ถ้า สัตว์ ฆ่า สัตว์ ด้วยกันเอง หรือ สัตว์ ฆ่า มนุษย์ มันจะมีบาปติดตัว หรือ เป็นเจ้ากรรมนายเวร ได้หรือไม่ครับ ?

พระสงฆ์ก็กินเนื้อสัตว์ แต่ทำไมบอกว่าฆ่าสัตว์เป็นบาป? มีคนสงสัยว่า พระยังคงกินเนื้อสัตว์อยู่ แต่ทำไมถึงบอกว่าฆ่าสัตว์เป็นบาป ถ้าบอกว่าพระไม่ได้ฆ่าเองนี่ไม่น่าใช่ เพราะมีคนกินถึงทำให้มีคนฆ่า พูดง่ายๆ ค

สงสัยนิดนึงครับ ตามหัวข้อเลย ถ้านับถือศาสนาพุทธอยู่แล้วไปทำบาปมหรรฆ ไปฆ่าสัตว์ ขโมยของ แล้วหัวหมอย้ายจากศาสนาพุทธไปศาสนาอิสลาม แล้วบาปที่ทำมาจะหายหมด ตามหลักศาสนาอิสลามแล้ว บาปที่เคยทำมาทั้งหมดจะหายหม

ปกติในฐานะชาวพุทธก็หลีกเลี่ยงการฆ่าสัตว์ตัดชีวิต แม้จะทานอาหารทะเลก็เลือกที่ตายแล้ว จะไม่เลือกที่กำลังแหวกว่ายในตู้แน่นอน จะเดินเหินก็ระวังกลัวเหยียบมดเหยียบหอยทากตาย แม้แต่งูก็ไม่ตี เพราะถือว่าต่า

คนเราทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเลือกนับถือศาสนาใดก็ได้ แต่มีคนจำนวนไม่น้อยที่เชื่อว่าการรับนับเอาศาสนานี้นั้นจะส่งผลให้ไม้ต้องรับกรรมหรืออะไรก็แล้วแต่ ขอยกเอาทุกศาสนาที่รู้จักมากล่าวก็แล้วกัน ศาสนาคริส เชื่อว

มุสลิม สามารถฆ่าสัตว์ เพื่อบริโภคได้ ฆ่าสัตว์ ที่เกรงว่าจะมาทำร้าย หรือ นำอันตราย มาให้ ได้ หรือ ฆ่าคน ฆ่าศรัตรู ในสนามรบ ได้ เหล่านี้ ไม่เป็นบาปแต่อย่างใด แต่ความเชื่อในศาสนาพุทธเป็นบาป แล้วอย่

ตามหัวข้อเลยครับ อยากทราบความคิดเห็นของเพื่อนๆพี่ๆน้องๆที่ไม่นับถือศาสนาอะไรเลย หรือ มีศาสนา เเค่บนบัตรประชาชนเท่านั้น ว่าเพราะสาเหตุอะไรถึงไม่อยากมีศาสนาครับ เพราะ ผมเคยคุยเด็ก gen z เเละเด็กๆหลังจาก

พ่อกับแม่ ศาสนาพุทธ แต่ตัวเราคือไม่นับถือศาสนาอะไรสักอย่างเลย และเราก็ไม่ได้ทำบาปกรรมอะไร ไม่ได้ไปสร้างเวณสร้างกรรมให้ใคร ไม่คิดทำร้ายใคร ไม่ฆ่าสัตว์ ไม่เคยเบียดเบียนผู้อื่น ถ้ามีอะไรเห็นแล้วน่าสงสาร

เรามีคำถาม ซึ่งเราเองกำลังสงสัย ปัจจุบัน เราเห็นคนที่ไม่นับถือศาสนาอะไรเลยค่อนข้างเยอะ เจอครั้งแรกเป็น เพื่อนของเพื่อน ตอนเรียนมหาวิทยาลัย ตอนแรกๆก็แปลกใจว่า คนอะไร ไม่นับถือศาสนาอะไรเลยหรอ ตอนโตมา

คืออันนี้ผมคิดนะครับ ช่วยมาตอบกระจ่างทีครับ ผมก็เป็นคนนับถือศาสนาพุทธ แต่บางเรื่องผมก็สงสัยเช่นกัน เช่น สมมุติผมทำบาปกรรมฆ่างูตาย แต่ถ้าผมไม่ฆ่ามัน มันจะฆ่าผม ผมตายไปตกนรก ก็มาต้องชดใช้กรรมที่ก่อไ

คือผมสงสัยครับ คนที่นับถือศาสนาพุทธ แล้วอยู่โรงฆ่าชำแหละเนื้อวัวจะบาปหรือเปล่า เพราะคนที่นับถืออิสลาม อัลเลาะห์ว่าสัตว์ที่เขาเชือดถือว่าอนุญาตให้รับประทานได้ไม่บาป