วันนี้มาแนวเศร้าและแสดงออกหน่อยนะคะ
เรื่องมันเศร้า เรื่องมันค่อนข้างจะเครียด มันหนักหนาสาหัส : (
คือเราอยากตัดคนๆนึงออกไปจากชีวิตให้ได้ซักที แต่นั่งถามตัวเองดีๆ อยากตัดเขาจริงมั้ย? มันตอบยากมาก
คือเราคบกับคนๆนี้มาเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว เคยเลิกคุยกันไปครั้งหนึ่งเมื่อตอนประมาณคุยกันได้ 5 เดือนกว่า
เราเลิกกันเพราะสาเหตุที่มันฟังแล้วดูเด็กนะ แต่มันก็เจ็บเหมือนกันเราเรียนคนละที่จะเจอกันที่ต้องมี เนื่องในโอกาสนั่นนี่
แล้วเดือนนี้เป็นเดือนที่โคตรลงตัวในการพบปะคือวันเกิดเขา วันครบรอบ วันที่เรารอ(เชลซีมาไทย) มันใกล้กันและเป็น
วันหยุดของเราโอเคเราเตรียมทุกอย่างพร้อม ตั๋วพร้อม ตั๋วเดินทางพร้อม จะหิ้วเค้กไปด้วยโอเค ร้านเค้กพร้อม ทุกอย่างดี
แต่สิ่งที่มันไม่ลงตัวคือ ‘เขา’ บอกเราว่า
‘ที่จริงจะไปดูบอลด้วยก็ได้นะแต่เธอก็รู้ว่าพี่ไม่ได้ชอบ แต่จะไปเป็นเพื่อนเฉยๆ ส่วนวันเกิดนะไม่ต้องจัดหรอก ไม่ชอบจัดอะไรพวกนี้ เข้าใจนะ’
หะ ก่อนหน้านี้ยังดีๆกันอยู่เลย นี่มันใกล้วันแล้วอีกสองอาทิตย์เองทุกอย่างจะลงตัว อีกสองอาทิตย์เอง ? คิดดูดีๆ หรือฉันเป็นคนหวังสูงเองคิดเองเออเองรึป่าววะ? แต่ก่อนหน้านี้ก็คุยกันไว้แล้วนะ แล้วเราก็ทำใจดีสู้
‘เห้ย เป็นไรรึป่าว? มีอะไรไม่สบายใจมั้ย ทำไมละ?’ เขาก็พูดประมาณว่าไม่มีอะไรหรอก
แล้วก็ชอบย้ำๆ ถามว่าเคยรักพี่บ้างมั้ย? แล้วทำไมถึงรัก? ถามจนเราคิดว่าเขาไม่มีอะไรจะถาม มันเหมือนเขาถามเฉยๆ
คำนี้ต้องได้ยินอย่างต่ำวันละสามครั้ง แล้วเขาก็ชอบเปรียบเทียบเขากับแฟนเก่าเรา เขาค่อนข้างเป็นผช.ขี้น้อยใจ
แล้วเพื่อนเราที่สนิทกับเขาก็ชอบบอกว่าแฟนเก่าเราดีเป็นคนดีมากอะไรอย่างนี้ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันรึป่าว แต่เอาเถอะสุดท้าย
เรื่องทุกอย่างที่เราวางแผนกันไว้ทั้งหมดก็ไม่ได้เกิดขึ้น เพราะที่จริงแล้วมันต้องเกิดขึ้น ‘เมื่อวาน’ทั้งวันเกิดและนัดสำคัญ
แต่เราก็ผ่านมันมาคนเดียวโดยที่เรานั่งรถกลับมาที่บ้านตวจ.กลับมาหาแม่มาดูแลแม่เพราะแม่ป่วย
แต่สิ่งที่เราอยากให้ทุกคนช่วยเราคิดคือ แม่ยังต้องการกำลังใจจากเรามาก เพราะเขาเปลี่ยนไปมากหลังจากป่วย
เอาแต่ใจ ไม่ได้ตามที่ชอบก็หงุดหงิด แต่เราไม่เคยรำคาญแม่เลยนะ แม่ไม่ชอบนั่น ไม่ชอบนี่เราเปลี่ยนใหม่ให้ได้หมด
แต่เรื่องของเรามันยังติดค้างอยู่ในใจเลยทำให้เราดูยิ้มแบบขัดๆ เรารู้ว่าแม่ก็สงสัยแต่เขาไม่กล้าถามเราอยากลืมๆ ไป
อยากโฟกัสที่เรื่องแม่ไม่อยากให้แม่รู้ว่าเราเครียดเราต้องทำยังไงดี เราอยากลืมเขาเร็วๆ : (
ปล.แฟนเก่าเราไม่ได้เลิกกันแต่เขาเสียเพราะอุบัติเหตุ เราไม่ค่อยชอบให้เขาเอามาเปรียบเทียบกันเท่าไหร่ .
ที่จริงเรื่องมันยาวโครตเหง้าศักราชแต่มันดูน่าจะขี้เกียจอ่าน ขอลงหาความคิดเห็นเบื้องต้นก่อน
เราต้องทำยังไงต่อไปดี?
