มาเรีัยนเมืองนอก แฟนอยู่เมืองไทย คิิดถึงทำไงดี

คือผมตอนนี้มาเรียนอยู่เมืองนอก แต่เผอิญไปมีเเฟนอยู่เมืองไทย เเรกๆมาถึงก็กระวนกระวายอะครับ จะคุยกับเขาให้ได้ พอได้คุยมันก็รู้สึกดีขึ้น เเต่พอไม่ได้คุยมันก็หวิวๆ เพราะตอนนี้ก็ยังไม่ได้เปิดเทอม เพื่อนๆอีกหลายคนก็อยู่เมืองไทยตอนนี้ยังไม่กลับมา กลายเป็นว่า เเฟนก็ห่าง เพื่อนก็ยังไม่กลับ สรุปคือเหงาคูณ 2 อะครับ คือสมองมันว่างอะตอนนี้ก็เลยคิดอยู่เเต่เรื่องเดียว ลองหาอะไรทำก็ไม่รู้จะทำอะไร
ก็เลยอยากจะขอคำแนะนำอะครับ คือเอาง่ายๆนะ คิดถึงมากกกกๆๆ อ่อ ผมอยู่นอร์เวย์ฺ ส่วนเเฟนอยู่ไทย ระยะทางก็ 9000-10000 กว่าโลอะึีครับ
ผมมาถึงนอร์เวย์วันพฤหัสบดีที่ผ่านมา นับได้ก็3 วันเเล้ว ผมก็ได้เเต่ปลอบใจตัวเองว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป เเต่ก่อนที่มันจะผ่านไป ผมก็ไม่รู้จะืำทำยังไง
เอาตรงๆนะครับ ได้ยินเสียงเพลงบางเพลงก็เเทบน้ำตาตก เเม้กระทั่งอยู่เงียบๆไม่มีเสียงเพลงก็น้ำตาก็ตกในอยู่นิดหนึ่งเหมือนกัน
ยิ่งช่วงเช้าๆตื่นมาฝนตกนี่ไม่ต้องพูดถึง ความรู้สึกคือโครตจะเหงาอะครับ มันเหงามันคิดถึงจนสมองเผลอไปคิดว่า จะกลับไปเรียนไทย
ด้วยเหตุผลเเค่นี้ อันนี้รู้ตัวครับว่ามันงี่เง่าไป ที่จะกลับไปเรียนเมืองไทยด้วยเหตุผลว่าคิดถึงแฟน ทั้งๆที่ได้โอกาสมาเรียนเมืองนอกทั้งที
แต่เอาเหอะครับ ผมมันห้ามสมองไม่ให้คิดไม่ได้อะ ใ้ห้ทำไงละ เเต่ในหัวก็รู้ๆอยู่ว่ามันเป็นไปไม่ได้หรอก เพราะถ้ากลับไปก็คงคบกับเขาไม่ถึงเเต่งงานอยู่ดี ถ้าเผลอๆเลิกกับเขาตอนกลับไปเรีัยนที่ไทย สุดท้ายก็ต้องอยากกลับมานอร์เวย์อยู่ดี (นี่บอกเล่าความรุ้สึกที่มีให้ฟังครับ ว่าเคยคิดเเบบนี้ ทุกวันนี้ก็ยังคิดครับ เเต่คงไม่ทำเเบบนั้น)

ใครก็ได้ช่วยที มันเหงา มันคิดถึงเขาจนบอกไม่ถูก ตื่นมาสิ่งเเรกที่นึกถึงคืออยากโทรหา แต่ก็ลืมไปเวลามันไม่ตรงกัน บางทีเขาไปเรียน เราตื่น
บางทีเขานอนเราไปเรียนเงี่ย มันก็อธิบายยากครับความรู้สึกที่ผมมีอยู่ ณ ตอนนี้ หวังว่าจะมีสักคนที่เข้าใจความรู้สึกนี้ เเละพอจะมีคำเเนะนำดีๆครับ ขอบพระคุณล่วงหน้าครับผมมมม