เป็นรักแบบ ชาย ชาย นะครับ...
เกริ่นก่อน
เจอกันจากเว็บแชทตั้งแต่ผมอยู่ปีหนึ่งผมอายุ 19 เค้าอายุ 28 ยังเรียนเนอยู่
จนตอนนี้เข้าปีที่ 5
ผมอายุ 24 ทำงานแล้วมาได้ปีนึง อยู่บ้าน
เค้าอายุ 32 ยังไม่เคยทำงานเพราะเรียนโทอยู่ แล้วก็เตรียมตัวสอบราชการแต่ยังสอบไม่ได้สักที เค้าอยู่หอ บ้านเค้าอยู่ตจว.ใกล้ๆกทม.
เราทั้งคู่ไลฟ์สไตล์เกือบทุกอย่างเหมือนกัน เช่น ไม่กินเหล้าเบียร์ ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่สูบบุหรี่ ติดอยู่บ้าน ใช้ชีวิตเรียบเวอร์ๆ =_="
และที่สำคัญไม่ได้เปิดเผย(กับครอบครัว หรือคนรอบข้าง) ไม่มีใครรู้เลยครับ เหมือนปกติทุกอย่าง
คนนี่เป็นรักแรกของผมครับ รักแบบที่บริสุทธิ์หัวใจสุดๆ ไม่เคยมั่ว ไม่ได้คบคนอื่นเลย (ถามว่าอยากคบเผื่อไหม ตอบตรงๆว่า อยากอยู่ แต่มันรู้สึกว่ามันผิด และคิดว่าถ้าเค้าทำบ้างเราก็คงไม่ชอบเลยทำไม่ได้)
ช่วยอะไรได้ก็ช่วยเต็มที่ ซื่อสัตย์ด้วยสุดๆ (จนบางคนว่าเวอร์ไป แต่มันเป็นฟามจริงT-T" เป็นเด็กโลกสวยฮ่าๆ แต่รับรู้โลกข้างนอกครับ)
โดยปกติเค้าเป็นฝ่ายโทรมาหาเราเกือบทุกวันเลยคุยกันวันละชั่วโมงกว่าๆ (ทำแบบนี้มาตั้งแต่ปีแรกจนปัจจุบัน) เจอกันประมาณเดือนละครั้ง หรือ สองครั้ง
แฟนผม มันจะเป็นพวกไม่พูดเรื่องความในใจ ไม่เคยบอกรัก ไม่เคยบอกคิดถึง ไม่มีของขวัญ แต่ที่เค้าแสดงออกมาโดยรวมๆมันก็โอเคว่าเค้าไม่มีใครอื่น(มั้ง)
เราก็เออ..อย่างน้อยๆเค้าก็เป็นคนดีนะ ก็คุยไปเรื่อยๆ เรื่อยๆจริงๆครับ ไม่มีอะไรพิเศษเลย ซึ่งเป็นผมที่ต้องทำเอง (ช่วงแรกวาดรูปให้วันเกิด ต่อมาก็ซื้อของขวัญให้ ล่าสุดก็เอาของขวัญไปเซอร์ไพส์ที่หอ)
แต่ผมเองก็เป้นคนไม่พูดเหมือนกัน แต่จะใช้วิธีส่งข้อความเอาให้เค้ารับรุ้ความรู้สึก (ทั้งคิดถึง ทั้งโกรธ) ไม่เคยพูดจาหยาบๆใส่กัน
ดังนั้น เราสองคนจะคุยกันทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเราสอง ซึ่งต้องเป็นผมที่เป้นคนเริ่ม แล้วเค้าถึงยอมพูด
คบกันมาเข้าปีที่ 5 ทะเลาะกันหนักๆ 2 ครั้ง แต่ทะเลาะแล้วไม่มีงอลวางหูใส่ นะครับพูดด้วยเหตุผลล้วนๆ
ขอข้ามรายละเอียดไปเลยนะครับ อิอิ อยากเข้าประเด็น
ประเด็นคือทั้งผมและเค้าไม่เปิดเผย ทางบ้านไม่รู้ แล้วทีนี้เค้ามีน้องสาวแท้ๆอีกคนนึง (ตอนนั้นปี 53 น้องสาวอายุราวๆ 26 แฟนผมอายุ 30 ไม่เคยทำงานทั้งคู่) ก่อนหน้าไม่เคยมีปัญหาเพราะน้องสาวเค้าแต่งงานไปอยู่กะสามี(ถูกคลุมถุง)
