ความหลังของผมดูได้ที่กระทู้นี้เลยครับ
http://pantip.com/topic/30411436
สามเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหกนะครับ พี่ น้อง ครับ ตอนนี้ผมอยู่บ้านงามวงศ์วานของพ่อกับแม่มาได้ 3 เดือนกว่าแล้ว (อยู่มาตั้งแต่ 26 เม.ย.)
พ่อกับแม่เค้าไม่ได้อยู่บ้านนี้หรอกครับเค้าอยู่คอนโด และยกบ้านนี้ให้เป็นสมบัติของผม (ไม่เห่อลูกชายเลยเนอะ) ผมเลยกลายเป็นเจ้าของบ้านนี้โดยสมบูรณ์แบบ แต่ผมไม่ได้อยู่คนเดียวนะครับ พ่อให้น้องชายมาอยู่เป็นเพื่อนผมครับ (เอากับเค้าซิ) ผมเรียกว่าพี่ ฟ แล้วกันครับ
พี่ ฟ ดูแลผมอย่างดี ดูแลทั้งอาหารการกินและห้องน้ำห้องท่าให้ผม ตอนกลางวันไปทำงานตอนกลางคืนมาอยู่กับผม พี่ ฟ ชอบเอาผมไปนอนด้วยที่โซฟาครับ แต่ผมไม่รักดีเอง ทั้งฉี่ทั้งอึใส่โซฟา พี่ ฟ ก็ไม่ว่าสักคำ (ใช้ซี่ก็แม่ผมมาทำความสะอาดตลอด ๆ) นี่แม่กับพ่อก็ว่าจะพาผมไปสละความเป็นชายอยู่ครับ แต่คุณหมอแถวบ้านบอกว่าเค้าไม่มีผู้ช่วยตอนนี้ยังทำไม่ได้ (รอหน่อยนะ) พี่ ฟ และแม่เลยต้องทนกับ อึและฉี่ของผมไปก่อนนะครับ
พ่อกับแม่ไปมาหาสู่ผมทุกอาทิตย์ครับ แต่ก็นั่นแหละผมเป็นลูกชายหัวโปรด พ่อเลยติดกล้องวงจรปิดไว้ เพื่อจะได้ดูผมได้ตลอดเวลา (ผมรู้สึกดีพอ ๆ กับพี่หลินปิงที่มีแฟน ๆ ติดตามเลย)
ตอนนี้หน้าตาผมเริ่มดูดีแล้วนะครับ อันนี้ผมไม่ได้หลงตัวเองนะ ทั้งพ่อ ทั้งแม่ ทั้งพี่ ฟ ต่างลงมติกันทั้งนั้น ขนาดอาของพ่อที่ต่างจังหวัดยังชอบมาส่องผมทางกล้องวงจรปิดที่พ่อติดไว้บ่อย ๆ แถมยังบอก ตรูอยากได้จริง อีกต่างหาก พ่อก็เกือบจะใจอ่อนหลายครา ถ้าไม่ติดฝูงไฮยีน่าที่อาเลี้ยงไว้ ผมคงได้ไปเป็นหนุ่มบ้านทุ่งเป็นแน่แท้ (ถึงผมเคยอยู่ข้างถนนพระราม 9 แต่ผมก็ไม่ได้อึดขนาดไปสู้กับฝูงไฮยีน่านะครับ)
กว่าผมจะหน้าตาดีขนาดนี้ได้ ก็เล่นเอาพ่อกับแม่เหนื่อยทีเดียวครับ
ย้อนความไปเมื่อตอนที่ผมมาอยู่ใหม่ อยู่ไปได้ 4-5 วัน หน้าผมเกิดบวมฉึ่งขึ้นมา ตาขวาปิดไปเลยทีเดียว (ถ้าใครอยากดูสภาพผมตอนนั้น ส่ง sms โหวตมานะครับ เดี๋ยวสั่งแม่ให้เอามาให้ พี่ น้อง ดูกัน) แปบเดียวเท่านั้น หนองระเบิด ที่บวมนี่มันเป็นหนองนี่เอง ระเบิดทะลักแก้มเลยครับ นองหน้า นองบ้านเลย
จำได้ว่าวันนั้นแม่ไม่อยู่ซะด้วย มีแต่พ่อมาคนเดียว พ่อต้องพาผมไปโรงพยาบาล เข้า ไอ ซี ยู เลยทีเดียว ไปถึงหมอจับผมควานหนองออกมาเป็นถัง ๆ พ่อทำหน้าพะอืดพะอม แต่ก็ต้องทนเพื่อลูก จับตรวจนู่นนี่อีกยกใหญ่ เจ็บก็เจ็บนะครับ แต่ผมอดทน ไม่ร้องสักแอะ
หลังจากนั้นต้องไปล้างแผลทุกวัน ล้างไปล้างมาจนพ่อกับแม่ล้างเป็นทำแผลเองได้เรียบร้อยแล้วครับ ใช้เวลานานทีเดีย 2-3 อาทิตย์แน่ะครับ กว่าผมจะหายดี แก้มอีกข้างทำท่าว่าหนองจะมาเยือนอีก พ่อกับแ่ม่รีบทำแผลไว้รอเลย ล้างทุกวันทำทุกวัน ในที่สุดผมก็มาหล่อเหมือนทุกวันนี้ได้
สามเดือนผ่านไป "ทองดี" เปอร์เซียข้างถนนพระราม 9 กลับมารายงานตัวครับ
สามเดือนผ่านไปไวเหมือนโกหกนะครับ พี่ น้อง ครับ ตอนนี้ผมอยู่บ้านงามวงศ์วานของพ่อกับแม่มาได้ 3 เดือนกว่าแล้ว (อยู่มาตั้งแต่ 26 เม.ย.)
