เรื่องของเนเน่ 8

เธอนั่งอยู่บนพื้น ชุดนักศึกษาเปื้อนเปรอะ มีเลือดไหลตรงหน้าผากด้านขวา ใช่...สภาพที่ฉันเห็นตอนนั้นเป็นอย่างนั้นจริงๆ

"โฟล...เกิดอะไรขึ้น"

เธอลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินเสียงจากฉัน ก่อนจะเอามือกุมบาดแผลที่ศีรษะ ฉันปรี่เข้าไปประคองเธอทันที

"ไม่มีอะไรหรอกค่ะ"

"ไม่มีอะไรได้ยังไง พวกนั้นอีกแล้วใช่มั้ย" ฉันคาดคั้น ต่อให้ไอ้โง่ที่ไหนมาเจอก็รู้ว่าเธอโดนจับเอาหัวกระแทกชัดๆ คราวนี้มันรุนแรงจนเรียกว่าอาชญากรรมได้แล้ว และมีครั้งแรกก็ย่อมจะมีครั้งที่สองเสมอถ้าฉันไม่ทำอะไรสักอย่าง หลังจากนั้นเธอหมดสติ และไม่รู้สึกตัว

ในหัวฉันตอนนั้นมีเพียงแค่ความคิดเดียว...ฉันจะต้องไปจัดการคนพวกนั้น เลือดสูบฉีดพลุ่งพล่านเตรียมมีเรื่อง กำหมัดแน่นก่อนจะลุกพรวดขึ้นมาแล้วออกวิ่งเพื่อตามคนพวกนั้นให้ทัน
------------------------------------------
หญิงสาวกลุ่มหนึ่งกำลังลงไปที่ชั้นล่าง ฉันเดินเข้าไปหาพวกเธอท่าทางเอาเรื่อง

"พวกเธอจะเอาอะไรกับยัยโฟลนักหนา"

ยัยหัวโจกของกลุ่มหันหน้ามามองที่ฉัน ซึ่งในตอนนั้นมีแค่กลุ่มของพวกมันกับฉัน

"เอาเลย ตบยัยนี่ให้มันหงายเงิบไปเลย"

เพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งยุให้มันมาตบฉัน แต่ฉันจับข้อมือข้างที่จะตบมาบิดอย่างแรง

"โอ้ย...ยยย!!! ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่ะ"

มันร้องโอดโอยก่อนที่จะจิกดึงผมฉัน ฉันจึงจึกผมมันตอบและถีบมันล้มลงกับพื้น

"หัดจำใส่กะโหลกเอาไว้ด้วยนะว่า ยัยโฟลไม่ใช่ลูกไล่ของพวกเธออีกต่อไป"

และหลังจากที่เกิดเหตุการณ์เมื่อวันนั้นแล้ว ฉันก็มองหน้าพวกมันไม่ติดอีกเลย