เรื่องมันเศร้า เรื่องมันค่อนข้างจะเครียด มันหนักหนาสาหัส : (
คือเราอยากตัดคนๆนึงออกไปจากชีวิตให้ได้ซักที แต่นั่งถามตัวเองดีๆ อยากตัดเขาจริงมั้ย? มันตอบยากมาก
คือเราคบกับคนๆนี้มาเป็นเวลานานพอสมควรแล้ว เคยเลิกคุยกันไปครั้งหนึ่งเมื่อตอนประมาณคุยกันได้ 5 เดือนกว่า
เราเลิกกันเพราะสาเหตุที่มันฟังแล้วดูเด็กนะ แต่มันก็เจ็บเหมือนกันเราเรียนคนละที่จะเจอกันที่ต้องมี เนื่องในโอกาสนั่นนี่
แล้วเดือนนี้เป็นเดือนที่โคตรลงตัวในการพบปะคือวันเกิดเขา วันครบรอบ วันที่เรารอ(เชลซีมาไทย) มันใกล้กันและเป็น
วันหยุดของเราโอเคเราเตรียมทุกอย่างพร้อม ตั๋วพร้อม ตั๋วเดินทางพร้อม จะหิ้วเค้กไปด้วยโอเค ร้านเค้กพร้อม ทุกอย่างดี
แต่สิ่งที่มันไม่ลงตัวคือ ‘เขา’ บอกเราว่า
‘ที่จริงจะไปดูบอลด้วยก็ได้นะแต่เธอก็รู้ว่าพี่ไม่ได้ชอบ แต่จะไปเป็นเพื่อนเฉยๆ ส่วนวันเกิดนะไม่ต้องจัดหรอก ไม่ชอบจัดอะไรพวกนี้ เข้าใจนะ’
หะ ก่อนหน้านี้ยังดีๆกันอยู่เลย นี่มันใกล้วันแล้วอีกสองอาทิตย์เองทุกอย่างจะลงตัว อีกสองอาทิตย์เอง ? คิดดูดีๆ หรือฉันเป็นคนหวังสูงเองคิดเองเออเองรึป่าววะ? แต่ก่อนหน้านี้ก็คุยกันไว้แล้วนะ แล้วเราก็ทำใจดีสู้
‘เห้ย เป็นไรรึป่าว? มีอะไรไม่สบายใจมั้ย ทำไมละ?’ เขาก็พูดประมาณว่าไม่มีอะไรหรอก
แล้วก็ชอบย้ำๆ ถามว่าเคยรักพี่บ้างมั้ย? แล้วทำไมถึงรัก? ถามจนเราคิดว่าเขาไม่มีอะไรจะถาม มันเหมือนเขาถามเฉยๆ
คำนี้ต้องได้ยินอย่างต่ำวันละสามครั้ง แล้วเขาก็ชอบเปรียบเทียบเขากับแฟนเก่าเรา เขาค่อนข้างเป็นผช.ขี้น้อยใจ
แล้วเพื่อนเราที่สนิทกับเขาก็ชอบบอกว่าแฟนเก่าเราดีเป็นคนดีมากอะไรอย่างนี้ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันรึป่าว แต่เอาเถอะสุดท้าย
เรื่องทุกอย่างที่เราวางแผนกันไว้ทั้งหมดก็ไม่ได้เกิดขึ้น เพราะที่จริงแล้วมันต้องเกิดขึ้น ‘เมื่อวาน’ทั้งวันเกิดและนัดสำคัญ
แต่เราก็ผ่านมันมาคนเดียวโดยที่เรานั่งรถกลับมาที่บ้านตวจ.กลับมาหาแม่มาดูแลแม่เพราะแม่ป่วย
แต่สิ่งที่เราอยากให้ทุกคนช่วยเราคิดคือ แม่ยังต้องการกำลังใจจากเรามาก เพราะเขาเปลี่ยนไปมากหลังจากป่วย
เอาแต่ใจ ไม่ได้ตามที่ชอบก็หงุดหงิด แต่เราไม่เคยรำคาญแม่เลยนะ แม่ไม่ชอบนั่น ไม่ชอบนี่เราเปลี่ยนใหม่ให้ได้หมด
แต่เรื่องของเรามันยังติดค้างอยู่ในใจเลยทำให้เราดูยิ้มแบบขัดๆ เรารู้ว่าแม่ก็สงสัยแต่เขาไม่กล้าถามเราอยากลืมๆ ไป
อยากโฟกัสที่เรื่องแม่ไม่อยากให้แม่รู้ว่าเราเครียดเราต้องทำยังไงดี เราอยากลืมเขาเร็วๆ : (
ปล.แฟนเก่าเราไม่ได้เลิกกันแต่เขาเสียเพราะอุบัติเหตุ เราไม่ค่อยชอบให้เขาเอามาเปรียบเทียบกันเท่าไหร่ .
ที่จริงเรื่องมันยาวโครตเหง้าศักราชแต่มันดูน่าจะขี้เกียจอ่าน ขอลงหาความคิดเห็นเบื้องต้นก่อน