สงสัยเรื่องการสละกาม

ตามหัวข้อเลยครับผู้ที่เข้าถึงกระแสธรรมของการเป็นพระโสดาบันท่านยังมี ราคะ โทสะ โมหะ แต่เป็นราคะโทสะโมหะฝ่ายกุศล เพราะท่านจะพึงพอใจในสามีภรรยาของตนแต่ทีนี้ผมสงสัยอย่างนึงคือพระโสดาบันท่านยังมีการเสพกามเ

มีแต่สติมรรคก็ไม่เกิด มรรคคือ ศีล สติ ปัญญา มีที่ไหน สติปัฏฐาน4 ตั้งใจดู กาย เวทนา จิต ธรรม ไม่มีสมาธิที่จะดูกายเวทนา จิต ธรรม ก็ไม่เป็นสติปัฏฐาน4 จิตไม่มีสมาธิ จิตส่ายไปมา จิตไม่นิ่งเต็มไปด้วยกาม

ทำสมาธิจนถึงจตุตถฌาน (ฌาน 4) มีอุเบกขาเป็นเหตุให้สติบริสุทธิ์ พิจารณาขันธ์ 5 ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ว่างเปล่า สละสิ้นกิเลสอวิชชา แยกจิตออกจากขันธ์ 5 น้อมจิตลงในความว่างอันสงบ ประณีต ไร้ความคิด (สังขารปรุ

"นอบน้อม พุทธธรรมสงฆ์ อันเป็นที่พึ่งของข้าพเจ ********** ​ความเศร้าหมองแห่งจิต ๕ ประการ เป็นเหตุให้จิตเศร้าหมอง ไม่อ่อน ไม่เหมาะแก่การใช้งาน ไม่ผุดผ่อง ฟุ้งซ่าน ไม่ตั้งมั่นดีเพื่อความสิ้นอาสวะ ฉ

ลัทธิตันตระ ถือว่า การฝึกเพื่อการบรรลุคือการ เสพสุขทางโลกมากๆ เสพกามมากๆ เข้าข่ายสุดโต่งทางสายหย่อนยาน เมื่อเสพกิเลส เสพตัณหามากๆๆๆ ถึงจุดๆหนึ่งจะเกิดความเบื่อหน่าย และปล่อยวางไปเอง ท่านคิดยังไงครับ

สภาวะ ความเป็นจริง คือ อนุภาคเกิดดับ คือ การปรุงแต่งก่อสร้างของอนุภาคสสาร และ การเลิกปรุงแต่งก่อสร้างของอนุภาคสสาร สสารนั้นเกิดขึ้นตลอดเวลา แต่ก็มี ดับไปเองตลอดเวลา เพราะไม่มีเหตุปัจจัยให้เกิดอีก คว