ปฏิจจสมุปบาท แห่งความฟุ้งซ่าน ของชาวพุทธชายขอบ

ขออนุญาตกล่าว วลี สั้นๆ สัก วลี หนึ่งว่า "เก่งไม่กลัว จะกลัวก็แต่ คนหน้าด้าน นี่แหละ"

เชื่อแน่ว่า ชาวพุทธหลายๆ ท่าน ก็คงรู้สึก "เอือมระอา" มิใช่น้อยกับขบวนการ ชาวพุทธชายขอบ ที่วันๆ ไม่ทำอะไรมากไปกว่า
การกระเหี้ยนกระหือรือ "หาเรื่องด่าพระ" โดยไม่เคยใส่ใจว่า เรื่องที่นำมาเป็นหลักฐานอ้างอิงในการด่านั้น มีความถูกต้องชอบธรรมเพียงใด
มิหนำซ้ำ กลับพบว่ามี "เจตนา" ในการตัดต่อบิดเบือนข้อความให้ผิดไปจากความจริง เพื่อหวังใช้โจมตีกล่าวร้ายพระ อย่างหน้าด้านๆ อีกด้วย





แต่ที่น่าสมเพช ก็คือ การแสดงให้เห็นการใส่ร้ายผู้อื่นด้วยข้อกล่าวหาที่ไม่สามารถพิสูจน์ให้เห็นจริงได้ นอกไปเสียจากการ "คิดเองเออเอง"
ซึ่งไม่ต่างไปจากการตั้งศาลเตี้ย พิพากษาโทษผู้อื่น ทั้งๆ ที่มันมิได้มีสิทธิความชอบธรรมใดๆ ในการที่จะกระทำการเช่นนั้นได้เลย
โดยเฉพาะหากพิจารณาในแง่มุมที่ว่า พวกมันทั้งหลายเหล่านั้น ก็เป็นแค่เพียงปุถุชนชั้นต่ำ ผู้บริโภคกาม และยังมีทิฐความเห็นผิดอยู่ !

หรือมิใช่ ?