ยุคก่อนช่อง 3 ทำละครหลายๆเรื่องออกมาได้ดี ฉีกแนวตลาด มีคุณค่าและคุณภาพมากๆ เช่น
พระจันทร์แดง (ฉัตรชัย-ชุดาภา)
ดอกฟ้าและโดมผู้จองหอง (ศรัณยู-นาถยา-หัทยา)
บทพระราชนิพนธ์เรื่อง "เงาะป่า" (พลรักษ์-เพ็ญพิสุทธิ์)
อวสานเซลแมน (พิศาล-ศรัณยู-พงษ์พัฒน์)
พระเตมีย์ใบ้
มันต์รักอสูร (พิศาล-มนฤดี)
คำพิพากษา (กษมา-ส.อาสนจินดา-กุณกนิช)
นาคราช (ฉัตรชัย-ชุดาภา)
ผู้พิชิตมัจจุราช (นิรุติ-กาญจนา-กษมา)
ลานลูกไม้ (ลลิตา-วทัญญู-ขวัญฤดี)
ความสมหวังของแก้ว (กุ้งนาง ปัทมสูตร)
จำปูน (ศานติ-เพ็ญพิสุทธิ์)
กลิ่นร่ำ (ศานติ-นาถยา-วรรณิศา)
สุดแต่ใจจะไขว่คว้า (เสกสรร-รอน-ชุดาภา-กุ้งนาง)
ทรายล้อมมุก (รัญญา-ตฤณ)
แม่นาคพระโขนง (เอกพัน-ตรีรัก)
เลขานินทานาย (ปัญญา-มยุรา)
นายจ๋า เลขาขอโทษ (นพพล-มยุรา)
ด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก (กาญจนาพร-จันจิรา)
ซีรีย์ชุด นิยายรักนักศึกษา ของ ศุภักษร
ฯลฯ เป็นต้น
ซึ่งจะสังเกตว่า เมื่อก่อนช่อง - จะเน้นงานละครที่มีความหลากหลายทั้งในเนื้อเรื่อง และนักแสดง ที่ล้วนแคสมาได้ตรงกับบทประพันธ์โดยไม่เน้นเรื่องของกระแสดาราเท่าไร ผลงานที่ออกมาจึงประทับใจป้าและอยู่ในความทรงจำของป้ามาจนถึงทุกวันนี้
มันช่างต่างจากปัจจุบันนี้ ที่เขามาเน้นละครแนวลูกกวาด เน้นขายและสร้างกระแสดารามากจนเกินสมดุล หรือไม่ก็เน้นงานละครที่ออกแนวตลาดเช่นละครตบตีแย่งชิงผู้ชาย ละครแนวผัวๆเมียๆ หรือละครคอมิดี้จนเกินไป ทำให้สัดส่วนละครสร้างสรรค์สังคมและละครคุณภาพแทบจะไม่มีพื้นที่ให้ละครเหล่านั้น
เฮ้อ! นึกถึงในอดีตจังเลย
คิดถึงละครเก่าๆที่ทรงคุณค่าของ...ช่อง 3...จังเลย
พระจันทร์แดง (ฉัตรชัย-ชุดาภา)
ดอกฟ้าและโดมผู้จองหอง (ศรัณยู-นาถยา-หัทยา)
บทพระราชนิพนธ์เรื่อง "เงาะป่า" (พลรักษ์-เพ็ญพิสุทธิ์)
อวสานเซลแมน (พิศาล-ศรัณยู-พงษ์พัฒน์)
พระเตมีย์ใบ้
มันต์รักอสูร (พิศาล-มนฤดี)
คำพิพากษา (กษมา-ส.อาสนจินดา-กุณกนิช)
นาคราช (ฉัตรชัย-ชุดาภา)
ผู้พิชิตมัจจุราช (นิรุติ-กาญจนา-กษมา)
ลานลูกไม้ (ลลิตา-วทัญญู-ขวัญฤดี)
ความสมหวังของแก้ว (กุ้งนาง ปัทมสูตร)
จำปูน (ศานติ-เพ็ญพิสุทธิ์)
กลิ่นร่ำ (ศานติ-นาถยา-วรรณิศา)
สุดแต่ใจจะไขว่คว้า (เสกสรร-รอน-ชุดาภา-กุ้งนาง)
ทรายล้อมมุก (รัญญา-ตฤณ)
แม่นาคพระโขนง (เอกพัน-ตรีรัก)
เลขานินทานาย (ปัญญา-มยุรา)
นายจ๋า เลขาขอโทษ (นพพล-มยุรา)
ด้วยสองมือแม่นี้ที่สร้างโลก (กาญจนาพร-จันจิรา)
ซีรีย์ชุด นิยายรักนักศึกษา ของ ศุภักษร
ฯลฯ เป็นต้น
ซึ่งจะสังเกตว่า เมื่อก่อนช่อง - จะเน้นงานละครที่มีความหลากหลายทั้งในเนื้อเรื่อง และนักแสดง ที่ล้วนแคสมาได้ตรงกับบทประพันธ์โดยไม่เน้นเรื่องของกระแสดาราเท่าไร ผลงานที่ออกมาจึงประทับใจป้าและอยู่ในความทรงจำของป้ามาจนถึงทุกวันนี้
มันช่างต่างจากปัจจุบันนี้ ที่เขามาเน้นละครแนวลูกกวาด เน้นขายและสร้างกระแสดารามากจนเกินสมดุล หรือไม่ก็เน้นงานละครที่ออกแนวตลาดเช่นละครตบตีแย่งชิงผู้ชาย ละครแนวผัวๆเมียๆ หรือละครคอมิดี้จนเกินไป ทำให้สัดส่วนละครสร้างสรรค์สังคมและละครคุณภาพแทบจะไม่มีพื้นที่ให้ละครเหล่านั้น
เฮ้อ! นึกถึงในอดีตจังเลย