จดหมายฉบับนี้คาดว่าลูกเราคงไม่ได้อ่าน  แต่อยากแชร์ความเป็นแม่ตลอดเวลา 10 ปี

ถึงแทนลูกแม่
หนูโตเป็นหนุ่มแล้วนะลูก  ถึงในบางครั้งแม่แสดงท่าทางเหมือนไม่รักแทน  บ่อยครั้งที่แทนน้อยใจ  บางทีแทนดื้อ แทนซน  แม่ก็มีอารมณ์ตลอด  
แต่ไม่มีวันไหนที่แม่ไม่รักแทนเลยนะ
ตอนแม่ท้องแทน แม่ยังเรียนหนังสืออยู่เลย  โดนคนด่าว่าใจแตก ด่าเสีย ๆ หาย ๆ หลายคนบอกให้แม่เอาออก  หลาย ๆ คนบอกว่าลูกเป็นมารหัวขน  หลายคนบอกว่าต่อไปแม่จะไม่มีอนาคต  
หนูรู้ไหมว่าแม่ไม่แคร์
หนูคืออนาคตของแม่  หนูคือสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า  ลูก

แม่จะไม่มีวันทำร้ายลูก  จนเวลาล่วงมา เกือบสิบปี แม่ทำให้ทุกคนเห็นอนาคตของแม่  แทนเรียนได้เกรดเฉลี่ย 4 ทุกเทอม  แทนซักถุงเท้าเอง  ช่วยแม่ล้างจาน  ดูแลน้อง

แทนคืออนาคตของแม่ที่แม่สร้างเองได้  
ไม่มีวันไหนที่แม่ไม่รักแทน  แต่แม่ต้องดูแลน้องเพราะน้องยังเล็กอยู่  บางทีแทนอยากมาอ้อนแม่ด้วยการมาดมจักกะแร้    แม่รักแทนนะไอฟันใหญ่ของแม่

ถึงทับทิม
กว่าแม่จะมีทับทิม  ใช้เวลาเกือบปี  ท้องหนูเป็นอะไรที่ทรมานมาก  แม่อ๊วกเป็นเลือด แอดมิทเค้าโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น  น้ำหนักลด กินอะไรไม่ได้
แต่ลูกรู้ไว้นะ ว่าแม่เต็มใจ  หนูตัวติดแม่เป็นปลิง  เวลาแม่ครี่ ทิมยังขอเข้าไปดมด้วย  แล้วพูดว่าขี้เหม็น

ลูกทั้งสองคือกำลังใจของแม่  คือดาวดวงน้อย ๆ ที่คอยส่องแสงสว่างให้ชีวิตแม่

อย่าได้มีอะไรมาพรากลูก ๆ จากแม่ไป  บุญใดที่แม่มีขอให้คุ้มครองลูกทั้งสองของแม่ ให้เจอแต่คนดี มีแต่ความเจริญ