ผมเป็นเกย์ผมรู้ตัวแต่ผมแอบชอบเพื่อนผมเองสมัยตอนเป็นทหารเกณฑ์

ผมได้เข้ารับการสมัครไปเป็นทหารเกณฑ์หลังจากที่เรียนจบปริญญาตรี ผมคิดว่าผมต้องผ่านทุกๆอย่างที่เกิดมาใน 1 ชีวิตของผม ผมเป็นมาหมดแล้ว เรียนตั้งแต่เล็กจนจบปริญญาตรี เป็นทหารก็เป็นแล้ว บวชทดแทนคุณบิดาร มารดา ก็ทำแล้ว ณ ช่วงเวลา ที่ผมจะเล่าต่อไปนี้มันเหมือนผมทำเวรทำกรรมไว้เยอะมากเลยซินะ เศร้า... เริ่มจาก 1 พฤษภาึคม 2555 ทบ.ผลัดที่ 1/55 ปี 2555 ที่ผ่านมานี่เอง ผมได้เข้าไปเป็นทหารในสังกัดของทหารราบ ที่จังหวัดแห่งหนึ่งในเขตภาคกลาง ไม่ขอระบุหน่วยนะ ซึ่ง ภายในผลัดของผมมีคนจบปริญญาตรี 2 คนด้วยกัน ที่เหลือก็แล้วแต่ ม.3, ม.6 บ้าง ตามแต่คนจะสนใจ ส่วนตัวผมถนัดในเรื่องของคอมพิวเตอร์ ด้านเอกสาร ในช่วงเวลาฝึกผมก็ฝึกเหมือนคนอื่นๆทุกอย่าง จะมีบ้างช่วงที่ได้ไปช่วยงานแต่แค่บางครั้ง จนระยะเวลาการฝึกผ่านไปครบ 3 เดือน ก็เริ่มฝึกต่างๆ อีก เรื่อยๆ จนเข้าสู่เดือน กรกฏาคม 2555 ผมได้เริ่มทำงานเต็มตัวไม่ได้ฝึกกับเพื่อนๆในผลัดเดียวกัน แต่ทุกคนก็เข้าใจว่าผมเรียนมาสูงกว่า แต่ผมไม่ได้คิดจะอวดดีอวดเก่งอะไร ทุกคนเข้าใจ ผมทำงานไปจนถึงวันที่ 27 ธันวาคม 2555 เป็นครั้งแรกที่ได้คุยกันแบบจริงจังกับเพื่อนคนหนึ่ง "นุ๊ก" (นามสมมุติ) ก่อนหน้านี่ก้อคุยๆกันบ้าง ก้อไม่เท่าไร เพราะฝึกมาพร้อมกันก็จริง แต่ไม่ได้สนิทอะไรเลยไม่ค่อยคุยกันมาก ผมเป็นเหมือนคนส่วนน้อยที่เพื่อนจะรู้จักมากกว่าที่ผมจะไปรู้จักคนอื่นๆ เพราะออกไปช่วยงานบ่อย เลยรู้จักกันทั่ว เข้าเรื่อยต่อคือ ได้คุยกันทางเฟสบุ๊ค คอยถามงาน แลกเบอร์โทรไว้โทรถามงาน เพราะทำงานในสายเดียวกัน แต่คนละที่เท่านั้น ส่วนผมทำงานตรงส่วน บก.หลัก ส่วน "นุ๊ก" จะทำในส่วนย่อยลงไปอีกที เขาเริ่มคุยกับผมเหมือนปกติทั่วไป แต่บอกไว้ก่อนนะครับ ว่า ผมเป็นเกย์จริงแต่ไม่แสดงออกว่าเป็นเท่าไร เขาคุยเล่นกับผมทุกวัน ทักก่อนทุกวัน ชวนไปกินข้าวด้วย บ่นให้ฟังบ้าง เหนื่อยจังเลย ไม่อยากทำงาน คิดถึงเพื่อนจัง วันนี้ไปกินข้าวพร้อมกันไหม อะไรประมาณนี้ เขาอาจจะพูดไม่คิด แต่ผมได้ฟังทุกวันเหมือนเข้า้ข้างตัวเองว่า เฮ้ยเขามีใจให้กูหรอว่ะ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ เพราะว่า เขามีแฟนเป็นผู้หญิงอยู่แล้ว ส่วนเพื่อนที่ จบปริญญาตรีอีกคน คือ เป็นกระเทยเลย ตอนแรกไม่รู้กัน ชื่อ "ตัวเล็ก" พวกผมเรียกกัน คือ "ตัวเล็ก" มันฝึกอยู่หมวดเดียวกับ "นุ๊ก" มันเลยรู้นิสัย แล้วมันสารภาพว่า มันก็เคยแอบชอบ "นุ๊ก" อยู่เหมือนกัน แต่ "นุ๊ก" ไม่ชอบมันเลยไม่คิดเิกินเลยอีก ส่วนผม "นุ๊ก" เล่นทุกวัน สนุกสนาน กินข้าวพร้อมกัน โทรหากันทุกวัน คุยเฟสบุ๊คทุกวันกับ "นุ๊ก" คือ นานวันเข้ามันเหมือนความผูกพันธ์แบบบอกไม่ถูก คนในค่าย คิดว่าผมกับ  "นุ๊ก" เป็นคู่จิ้นกันเลย  "นุ๊ก" หายจากผมไปเกือบอาทิตย์ ปลีกตัวออกห่างเพราะโดนคนอื่นๆ ล้อว่าคบกับพวกตุ๊ด พวกกระเทย พวกเกย์ ผมเลยบอกเขาว่าจนสนคำพูดคนอื่นทำไม ในเมื่อเราบริสุทธิ์ใจ จะแค่ทำไมแค่คำคนอื่น ให้เสียมิตรภาพหรอ ถ้ากลัวขนาดนั้น เราขอออกห่างเอง ผมไม่เคยให้เจอหน้า ไม่เคยไปกินข้าวเวลาเดียวกัน โทรมาไม่รับสาย บล็อคเฟสบุ๊ค ขึ้นมาหาที่ทำงานไม่เจอ พยายามหลบทุกวัน เกือบ 2 อาทิตย์ จนต้องมีงานที่ต้องทำร่วมกัน เขาเลยถามผมว่า "งอลอะไรเราหรอ เราทำผิดอะไร ทำไมต้องหลบหน้า ทำไมไม่รับสายเราเวลาเราโทรหา" ผมเลยบอกไปว่าก็  "นุ๊ก" เองไม่อยากให้คนอื่นๆมาล้อว่าคบเพื่อนกับพวกเกย์ ตุ๊ด กระเทย เราเลยไม่ยุ่งเกี่ยว กลัวนายจะอายเราเลยขอออหห่างดีที่สุด เขาบอกกับผมว่า เขาไม่อายหรอกนะ ไม่ว่าผมจะเป็นอะไร ยังไงก็เพื่อนกัน นับจากช่วงเวลานั้นมาเขาก้อทำดีกับผมเหมือนปกติ เล่นกันแบบเดิม ผมจะซักผ้า วันเสาร์ ถ้าว่าง เพราะผมจะได้ติดตาม เจ้านายตลอดไม่ค่อยได้หยุด ผมไปซักผ้ากับเพื่อน 2 คน ต่างคนต่างซัก แล้ว  "นุ๊ก" ก็มาแล้วบอกผมว่า ใหม่ นุ๊กฝากซักผ้าบ้างดิ นะนะนะนะ คือ อ้อนสุด แล้วมีมาเล่นกีต้าร์ให้ฟังด้วย คนที่เดินผ่านไปผ่านมาก็มองกันเยอะมาก ผมจะย้ำเสมอว่า  "นุ๊ก" เวลาของ ใหม่มีน้อยแล้วนะ ใหม่จะปลดเดือนเมษาแล้วนะ คอยบอกเขาทุกๆ วัน ตั้งแต่ช่วงเดือน มีนาคม 2556 ที่ผ่านมานี่เอง เขาเริ่มคุยกับผมแบบไม่ดี เริ่มตีตัวออกห่าง เริ่มไม่ว่าง กินข้าวไม่ค่อยพร้อมกัน เวลาใครจะมาคุยกับผม เขาทำสีหน้าไม่พอใจแบบเห็นได้ัชัดเจน ไม่ค่อยอยากให้เพื่อนๆ ไปกินข้่าวพร้อมกับผม คือ อยากไปกันแค่สองคนเท่านั้น ถ้าใครมาแล้วทักทายผม มาคุยมาเล่นด้วย เขาจะมอง แล้วแสดงออกทางสีหน้าเลยว่า "กูไม่พอใจอยู่นะ" ผมสังเกตพฤติกรรมเขาอยู่นาน