คือผมรู้จักกับน้องคนหนึ่งมา ประมาณปีกว่า ๆ เราสนิทกันและผมก็รักเขามากเลยที่เดียว มาช่วงหลัง ๆ นี้เราทะเลาะกันบ่อยมาก และเขาก็บอกให้ผมเดินออกไปจากชีวิตเขา เขาบอกว่าผมมากเกินไปสำหรับเขา ที่เขาบอกแบบนี้ก็เพราะว่าผมอาสาที่จะไปรับไปส่งที่ทำงาน (เพราะไปทางเดียวกัน แต่ยนน้องเขาก็ไม่ได้ไปกับผมนะครับเราต่างคนต่างไป ) และคอยโทรหาเพราะเป็นห่วง เขาไปทำงานต่างจังหวัดและก็ไปทำงานกลับดึก ๆ ผมก็จะโทรหาบ่อย ส่วนในวันธรรมดาผมโทรแค่วันละครั้งภึงสองครั้ง ผมยอมรับว่าเป็นคนขี้น้อยใจถ้าเขาบอกอะไรไม่หมดหรือพูดไม่จบแล้วผมมารู้ที่หลังผมก็จะมีอาการน้อยใจแต่ก้ไม่นาน พอเรื่องมันผ่านไปได้สักพักผมก้ไม่อยากคิดถึงมันทำตัวเป็นปกติ คุยกับเขาปกติ ผมทำตามที่เขาอยากให้ผมทำทุกอย่างพูดง่าย ๆ ผมทำให้กับเขาทุกอย่างที่เขาต้องการ แต่น้องเขาก็บอกว่าผมไม่มั่นคงพอที่จะดูแลเขาทุกวันนี้ เราก็ทะเลาะกันแล้วก็ดีกันแต่กว่าจะดีกันได้ก้นานพอดูผมไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลยไม่อยากทะเลาะกับเขาผมอยากคุยกันดี ๆ ผมรู้ตัวว่าผมอาจจะไม่ใช้สำหรับเขาแต่ผมอยากให้เขามีความสุข ไม่เครียดกับงานอยากให้เราคุยกันแล้วมีความสุขผ่อนคลายเขาบ้าง ถึงแม้ผมไม่ได้คู่กับเขาแต่ผมก็อยากให้เขามีความสุข ผมรักเขามาก แต่ก็ติดที่ว่าผมก้ไม่ได้รวยอะไรมากมายเป้นข้าราชการยศตํ่า ๆ คนหนึ่ง ที่พยายามทำตามคำขอเขาที่เขาเคยขอไว้ แต่เขาก็บอกผมเยอะไป มากไปสำหรับเขาที่ค่อยทำให้ทุกอย่างอำนวยความสะดวกให้ทุกอย่างโทรหาเขาก็รำคาญ ที่ผมทำไปก้เพราะผมรักผมไม่อยากให้เขาต้องลำบาก ไม่อยากให้เหนื่อย เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ผมควรทำยังไงดีครับช่วยผมหน่อย
เป็นควาสัมพัธ์ปกตินะครับ ช+ญ นะครับกลัวทุกท่านเขาใจผิด
ช่วยผมด้วยครับผมไม่รู้จะทำยังไงดี
เป็นควาสัมพัธ์ปกตินะครับ ช+ญ นะครับกลัวทุกท่านเขาใจผิด