มันยาวนะคะ ขอโทษด้วย เราเล่าไม่เก่งก็คงน่าเบื่อไปบ้าง ข้ามๆก็ได้นะ
คือว่า มีผู้ชายคนนึงมาจีบเราค่ะ ตอนแรกเราก็ไม่ได้ชอบเค้านะ ออกจะรำคาญด้วยแหละ เราก็มีเหวี่ยงใส่เค้าไปเยอะ แต่เหมือนแพ้ความดี เราก็เลยเริ่มชอบเค้ามากขึ้นเรื่อยๆ
ทุกอย่างมันก็เป็นไปได้ด้วยดีมาตลอด บ้านเค้ากับบ้านเราอยู่ไกลกันมาก เค้าก็ยังเทียวรับเทียวส่งเราอยู่บ่อยๆ ถึงแม้จะต้องกลับถึงบ้านดึกๆเค้าก็จะต้องมาส่งเราให้ได้ เค้าบอกเค้าไม่เหนื่อย เค้าแค่อยากทำ เพราะว่าเค้าชอบและมีความสุขเวลาที่อยู่กับเรา
เรากับเค้าก็เปนอย่างนี้กันอยุ่ประมาน 1-2 เดือน แต่เราเป็นคนคิดมาก เหมือนเรายังไม่เชื่อมั่นในตัวเค้า เพราะว่าเค้าเพิ่งเลิกกับแฟนเก่าก่อนจะมาจีบเราได้ไม่นาน เราไม่มั่นใจว่าเค้าชอบที่เราเป็นเรา หรือเห็นเราเป็นแค่ตัวแทน เรานอยด์เค้าอยู่ประมาน 3 วัน เค้าถามไถ่เราตลอดว่าเราเป็นอะไรแต่เราก็ไม่ยอมบอก จนสุดท้ายเราสงสารที่เค้าต้องมาคิดมากเพราะไม่รู้ว่าเราเป็นอะไร เราก็เลยตัดสินใจบอกเค้าไปตรงๆ ว่าเรารู้สึกไม่มั่นใจว่าในวันนึงข้างหน้าเค้าจะรักเราได้มั้ย ซึ่งมันก็จบไปด้วยดี เราก็กลับมาทำตัวปกติ เลิกนอยด์ แต่เค้าเริ่มไม่ปกติกับเราค่ะ
วันถัดมา เค้าบอกว่าเค้ามีปัญหากับผู้ใหญ๋ในบ้าน ซึ่งเรื่องที่มันเริ่มมันไม่ได้เกี่ยวกับเราค่ะ แต่เหมือนพอเริ่มทะเลาะกันไปแล้ว เหมือนผู้ใหญ่ฝั่งเค้าก็มีเรื่องเพิ่มมาว่า ยังไม่อยากให้เค้ามีแฟน ด้วยเหตุผลที่ว่า เค้ายังไม่พร้อม เค้ายังไม่มีอะไรเป็นหลักประกันว่าจะดูแลเราได้ ...
เค้าก็มาบอกเราค่ะ ว่าผู้ใหญ่บ้านเค้าไม่อยากให้มีแฟน เราก็งงไปเลยค่ะ ว่าอยู่ดีๆมันโยงมาเรื่องเราได้ไง เราก็เลยถามว่าเค้าจะเอาไง เค้าก็บอกไม่รู้ เราก็ยิ่งไม่รู้ใหญ่เลย เพราะตัวเค้ายังไม่รู้เลยว่าจะจัดการตัวเองยังไง เราก็อยู่ในสภาวะนั้นไป 2-3 วัน
จนเมื่อวาน เราก็อึดอัดมาก ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป จากที่เคยมารับ ก็มาไม่ได้เพราะเค้าไม่อยากมีปัญหากับผู้ใหญ่ จากที่เคยคุยก็ไม่ได้คุย เค้ามักจะมีข้ออ้างอื่นๆที่ทำให้คุยไม่ได้ เราเลยพูดกับเค้าไปว่า ถ้ายังไม่พร้อม ก็หยุดก่อนก็ได้นะ ซึ่ง ณ ตอนนั้นเราแค่อยากให้เค้าพูดอะไรก็ได้ทำให้เรามั่นใจในตัวเค้ามากกว่านี้ อะไรก็ได้ที่จะเป็นหลักให้เรายึด ที่ไม่ทำให้เรารู้สึกลอยเคว้งอยู่แบบนี้ แต่คำตอบที่ได้มาคือ "พี่กลัวว่า(ชื่อเรา)จะเสียใจน่ะ" เราก็อึ้งไปเลย ว่าที่ทุกวันนี้คุยกันแค่เพราะว่ากลัวเราเสียใจ ไม่ได้คุยกับเราเพราะว่ายังรู้สึกดีๆกันอยู่หรอ