หลังจากนั้น ไม่มั่นใจว่ากี่ปีเค้าถูกแม่สามีไล่ออกจากบ้าน เพราะมีลุกให้เค้าไม่ได้ ส่วนสามีเค้าเชื่อฟังแม่ทุ๊กกกกอย่าง แม่ไล่ก็ไล่ตามแม่ เสร็จแล้วทีนี้น้องสาวเค้าก็กลับมาอยู่บ้านแต่น้องสาวเค้าไม่ค่อยอยากอยู่เพราะเวลาเจอ
คนชอบถาม ย้ายเค้าก็เลยมาอยู่กับแฟนผมซะอย่างนั้น T-T" แล้วก็หางานทำแถวๆหอแฟนผม บอกตรงๆว่าตอนแรกรับไม่ค่อยได้ เพราะเวลาที่เราคุยกันทุกคืนก็ไม่ได้คุย กลายเป็นได้คุยบ้างไม่ได้คุยบ้าง เปลี่ยนเวลาคุย ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมดจากที่คุ้นเคย
การคุยก่อนนอนกันทุกวัน ไปหาก็ไปไม่ได้ (พูดงี้เหมือนเราเห็นแก่ตัวโคตรๆ) แต่ผมก็ทนมาตลอดไม่เคยว่าอะไร อ้อ..น้องสาวเค้ามีเพื่อนอีกคนอยู่หอ ช่วงหลังๆส่วนใหญ่ไปนอนกับเพื่อนเวลาวันหยุด เราก็เลยเริ่มมีเวลาเหมือนเก่า หลังจากนั้นก็เป็นแบบนี้
อยู่เป็นช่วงๆมาอยู่สักพักใหญ่ๆ แล้วก็กลับไปอยู่บ้านที่ตจว.พักนึง สลับไปสลับมา
ข้ามๆไปเลยนะครับ จนมาปีนี้ ปี2556 น้องสาวเค้ามาสมัครงานเกี่ยวกะทนาย(เป็นทำแบบอยากได้ประสบการณ์สัก 1 ปีเพราะไม่เคยทำงานสายนี้) ใน กทม. อีกแล้ว แล้วก็แน่นอนย้ายมาอยู่กับแฟนผม แต่เที่ยวนี้หนักกว่า เพราะเพื่อนเค้า (ที่น้อสาวชอบไปอยุ่วันหยุด) ย้ายกลับไป ตจว.แล้ว
(ปีนี้อายุน้องสาวเค้า 28 แฟนผม 32 แฟนยังไม่ได้ทำงานเรียนโทอยู่) ปีนี้แหละที่รู้สึกว่า เฮ้ยมันยังไงกัน? อายุตั้งขนาดนี้แล้วทำไมยังเกาะกันแบบนี้?? ผมรู้สึกสับสนว่าเฮ้ย เราผิดปะวะที่รู้สึกว่ามันไม่ถูก หรือว่า สิ่งที่เค้าทำแบบนี้มันถูกแล้ว?? เราเห็นแก่ตัวไปเปล่า??
จนวันนี้รู้สึกว่าทนไม่ค่อยไหวถามเค้าไปว่า ใจคอจะเกาะกันอยู่แบบนี้ตลอดไปเลยหรือ?? เค้าก็ตามมาว่า อืม... แล้วก็เปลี่ยนเรื่องพูด
ก่อนหน้าปีแรกที่น้องสาวมาอยู่ เค้าบอกว่าเค้าเคยบอกน้องแล้วว่า ต้องโตเป็นผู้ใหญ่ได้แล้วนะ แต่น้องสาวเค้าก็ไม่ได้ฟังหรอก พอน้องสาวมาอยู่ เค้าก็เลยตามเลยเค้าบอกว่าทำอะไรไม่ได้ เฮอะ! เบื่อที่เค้าเป็นคนแบบใครจะทำไรก็ทำแบบนี้ทุกเรื่องเลยให้ตาย
คำถามคือ ถ้าผมจะรักเค้าต่อไปผมก็ต้องทน เป็นแบบนี้ใช่ไหมครับ T-T" รุ้สึก งง เหลือเกินไม่รู้อะไรถูกอะไรผิดและ
ปล. โตมาจึงได้รู้เอาวันนี้ว่า การรัก ด้วยความรักอย่างเดียวจริงๆ มันไม่สามารถไปรอดได้ใช่ไหมนะ??
{กระทู้หนุ่มY} ทำไงดีT-T ความรักที่รักด้วยรักอย่างเดียว..มันไม่ได้ทำให้ไปรอดใช่ไหม???
