ในวันที่ท่านๆสวมชุดครุยอันทรงเกียรติ ในที่ดีทีสุดของชีวิต ข้างกายท่านคือใคร มาดูภาพบัณทิตท่านนี้กันค่ะ



ในภาพไม่รู้ว่าเป็นพ่อ หรือ ญาติของบัณทิตท่านนี้  แต่ดูแล้วตื้นตันใจมากๆค่ะ ภูมิใจแทนพ่อแม่ที่ลูก ไม่ลืมชาติกำเนิดของตัวเอง

ที่ทราบคร่าวๆน่าจะเป็นบัณฑิตจาก มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงรายค่ะ เพราะเพื่อนๆส่งต่อมาให้ทาง facebook
แก้ไขข้อความเมื่อ
สุดยอดความคิดเห็น
ความคิดเห็นที่ 22
เล่าประสบการณ์ส่วนตัวให้ฟังครับ...

เมื่อหลายปีก่อน...ในวันที่ผมเข้ารับพระราชทานปริญญาบัตร ผมจบมหาวิทยาลัยมหิดลครับ ปีนั้นยังรับพระราชทานฯ ที่สวนอัมพรอยู่ ทีแรกญาติๆ ผมก็มาส่งแล้วก็บอกว่าจะรอรับไปด้วยกัน (ตารางเวลางานบอกว่าจะออกจากหอประชุมประมาณเที่ยงกว่าๆ) แต่เอาเข้าจริงกลายเป็นว่าออกมาเกือบบ่ายสาม โทรศัพท์ติดตัวไม่มี เงินติดตัวมีแค่ร้อยเดียว เดือดร้อนมากครับ...

พอติดต่อกับญาติๆ ได้...ก็ทราบว่าพวกเขาไปรออยู่ที่ท่าราชวรดิษฐ์ ผมก็เลยต้องนั่งแท็กซี่ไปหาครับ แต่เนื่องจากตรงลานสวนอัมพรคนเยอะมาก หาแท็กซี่ไม่ค่อยจะได้ ผมเลยเดินทั้งชุดครุยไปห่างๆ หน่อย ระหว่างนั้นก็เดินผ่านคุณยายคนนึงที่นั่งขายขนมอยู่ริมทาง...ยายเรียกผมว่า "หมอ" บอกให้ผมหยุดเดินก่อน ด้วยความที่ผมรีบก็ไม่ได้หยุดทันที ทันใดนั้นยายก็พูดต่อว่า "ยายขอจับชุดนี้หน่อยได้ไหม?" ผมหยุดกึก...ทั้งที่รีบมากและเดินเข้าไปใกล้ๆ ยาย

ยายพูดต่อด้วยเสียงสั่นเครือว่า "ยายอยากจับชุดนี้หน่อย ไม่รู้หลานยายมันจะได้ใส่หรือเปล่า"

สงสารยายมากๆ เลยครับ...ไม่รู้ว่าหลานยายเขาเป็นยังไงนะ แต่ผมก็พูดปลอบใจยายไปว่า "ถ้าหลานยายขยันเรียน...ได้ใส่แน่ๆ ครับยาย" ช่างกล้านะ...ตัวผมเองก็ใช่ว่าจะขยันอะไรมากมาย เรียนๆ เล่นๆ เกือบจะโดนไล่ออกด้วยซ้ำ จบมาได้นี่ก็บุญแล้ว ฮ่าๆ
ความคิดเห็นที่ 33

เครดิต : http://www.dek-d.com/content/admissions/32444/
แสดงความคิดเห็น
Preview
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่