ถ้าชีวิตของคุณเป็นแบบนี้ คุณจะทำยังไง?

เมื่อก่อนครอบครัวผมอยู่กันอย่างมีความสุขมาก บ้านผมอยู่ต่างจังหวัด แต่พ่อแม่มาทำงานในกรุงเทพ แต่ทุกวันนี้อะไรๆ ก็เปลี่ยนไป จุดเริ่มต้นของเรื่องคือ ครอบครัวผมได้ซื้อรถมาคันหนึ่ง ซึ่งราคารถก้อแพงและบ้านในกรุงเทพ ทำให้พ่อแม่ ต้องแยกกันอยู่เพื่อหาเงินค่าบ้าน ค่ารถ เมื่อเวลาผ่านไปอะไรๆ มันก็เปลี่ยน พ่อแม่ของผมจึงเลิกลากัน ทำให้ผมกับน้องเริ่มรู้สึกว่า มันไม่เหมือนเดิน น้องเรยไปอยู่กับพ่อ ผมอยู่กับแม่ ส่วนบ้านแม่ก็เลิกส่ง ส่วนรถพ่อก็เอาไปใช้ แต่รถแม่เป็นคนส่ง ที่แม่ส่งค่ารถเพราะ บ้านที่ต่างจังหวัดแม่จะให้ผม ส่วนรถจะให้น้อง ส่วนพ่อก็ยุบ้านโดยไม่ทำงานช่วยยายและน้องเลย และไม่ค่อยสนใจน้องด้วยซ้ำ พ่อก็มัวแต่กินเหล้า ไม่ลืมหูลือตาทำงาน และทุกทีที่ผมโทรหาน้องและยาย ถ้าพ่อรู้ว่าผมโทรไปพ่อจะด่า ไม่ต้องโทรมา ไม่ต้องมาเรียกว่าพ่อ แล้วพูดด้วยซ้ำว่า ถ้ากูตายก็ไม่ต้องมางาน ส่วนแม่ก็ทำงานที่กรุงเทพ และกำลังมีสามีใหม่ เป็นชาวต่างชาติ ซึ่งผมก้อเคยเจอมาแล้ว แฟนแม่ก็พยายามจะคุยกับผม ผมก็ไม่สนใจ ผมก็ทำด่าใส่ ทำเป็นไม่ชอบใส่ เพราะผมยังทำใจไม่ได้ ที่ทิ้งพ่อมา ซึ่งแม่ก็เคยถามผมว่า แม่มีสามีใหม่ได้ไหม ผมก็ตอบว่า เรื่องของแม่ ชีวิตของแม่ ไม่อยากยุ่ง ทุกวันนี้ผมก็ไม่ค่อยเจอหน้าแม่ เพราะแม่ผมทำงานที่ เซลทรัลพระราม9 ส่วนผมเรียนที่ แถวรังสิต พัหห้องเช้า อยู่คนเดียวทนานๆแม่จะมาที เลยไม่ค่อยได้คุยกัน และเเรื่องเงินแม่ผมจะให้เฉพาะค่าไปโรงเรียน ค่างาน   พ่อก็ไม่ส่งเงินให้ผมเลย ตอนนี้พ่อของผมกินเหล้าจนทำให้ร่างกายโทรม ถ้าวันไหนไม่ได้กินพ่อจะสั่น แล้วพ่อจะหลงๆ ลืมๆ น้องทำอะไรไม่พอใจก็ด่าน้อง ไม่พอใจอะไรก็เอะอะ ตอนนี้พ่อผมไม่ต่างอะไรจากคนบ้า ผมสงสารน้องมาก
    เมื่อวันที่แล้ว แม่ผมจะให่ผม ไปยุต่างประเทศกับแม่ แม่บอกจะพาไปทำหนังสือเดินทาง ผมก้อบอกว่าเลื่อนไปก่อน ซึ่งผมไม่อยากไปผมเป็นห่วงน้อง ห่วงทุกอย่างที่อยู่ทางนี้ แล้วผมจะทำยังไงดี ถ้าแม่ไปผมก็ต้องอยู่คนเดียว ผมคิดว่าถ้าผมไม่ไปแม่คงไม่ไป
   ผมอยากให้ครอบครัวของผมกลับมาเเป็นเหมือนเดิม แต่มันเป็นไปไม่ได้ ผมต้องทำยังไง ทุกวันนี้ผมเหมือนมีปมด้อย ผมอยากเอาชนะทุกอย่าง ผมเห็นครอบครัวของคนอื่นไม่ได้ ผมร้องให้ทุกที