เกริ่นก่อน
เจอกันจากเว็บแชทตั้งแต่ผมอยู่ปีหนึ่งผมอายุ 19 เค้าอายุ 28 ยังเรียนเนอยู่
จนตอนนี้เข้าปีที่ 5
ผมอายุ 24 ทำงานแล้วมาได้ปีนึง อยู่บ้าน
เค้าอายุ 32 ยังไม่เคยทำงานเพราะเรียนโทอยู่ แล้วก็เตรียมตัวสอบราชการแต่ยังสอบไม่ได้สักที เค้าอยู่หอ บ้านเค้าอยู่ตจว.ใกล้ๆกทม.
เราทั้งคู่ไลฟ์สไตล์เกือบทุกอย่างเหมือนกัน เช่น ไม่กินเหล้าเบียร์ ไม่เที่ยวกลางคืน ไม่สูบบุหรี่ ติดอยู่บ้าน ใช้ชีวิตเรียบเวอร์ๆ =_="
และที่สำคัญไม่ได้เปิดเผย(กับครอบครัว หรือคนรอบข้าง) ไม่มีใครรู้เลยครับ เหมือนปกติทุกอย่าง
คนนี่เป็นรักแรกของผมครับ รักแบบที่บริสุทธิ์หัวใจสุดๆ ไม่เคยมั่ว ไม่ได้คบคนอื่นเลย (ถามว่าอยากคบเผื่อไหม ตอบตรงๆว่า อยากอยู่ แต่มันรู้สึกว่ามันผิด และคิดว่าถ้าเค้าทำบ้างเราก็คงไม่ชอบเลยทำไม่ได้)
ช่วยอะไรได้ก็ช่วยเต็มที่ ซื่อสัตย์ด้วยสุดๆ (จนบางคนว่าเวอร์ไป แต่มันเป็นฟามจริงT-T" เป็นเด็กโลกสวยฮ่าๆ แต่รับรู้โลกข้างนอกครับ)
โดยปกติเค้าเป็นฝ่ายโทรมาหาเราเกือบทุกวันเลยคุยกันวันละชั่วโมงกว่าๆ (ทำแบบนี้มาตั้งแต่ปีแรกจนปัจจุบัน) เจอกันประมาณเดือนละครั้ง หรือ สองครั้ง
แฟนผม มันจะเป็นพวกไม่พูดเรื่องความในใจ ไม่เคยบอกรัก ไม่เคยบอกคิดถึง ไม่มีของขวัญ แต่ที่เค้าแสดงออกมาโดยรวมๆมันก็โอเคว่าเค้าไม่มีใครอื่น(มั้ง)
เราก็เออ..อย่างน้อยๆเค้าก็เป็นคนดีนะ ก็คุยไปเรื่อยๆ เรื่อยๆจริงๆครับ ไม่มีอะไรพิเศษเลย ซึ่งเป็นผมที่ต้องทำเอง (ช่วงแรกวาดรูปให้วันเกิด ต่อมาก็ซื้อของขวัญให้ ล่าสุดก็เอาของขวัญไปเซอร์ไพส์ที่หอ)
แต่ผมเองก็เป้นคนไม่พูดเหมือนกัน แต่จะใช้วิธีส่งข้อความเอาให้เค้ารับรุ้ความรู้สึก (ทั้งคิดถึง ทั้งโกรธ) ไม่เคยพูดจาหยาบๆใส่กัน
ดังนั้น เราสองคนจะคุยกันทุกเรื่อง ยกเว้นเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเราสอง ซึ่งต้องเป็นผมที่เป้นคนเริ่ม แล้วเค้าถึงยอมพูด
คบกันมาเข้าปีที่ 5 ทะเลาะกันหนักๆ 2 ครั้ง แต่ทะเลาะแล้วไม่มีงอลวางหูใส่ นะครับพูดด้วยเหตุผลล้วนๆ
ขอข้ามรายละเอียดไปเลยนะครับ อิอิ อยากเข้าประเด็น
ประเด็นคือทั้งผมและเค้าไม่เปิดเผย ทางบ้านไม่รู้ แล้วทีนี้เค้ามีน้องสาวแท้ๆอีกคนนึง (ตอนนั้นปี 53 น้องสาวอายุราวๆ 26 แฟนผมอายุ 30 ไม่เคยทำงานทั้งคู่) ก่อนหน้าไม่เคยมีปัญหาเพราะน้องสาวเค้าแต่งงานไปอยู่กะสามี(ถูกคลุมถุง)
