ความเป้นจริงก็รู้ว่าไม่ควรไปต่อ เพื่ออะไรไม่รู้ เพื่อตัวเองเท่าที่คิดได้ตอน ตี 1.33 น. ... ถามเขาว่าเราเป้นอะไรกัน เธอก็ไปนิยามเองแล้วกัน... แล้วรุ้สึกอะไรกับเรา เราก็รู้สึกเฉยๆ เราเป้นของเราแบบนี้รับได้ก็รับ เราไม่สามารถเปลี่ยนตัวเองได้ เขาบอกว่ามีความสุขกับการอยู่คนเดียว กับการเล่นเนต เสียใจจัง พิมพ์ไปร้องไป คิดถึงมากอยากโทรไปหา....ทำไหมไม่เข้มแข็งซะที รู้แล้วว่าเขาไม่รัก............เขาทำให้ เราเจ็บได้ถึงขนาดนี้ ทำไมไม่จำ
สมองบอกให้ไป แต่ความรู้สึกทำไมรักมากอย่างนี้