จขกท.อายุ 26 ปี เกิดมาในครอบครัวตอนกลางตอนเรียนมัธยมก็ถือว่าเป็นคนเรียนดีถึงแม้จะเกเรบ้างแต่ผลการเรียนทำให้ที่บ้านพอใจ มาเรียนมหาลัยก็ถือว่าติดอันดับtopten ของห้องมีแฟนเรียนที่เดียวกันคบกันตั้งแต่ปี1 จบมาทำงานได้ไม่นานก็ออกมาทำธุรกิจส่วนตัว แต่ปรากฎว่าไปไม่รอดเงินที่เคยมีก็ร่อยหรอ ต้องขอยืมแม่ แฟนจากที่เคยให้กำลังใจก็ปันใจไปกับรุ่นพี่ที่ทำงาน รายได้ไม่มีเข้ามา ถูกแฟนทิ้ง ถูกคนในครอบครัวดูถูกเรียนดีแต่เอาตัวไม่รอด สมัครงานที่ไหนก็ไม่ได้ สัมภาษณ์ก็ไม่ผ่าน ล่าสุดถูกแม่ว่ารุนแรงแบบประมาณว่าแฟนนอกใจเรายังไม่เสียใจขนาดนี้ คิดว่าตัวเองเข้มแข็งแต่น้ำตามันไหลออกมาเอง อยากผ่านช่วงชีวิตนี้ไปเร็วๆ แล้วเพื่อนๆพี่ๆในห้องสยามเคยเจอช่วงชีวิตที่ตกต่ำกันตอนไหนแล้วผ่านมันไปได้ยังไง ขอบคุณที่เสียเวลาเข้ามาอ่านครับ
เคยรู้สึกท้อแท้กับชีวิตไหมแบบว่าตั้งแต่เกิดมาครั้งนี้แหละที่ทำให้เราหมดกำลังใจแบบประมาณว่าเสียชาติเกิด