
เอ่อ...
คุณพ่อคะ เรื่องนั้นน่ะหนูพอได้ค่ะ แต่ที่ไม่ได้คือหนังหน้าหนูนะคะ TT
ปล.ตกลงที่เล่ามาจริงเหรอ ทำไมเรื่องจริงยิ่งกว่านิยาย แต่ถ้าเป็นเราเจอแบบนี้นะ คงจะพูดได้แค่ 3คำอ่ะ อิอิ
เห็นรูปคนรู้จักตอนเด็กแล้วคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน จนวันนี้ก็ยังนึกไม่ออก คุ้นมากๆ