พ่อกับแม่เค้าไม่ได้อยู่บ้านนี้หรอกครับเค้าอยู่คอนโด และยกบ้านนี้ให้เป็นสมบัติของผม (ไม่เห่อลูกชายเลยเนอะ) ผมเลยกลายเป็นเจ้าของบ้านนี้โดยสมบูรณ์แบบ แต่ผมไม่ได้อยู่คนเดียวนะครับ พ่อให้น้องชายมาอยู่เป็นเพื่อนผมครับ (เอากับเค้าซิ) ผมเรียกว่าพี่ ฟ แล้วกันครับ
พี่ ฟ ดูแลผมอย่างดี ดูแลทั้งอาหารการกินและห้องน้ำห้องท่าให้ผม ตอนกลางวันไปทำงานตอนกลางคืนมาอยู่กับผม พี่ ฟ ชอบเอาผมไปนอนด้วยที่โซฟาครับ แต่ผมไม่รักดีเอง ทั้งฉี่ทั้งอึใส่โซฟา พี่ ฟ ก็ไม่ว่าสักคำ (ใช้ซี่ก็แม่ผมมาทำความสะอาดตลอด ๆ) นี่แม่กับพ่อก็ว่าจะพาผมไปสละความเป็นชายอยู่ครับ แต่คุณหมอแถวบ้านบอกว่าเค้าไม่มีผู้ช่วยตอนนี้ยังทำไม่ได้ (รอหน่อยนะ) พี่ ฟ และแม่เลยต้องทนกับ อึและฉี่ของผมไปก่อนนะครับ
พ่อกับแม่ไปมาหาสู่ผมทุกอาทิตย์ครับ แต่ก็นั่นแหละผมเป็นลูกชายหัวโปรด พ่อเลยติดกล้องวงจรปิดไว้ เพื่อจะได้ดูผมได้ตลอดเวลา (ผมรู้สึกดีพอ ๆ กับพี่หลินปิงที่มีแฟน ๆ ติดตามเลย)
ตอนนี้หน้าตาผมเริ่มดูดีแล้วนะครับ อันนี้ผมไม่ได้หลงตัวเองนะ ทั้งพ่อ ทั้งแม่ ทั้งพี่ ฟ ต่างลงมติกันทั้งนั้น ขนาดอาของพ่อที่ต่างจังหวัดยังชอบมาส่องผมทางกล้องวงจรปิดที่พ่อติดไว้บ่อย ๆ แถมยังบอก ตรูอยากได้จริง อีกต่างหาก พ่อก็เกือบจะใจอ่อนหลายครา ถ้าไม่ติดฝูงไฮยีน่าที่อาเลี้ยงไว้ ผมคงได้ไปเป็นหนุ่มบ้านทุ่งเป็นแน่แท้ (ถึงผมเคยอยู่ข้างถนนพระราม 9 แต่ผมก็ไม่ได้อึดขนาดไปสู้กับฝูงไฮยีน่านะครับ)
กว่าผมจะหน้าตาดีขนาดนี้ได้ ก็เล่นเอาพ่อกับแม่เหนื่อยทีเดียวครับ
ย้อนความไปเมื่อตอนที่ผมมาอยู่ใหม่ อยู่ไปได้ 4-5 วัน หน้าผมเกิดบวมฉึ่งขึ้นมา ตาขวาปิดไปเลยทีเดียว (ถ้าใครอยากดูสภาพผมตอนนั้น ส่ง sms โหวตมานะครับ เดี๋ยวสั่งแม่ให้เอามาให้ พี่ น้อง ดูกัน) แปบเดียวเท่านั้น หนองระเบิด ที่บวมนี่มันเป็นหนองนี่เอง ระเบิดทะลักแก้มเลยครับ นองหน้า นองบ้านเลย
จำได้ว่าวันนั้นแม่ไม่อยู่ซะด้วย มีแต่พ่อมาคนเดียว พ่อต้องพาผมไปโรงพยาบาล เข้า ไอ ซี ยู เลยทีเดียว ไปถึงหมอจับผมควานหนองออกมาเป็นถัง ๆ พ่อทำหน้าพะอืดพะอม แต่ก็ต้องทนเพื่อลูก จับตรวจนู่นนี่อีกยกใหญ่ เจ็บก็เจ็บนะครับ แต่ผมอดทน ไม่ร้องสักแอะ
หลังจากนั้นต้องไปล้างแผลทุกวัน ล้างไปล้างมาจนพ่อกับแม่ล้างเป็นทำแผลเองได้เรียบร้อยแล้วครับ ใช้เวลานานทีเดีย 2-3 อาทิตย์แน่ะครับ กว่าผมจะหายดี แก้มอีกข้างทำท่าว่าหนองจะมาเยือนอีก พ่อกับแ่ม่รีบทำแผลไว้รอเลย ล้างทุกวันทำทุกวัน ในที่สุดผมก็มาหล่อเหมือนทุกวันนี้ได้