ผม สมัยเป็นเด็ก ชอบมังกรหยก มาก เป็นนิยายจีนเรื่องแรก ที่อ่านจบ
ชอบในความหัศจรรย์ ของคัมภีร์ยุทธ์ ความเทพ ของสุดยอดวิชาต่างๆ
พระเอก นางเอก หน้าตาดี ฝีมือเทพ เจ้าสติปัญญา ชอบช่วยเหลือผู้คน ที่ตกทุกข์ได้ยาก

กระบี่เย้ยยุทธจักร ได้มาอ่านทีหลัง ผม ดูหนังของ หลินชิงเสียจบไปก่อนด้วยซ้ำ
ด้วยความเป็นเด็ก รู้อย่างเดียวว่า คัมภีร์ทานตะวัน นี้สุดยอด ตงฟางปุ๊ป้ายนี่ โคตรเทพ จำตัวละครอื่น แทบไม่ได้เลย
ไม่เข้าใจความลึกซึ้ง ที่ซ่อนอยุ่ในงานประพันธ์ แม้แต่น้อย

ตอนเด็กนั้น จึงชอบ มังกรหยก มากกว่า ประทับใจมากกว่า กระบี่เย้ยยุทธจักรมาก  

พอผม โตขึ้น ทำงานแล้ว
ได้มีโอกาสอ่านติดตาม นิยายเรื่องกระบี่เย้ยยุทธจักร และมังกรหยก อีกหลายต่อหลายรอบ
ความรู้สึกต่อมังกรหยก ยังเหมือนเดิม  

แต่ผมกลับชอบ กระบี่เย้ยยุทธจักร มากขึ้นเรื่อยๆ
รู้สึกว่า กระบี่เย้ยยุทธจักร นั้นใกล้เคียงกับ วิถีชีวิตของคนในปัจจุบันมากกว่า
ในสังคม มีผู้คนแบบนี้อยู่จริงๆ คนที่วางเฉย มองเห็นชีวิตดังภาพลวงตา
ผู้คนที่ดิ้นรน เสาะแสวง ทำทุกอย่าง ไม่เลือกวิธีการ ให้บรรลุเป้าหมาย เหมือนลืมไปว่า วันนึงตัวเอง ก็ต้องตายจากโลกนี้ไป

ตอนนี้ ชอบนิยายเรื่องนี้ มากครับ ให้เป็นนิยายในดวงใจ เรื่องเอก เลยทีเดียว
ส่วนมังกรหยก วัยผม ตอนนี้ มองว่าดูเป็นอุดมคติ เกินไป รู้สึกเฉยๆ ครับ

มีใครรู้สึกแบบเดียวกันบ้างครับ