หลังจากนั้นเราก็โทรไปค่ะ เค้าบอกว่า เหมือนเราบีบให้เค้าเลือก เราก็ให้เหตุผลเค้า บอกเค้าว่าเราไม่ได้บังคับให้เค้าต้องเลือก เรารู้ตัวดีว่าเราเป็นใคร เราแค่อยากรู้ว่าเค้ายังรู้สึกกับเราเหมือนเดิมหรือเปล่า ถ้าเค้ายังรู้สึกเหมือนเดิม เหมือนตอนวันแรกที่เราคุยกัน เราก็ยินดีจะรอ แต่เค้าก็ตอบเราไม่ได้ เค้าบอกว่าเค้าขอคิดก่อน เค้าไม่อยากให้เรารอ เพราะขนาดตัวเค้าเองเค้ายังไม่รู้ว่าจะต้องรอไปถึงเมื่อไหร่ เค้าอยากมาหาเราแต่ก็มาไม่ได้ เค้าไม่อยากให้เราต้องติดอยู่กับเค้าแบบนี้ ซึ่งเราก็อึ้งรอบสองอ่ะ เราก็เลยบอกว่าถ้ามันเหมือนเดิมจริง ก็คงไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นหรอก เค้าก็เลยพูดมาว่า อืม งั้นพี่ก็คงไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมแล้วหละ
หลังจากนั้นเราก็เงียบๆกันไป คืนนั้นเค้าก็ทักไลน์มาขอโทษ แล้วก็ขอบคุณที่เค้าใจเค้า แล้วเราก็ต้องเป็นฝ่ายปลอบเค้าค่ะ เพราะเค้ารู้สึกแย่ที่ทำแบบนี้กับเรา ทั้งๆที่ตอนนั้นเราพิมพ์ไปน้ำตาไหลไป เราถามย้ำกับเค้าอีกครั้งว่าเค้าไม่ชอบเราแล้วจริงเหรอ เค้าหมดความรู้สึกกับเราได้ภายใน 2-3 วันเลยหรอ เค้าก็เงียบ แล้วก็บอกว่าไม่ตอบได้มั้ยคำถามนี้ แต่เราก็ยังไม่หยุด เราเซ้าซี้ให้เค้าพูดเพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องหลอกตัวเอง เค้าก็พูดค่ะ เค้าบอกว่า ถ้ายังงั้นพี่ก็คงไม่ได้รู้สึกดีกับ(ชื่อเรา)แล้วจริงๆนั่นแหละ พี่ถึงได้เปลี่ยนไปแบบนี้)
จนวันนี้เค้าก็ยังทักมาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบนะคะ นอนกี่โมง ตื่นกี่โมง กินข้าวหรือยัง เดี๋ยวปวดท้องนะ
มันอาจจะยาวแล้วก็น่าเบื่อ (ซึ่งจริงๆมีรายละเอียดยิบย่อยอีกเยอะ แต่เดี๋ยวเค้ารู้ เค้าชอบอ่านพันทิป) แต่เราอยากรู้ว่า คนเราเลิกชอบกันได้ง่ายๆภายในชั่วข้ามคืนจริงๆหรือเปล่าคะ แล้วเราควรทำยังไงต่อ เพราะว่าเราก็เจ็บนะ ปากก็บอกว่าไม่ชอบเรา แต่การกระทำมันยังเหมือนเดิม แล้วยังงี้เราจะตัดใจได้ยังไง เรายังไม่อยากใช้ทางเลือกสุดท้ายคือตัดแบบกลับมาเปนเพื่อนกันไม่ได้อีกอ่ะ