หลังจากนั้น ไม่มั่นใจว่ากี่ปีเค้าถูกแม่สามีไล่ออกจากบ้าน เพราะมีลุกให้เค้าไม่ได้ ส่วนสามีเค้าเชื่อฟังแม่ทุ๊กกกกอย่าง แม่ไล่ก็ไล่ตามแม่ เสร็จแล้วทีนี้น้องสาวเค้าก็กลับมาอยู่บ้านแต่น้องสาวเค้าไม่ค่อยอยากอยู่เพราะเวลาเจอ
คนชอบถาม ย้ายเค้าก็เลยมาอยู่กับแฟนผมซะอย่างนั้น T-T" แล้วก็หางานทำแถวๆหอแฟนผม บอกตรงๆว่าตอนแรกรับไม่ค่อยได้ เพราะเวลาที่เราคุยกันทุกคืนก็ไม่ได้คุย กลายเป็นได้คุยบ้างไม่ได้คุยบ้าง เปลี่ยนเวลาคุย ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปหมดจากที่คุ้นเคย
การคุยก่อนนอนกันทุกวัน ไปหาก็ไปไม่ได้ (พูดงี้เหมือนเราเห็นแก่ตัวโคตรๆ) แต่ผมก็ทนมาตลอดไม่เคยว่าอะไร อ้อ..น้องสาวเค้ามีเพื่อนอีกคนอยู่หอ ช่วงหลังๆส่วนใหญ่ไปนอนกับเพื่อนเวลาวันหยุด เราก็เลยเริ่มมีเวลาเหมือนเก่า หลังจากนั้นก็เป็นแบบนี้
อยู่เป็นช่วงๆมาอยู่สักพักใหญ่ๆ แล้วก็กลับไปอยู่บ้านที่ตจว.พักนึง สลับไปสลับมา
ข้ามๆไปเลยนะครับ จนมาปีนี้ ปี2556 น้องสาวเค้ามาสมัครงานเกี่ยวกะทนาย(เป็นทำแบบอยากได้ประสบการณ์สัก 1 ปีเพราะไม่เคยทำงานสายนี้) ใน กทม. อีกแล้ว แล้วก็แน่นอนย้ายมาอยู่กับแฟนผม แต่เที่ยวนี้หนักกว่า เพราะเพื่อนเค้า (ที่น้อสาวชอบไปอยุ่วันหยุด) ย้ายกลับไป ตจว.แล้ว
(ปีนี้อายุน้องสาวเค้า 28 แฟนผม 32 แฟนยังไม่ได้ทำงานเรียนโทอยู่) ปีนี้แหละที่รู้สึกว่า เฮ้ยมันยังไงกัน? อายุตั้งขนาดนี้แล้วทำไมยังเกาะกันแบบนี้?? ผมรู้สึกสับสนว่าเฮ้ย เราผิดปะวะที่รู้สึกว่ามันไม่ถูก หรือว่า สิ่งที่เค้าทำแบบนี้มันถูกแล้ว?? เราเห็นแก่ตัวไปเปล่า??
จนวันนี้รู้สึกว่าทนไม่ค่อยไหวถามเค้าไปว่า ใจคอจะเกาะกันอยู่แบบนี้ตลอดไปเลยหรือ?? เค้าก็ตามมาว่า อืม... แล้วก็เปลี่ยนเรื่องพูด
ก่อนหน้าปีแรกที่น้องสาวมาอยู่ เค้าบอกว่าเค้าเคยบอกน้องแล้วว่า ต้องโตเป็นผู้ใหญ่ได้แล้วนะ แต่น้องสาวเค้าก็ไม่ได้ฟังหรอก พอน้องสาวมาอยู่ เค้าก็เลยตามเลยเค้าบอกว่าทำอะไรไม่ได้ เฮอะ! เบื่อที่เค้าเป็นคนแบบใครจะทำไรก็ทำแบบนี้ทุกเรื่องเลยให้ตาย
คำถามคือ ถ้าผมจะรักเค้าต่อไปผมก็ต้องทน เป็นแบบนี้ใช่ไหมครับ T-T" รุ้สึก งง เหลือเกินไม่รู้อะไรถูกอะไรผิดและ
ปล. โตมาจึงได้รู้เอาวันนี้ว่า การรัก ด้วยความรักอย่างเดียวจริงๆ มันไม่สามารถไปรอดได้ใช่ไหมนะ??