คือ..เราไม่รู้จะเรียกสิ่งที่เราเขียนว่าอะไรดี

อันนี้ไม่ได้เกี่ยวกับชื่อเรื่องนะ
แต่เราไม่สามารถให้คำจำกัดความของสิ่งที่เราเขียนลงหน้าเฟซได้
ว่าสิ่งที่เราเขียนมันเรียกว่าอะไร

ตอนเขียนเราจะไม่ใส่หัวข้อ/ชื่อเรื่องในตอนต้น
แต่เราจะเฉลยใน hashtag ตอนขียนจบแล้ว
ทำให้คนอ่านงงเล่น+ชวนให้คิดว่าเราเขียนถึงใคร หรือสิ่งใด
...
.....


อันนี้คือ สองโพสล่าสุดที่เราเขียนนะ

"ฉันเกิดที่เมืองจีนแผ่นดินใหญ่
ฉันมีรูปร่างและผิวพรรณที่สวยเนียน
กิริยาท่าทางก็สง่างาม...
เรียกว่าสวยหรูดูแพงเลยดีกว่า

ทุกคนมองว่าฉันสูงค่า
ไม่ว่าใครๆก็อยากครอบครองฉันทั้งนั้น
แล้ววันนึง..ก็มีหนุ่มใหญ่วัย 40
มาพาฉันไปอยู่กับเขาที่บ้าน
เขาเอาใจใส่ดูแลฉันเป็นอย่างดี
คอยเช็ดตัวให้ฉันตลอด
ฉันชอบเขาจัง คนอะไรน่ารักเป็นบ้า!!

เวลาผ่านไปหลายปี ฉันอายุมากขึ้น
แต่ยิ่งฉันอายุมากขึ้นเท่าไหร่ เขายิ่งทะนุถนอมฉันมากขึ้นเท่านั้น

นี่ๆ เห็นฉันสวยเนียนเด้งยังงี้
แต่อายุฉันปาเข้าไปเกือบพันปีแล้วนะ
อย่ามาเรียกฉันว่าป้าเชียว ฉันจะงอนเธอไปยันหลานบวชเลยนะ!!"

‪#‎แจกันจีนโบราณ‬
‪#‎ยิ่งแก่ยิ่งแพง‬


กับอันนี้ เขียนตอนหิว ๕๕๕๕

"ฉันรู้ตัวว่าสวยแซ่บเผ็ดร้อนมาตั้งแต่เกิด...
หน้าตาฉันอาจจะไม่สวยนัก
แต่ฉันก็มั่นใจว่าฉันแซ่บที่สุดในประเทศนี้
และอาจจะแซ่บที่สุดในสามโลก
ถ้าเธอไม่เชื่อก็ลองไปถามเพื่อนๆฉันดูก็ได้นะ
ทั้งยัยกุ้ง ยัยปู นายกระพง นายเก๋า นังหมึก
พวกนางล้วนบอกว่าฉันแซ่บ
ใครๆก็บอกว่าฉันแซ่บทั้งนั้นแหละ
ถ้าเธอยังไม่เชื่ออีกล่ะก็...
เธอก็ลองกินฉันดูสิ!!"

‪#‎น้ำจิ้มซีฟู้ด‬
‪#‎แซ่บเว่อร์‬
‪#‎หิวววววว‬


เราไม่รู้จะเรียกยังไงจริงๆนะ T^T