ปล. ขอแท็กห้องแป้งด้วยเพราะคิดว่าน่าจะมีสาวๆเยอะค่ะ
อยากทราบว่า คนปกติเค้าจะเลิกชอบกันได้ไวขนาดนี้มั้ย
คือว่า มีผู้ชายคนนึงมาจีบเราค่ะ ตอนแรกเราก็ไม่ได้ชอบเค้านะ ออกจะรำคาญด้วยแหละ เราก็มีเหวี่ยงใส่เค้าไปเยอะ แต่เหมือนแพ้ความดี เราก็เลยเริ่มชอบเค้ามากขึ้นเรื่อยๆ
ทุกอย่างมันก็เป็นไปได้ด้วยดีมาตลอด บ้านเค้ากับบ้านเราอยู่ไกลกันมาก เค้าก็ยังเทียวรับเทียวส่งเราอยู่บ่อยๆ ถึงแม้จะต้องกลับถึงบ้านดึกๆเค้าก็จะต้องมาส่งเราให้ได้ เค้าบอกเค้าไม่เหนื่อย เค้าแค่อยากทำ เพราะว่าเค้าชอบและมีความสุขเวลาที่อยู่กับเรา
เรากับเค้าก็เปนอย่างนี้กันอยุ่ประมาน 1-2 เดือน แต่เราเป็นคนคิดมาก เหมือนเรายังไม่เชื่อมั่นในตัวเค้า เพราะว่าเค้าเพิ่งเลิกกับแฟนเก่าก่อนจะมาจีบเราได้ไม่นาน เราไม่มั่นใจว่าเค้าชอบที่เราเป็นเรา หรือเห็นเราเป็นแค่ตัวแทน เรานอยด์เค้าอยู่ประมาน 3 วัน เค้าถามไถ่เราตลอดว่าเราเป็นอะไรแต่เราก็ไม่ยอมบอก จนสุดท้ายเราสงสารที่เค้าต้องมาคิดมากเพราะไม่รู้ว่าเราเป็นอะไร เราก็เลยตัดสินใจบอกเค้าไปตรงๆ ว่าเรารู้สึกไม่มั่นใจว่าในวันนึงข้างหน้าเค้าจะรักเราได้มั้ย ซึ่งมันก็จบไปด้วยดี เราก็กลับมาทำตัวปกติ เลิกนอยด์ แต่เค้าเริ่มไม่ปกติกับเราค่ะ
วันถัดมา เค้าบอกว่าเค้ามีปัญหากับผู้ใหญ๋ในบ้าน ซึ่งเรื่องที่มันเริ่มมันไม่ได้เกี่ยวกับเราค่ะ แต่เหมือนพอเริ่มทะเลาะกันไปแล้ว เหมือนผู้ใหญ่ฝั่งเค้าก็มีเรื่องเพิ่มมาว่า ยังไม่อยากให้เค้ามีแฟน ด้วยเหตุผลที่ว่า เค้ายังไม่พร้อม เค้ายังไม่มีอะไรเป็นหลักประกันว่าจะดูแลเราได้ ...
เค้าก็มาบอกเราค่ะ ว่าผู้ใหญ่บ้านเค้าไม่อยากให้มีแฟน เราก็งงไปเลยค่ะ ว่าอยู่ดีๆมันโยงมาเรื่องเราได้ไง เราก็เลยถามว่าเค้าจะเอาไง เค้าก็บอกไม่รู้ เราก็ยิ่งไม่รู้ใหญ่เลย เพราะตัวเค้ายังไม่รู้เลยว่าจะจัดการตัวเองยังไง เราก็อยู่ในสภาวะนั้นไป 2-3 วัน
จนเมื่อวาน เราก็อึดอัดมาก ทุกอย่างมันเปลี่ยนไป จากที่เคยมารับ ก็มาไม่ได้เพราะเค้าไม่อยากมีปัญหากับผู้ใหญ่ จากที่เคยคุยก็ไม่ได้คุย เค้ามักจะมีข้ออ้างอื่นๆที่ทำให้คุยไม่ได้ เราเลยพูดกับเค้าไปว่า ถ้ายังไม่พร้อม ก็หยุดก่อนก็ได้นะ ซึ่ง ณ ตอนนั้นเราแค่อยากให้เค้าพูดอะไรก็ได้ทำให้เรามั่นใจในตัวเค้ามากกว่านี้ อะไรก็ได้ที่จะเป็นหลักให้เรายึด ที่ไม่ทำให้เรารู้สึกลอยเคว้งอยู่แบบนี้ แต่คำตอบที่ได้มาคือ "พี่กลัวว่า(ชื่อเรา)จะเสียใจน่ะ" เราก็อึ้งไปเลย ว่าที่ทุกวันนี้คุยกันแค่เพราะว่ากลัวเราเสียใจ ไม่ได้คุยกับเราเพราะว่ายังรู้สึกดีๆกันอยู่หรอ