และช่วงนั้นเขาชวนผมไปนอนเป็นเพื่อนบ่อยมาก เพราะน้องที่ช่วยงานเขาลากลับบ้านเพราะป่วยไปเกือบเดือน ผมไปนอนเป็นเพื่อนเขา เกือบอาทิตย์ เขาชวนทุกเย็น เวลาอาบน้ำกันเสร็จ วันนี้ ใหม่ไปนอนกับนุ๊กนะ ผมก็ไม่อะไรไปได้นอนด้วยได้ และ ประมาณวันที่ 26 เมษายน 2556 ที่ผ่านมาเจ้านายได้พาผมและเพื่อนๆ รุ่นพี่ ทั้งหมด 6 คนที่ช่วยงานไปกินหมูกระทะในเมือง แต่  "นุ๊ก" เพราะไม่ได้อยู่ในส่วน บก.แบบพวกผม ผมไปก็คุยเล่นเฟสบุ๊กกับเขา เขาหาผมไม่เจอทั้งๆที่ผมโทรบอกแล้วว่าเขาจะพาไปเลี้ยงหมูกระทะ เขาพิมพ์ข้อความทางเฟสบุ๊คมาแต่ละคำ เหมือนคนน้อยใจมาก ใหม่กินหมูกระทะให้อร่อยนะ ปิ้งมาเผื่อ "นุ๊ก"บ้าง "นุ๊ก" หิวข้าวเมื่อเย็นไม่ได้กิน รอใหม่มากินข้าวด้วยกัน แ่ต่ใหม่ไม่อยู่  "นุ๊ก" เลยยังไม่กิน (ขอบอกว่าใกล้จะปลดอาจจะมีสังสรรค์เล็กๆน้อยๆ) เขาดื่มกับพวกพี่หมู่เพื่อนคนอื่นๆ สองสามคน เขาบอกกลับมาอีกว่า เราจะดื่มเพื่อรอนาย เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไปนะ พอผมกลับจากกินหมูกระทะ เขาก็กลับไปนอนแล้ว ตอนเช้าผมเลยถามว่าทำไมไม่รอกันก่อนอุตสาห์รีบมา เขาไม่คุยกับผมเลย เขานิ่งเงียบ เพราะเหลือเวลา แค่ 4 วันที่จะไปจากที่นี่แล้ว (อ่อลืมบอกผมเป็นแค่ปีเดียว ตอนแรก 6 เดือนเขาไม่อนุมัติ เพราะทาง สัสดีอำเเภอส่งเรื่องไปเป็น 2 ปี) ผมเลยขอร้องเขาว่า  "นุ๊ก" เราอย่ามาโกรธเคืองอะไรกันเลยนะ เพราะใหม่เหลือเวลาอยู่ที่นี่ 4 วันเองอยากให้มันมีแต่ความรู้สึกดีๆมากกว่านะ เขาเกือบร้องไห้ คือไม่อยากให้จากไปไหนเพราะเหมือนกับว่าสนิทกันมากแล้ว พอวันปลดผมไม่เคยเจอเขาเลยเขาอ้างว่างไม่ว่าง ยุ่งมาก แต่มีน้องคนหนึ่งที่รู้จักบอกว่า พี่ "นุ๊ก" เขาแอบมองพี่ใหม่อยู่นานมาก น่าสงสารพี่เขานะครับพี่ ผมเหนื่อยใจ ผมไม่รู้ผมไปชอบเขาตั้งแต่เมื่อไร ตั้งแต่วันที่ 27 ธันวาคม 2555 - 28 กรกฏาคม 2556 รวมเวลาทั้งหมดที่ได้รู้จักเขา 214 วันแล้ว มีความสุขที่ได้รู้จักเขานะ ที่ผมเล่ามาทั้งหมดผมอยากได้คำแนะนำทีว่าผมอยากจะลืมความรัก หรือ ความชอบที่ผมมีต่อ  "นุ๊ก" ไม่ให้คิดเกินเลย เพราะคำว่าเพื่อนมันมีมิตรภาพมากกว่าคำว่าคนที่จะเป็นแฟน ผมไม่รู้ว่านุ๊กเขาเป็นไหม แต่ผมคิดว่าเขาไม่เป็นอาจจะเป็นแค่ช่วงระยะเวลาหนึ่งที่อยู่ด้วยกันมั่ง ช่วยผมหน่อยนะ