หลังจากนั้นเราก็โทรไปค่ะ เค้าบอกว่า เหมือนเราบีบให้เค้าเลือก เราก็ให้เหตุผลเค้า บอกเค้าว่าเราไม่ได้บังคับให้เค้าต้องเลือก เรารู้ตัวดีว่าเราเป็นใคร เราแค่อยากรู้ว่าเค้ายังรู้สึกกับเราเหมือนเดิมหรือเปล่า ถ้าเค้ายังรู้สึกเหมือนเดิม เหมือนตอนวันแรกที่เราคุยกัน เราก็ยินดีจะรอ แต่เค้าก็ตอบเราไม่ได้ เค้าบอกว่าเค้าขอคิดก่อน เค้าไม่อยากให้เรารอ เพราะขนาดตัวเค้าเองเค้ายังไม่รู้ว่าจะต้องรอไปถึงเมื่อไหร่ เค้าอยากมาหาเราแต่ก็มาไม่ได้ เค้าไม่อยากให้เราต้องติดอยู่กับเค้าแบบนี้ ซึ่งเราก็อึ้งรอบสองอ่ะ เราก็เลยบอกว่าถ้ามันเหมือนเดิมจริง ก็คงไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นหรอก เค้าก็เลยพูดมาว่า อืม งั้นพี่ก็คงไม่ได้รู้สึกเหมือนเดิมแล้วหละ
หลังจากนั้นเราก็เงียบๆกันไป คืนนั้นเค้าก็ทักไลน์มาขอโทษ แล้วก็ขอบคุณที่เค้าใจเค้า แล้วเราก็ต้องเป็นฝ่ายปลอบเค้าค่ะ เพราะเค้ารู้สึกแย่ที่ทำแบบนี้กับเรา ทั้งๆที่ตอนนั้นเราพิมพ์ไปน้ำตาไหลไป เราถามย้ำกับเค้าอีกครั้งว่าเค้าไม่ชอบเราแล้วจริงเหรอ เค้าหมดความรู้สึกกับเราได้ภายใน 2-3 วันเลยหรอ เค้าก็เงียบ แล้วก็บอกว่าไม่ตอบได้มั้ยคำถามนี้ แต่เราก็ยังไม่หยุด เราเซ้าซี้ให้เค้าพูดเพื่อที่เราจะได้ไม่ต้องหลอกตัวเอง เค้าก็พูดค่ะ เค้าบอกว่า ถ้ายังงั้นพี่ก็คงไม่ได้รู้สึกดีกับ(ชื่อเรา)แล้วจริงๆนั่นแหละ พี่ถึงได้เปลี่ยนไปแบบนี้)
จนวันนี้เค้าก็ยังทักมาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบนะคะ นอนกี่โมง ตื่นกี่โมง กินข้าวหรือยัง เดี๋ยวปวดท้องนะ
มันอาจจะยาวแล้วก็น่าเบื่อ (ซึ่งจริงๆมีรายละเอียดยิบย่อยอีกเยอะ แต่เดี๋ยวเค้ารู้ เค้าชอบอ่านพันทิป) แต่เราอยากรู้ว่า คนเราเลิกชอบกันได้ง่ายๆภายในชั่วข้ามคืนจริงๆหรือเปล่าคะ แล้วเราควรทำยังไงต่อ เพราะว่าเราก็เจ็บนะ ปากก็บอกว่าไม่ชอบเรา แต่การกระทำมันยังเหมือนเดิม แล้วยังงี้เราจะตัดใจได้ยังไง เรายังไม่อยากใช้ทางเลือกสุดท้ายคือตัดแบบกลับมาเปนเพื่อนกันไม่ได้อีกอ่ะ
ปล. ขอแท็กห้องแป้งด้วยเพราะคิดว่าน่าจะมีสาวๆเยอะค่ะ