สวัสดีค่ะ...วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์ของคนรู้จักให้ฟังนะค่ะ ว่าถ้าเป็นคนอื่นจะทำยังไง
เริ่มเรื่องนะคะ ครอบครัวนี้มีกันสี่คนพ่อแม่และลูกชายสองคน(สมมุติว่า คนผู้หญิงชื่อ ออม คนผู้ชายชื่อ เป็ด) คนโตห้าขวบ คนเล็กหนึ่งขวบ
ซึ่งฐานะทางครอบครัวไม่ค่อยดีเท่าไร ก่อนที่จะมีลูกคนเล็ก สองคนผ้วเมียได้ทำงานที่ภูเก็ต
โดยหลักๆแล้วออมจะเป็นคนนำเงินเข้าบ้านซะส่วนใหญ่ เพราะเป็ดไม่ค่อยที่จะชอบทำงาน
และจะฝากลูกชายคนพี่ไว้กับลุงให้เลี้ยง เมื่อถามเหตุผลว่าทำไมถึงไม่มาทำงานที่บ้าน
ก็เพราะว่าเป็ดเข้ากับคนทางบ้านผู้หญิงไม่ได้
จนกระทั่งได้มีลูกคนเล็กออกมา ครอบครัวนี้จึงต้องขยับขยายเพราะว่าเงินเริ่มไม่พอที่จะใช้
ไหนจะต้องส่งให้ลูกคนโต และยังมีลูกคนเล็กอีก จะกลับไปทำงานที่บ้านออมก็ไม่ได้
จึงไปขอพึ่งญาติของออมจังหวัดใกล้เคียงกันและรับลูกชายคนโตมาอยู่ด้วย ซึ่งญาติของออมเองถึงจะบอกไม่ชอบเป็ดเพราะเป็ดขี้เกียจ ไม่เอาไหน
แต่ก็สงสารหลานทั้งสองคน จึงช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ด้วยการลงทุนเปิดร้านขายของให้แล้วถ้าให้ทุนคืน
เมื่อไรค่อยเอามาคืน(เปิดใกล้กับโรงเรียนที่ลูกเรียนอยู่) กับข้าวก็ไม่ต่องซื้อ ทางฝ่ายญาติจะซื้อให้แล้วมาทำกินด้วยกัน
และยังช่วยสมัครงานให้กับเป็ดโดยได้เป็นพนักงานของห้างแห่งนึง เพราะ ทางญาติดูกันแล้วว่าหลังจาก
ขายของมาเป็นเดือนทุนมีแต่จม เพิ่งจะมารู้ที่หลังว่า ตอนเย็นเป็ดจะรีบปิดร้านแล้วเปิดเบียร์ที่ขายในร้านกิน
แล้วเป็ดทำงานได้ประมาณหนึ่งอาทิตย์ก็ลาออก เพราะเหตุผลที่ว่า"ทนไม่ได้ที่ให้เด็กอายุน้อยกว่ามาสั่งงาน"
(ตัวผู้ชายมีวุฒิ ม.6 อายุ 40 กว่า) ตอนแรกทางญาติของออมก็ไม่มีใครรู้จนมาเห็นว่าไม่ไปทำงานหลายวันเลยมาถาม
และพูดกับออมว่า "ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปจะลำบากกันนะ" ออมตอบกลับว่า "เด่วพี่เป็ดจะไปทำงานที่กรุงเทพล่ะ"
ทางญาติฝ่ายหญิงเองก็รอสังเกตุเห็นว่าจะไปทำงาน นี้ก็สิบกว่าวันแล้วทำไมยังไม่ไปเลยถามอีก พอวันถัดมาเป็ด
ก็ไปกรุงเทพเลย
หลังจากที่เป็ดไปกรุงเทพตัวออมเองก็ดูเศร้าๆ (บอกก่อนนะค่ะ ว่าออมไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลย มีเป็ดเป็นคนแรก)
ทางญาติเองก็เป็นห่วง คอยช่วยเลี้ยงลูกให้ คอยดูว่าของในร้านคอยซื้อมาเพิ่มให้ อีกประมาณ 2-3 อาทิตย์ออมเริ่มคุย
โทรศัพท์บ่อยขึ้น จนเช้าวันนึงออมก็ไปส่งลูกคนโตที่โรงเรียนตามปกติและฝากลูกคนเล็กไว้กับญาติบอกไปตลาด ฝากไว้นานเป็นชั่วโมง
พอกลับมาญาติก็ถามออมว่าไปไหนมา ออมตอบกลับว่า"ธนาคาร" ญาติก็บอกกลับไปว่า "อย่าบอกนะว่า ไปโอนเงินให้ไอ้เป็ดมา"
ความเงียบของออมคือคำตอบ เพราะทางญาติออมเองก็คาดการณ์กันไว้แล้วว่า ยังไงเป็ดไปกรุงเทพกฺไม่ได้ทำงานอยู่ดี
มาถึงตอนสุดท้ายของเรื่องนี้ที่ดิชั้นจะสามารถรู้เรื่องของครอบครัวนี้ได้ คือ ออมก็ตัดสินใจบอกกับญาติว่าอยู่ไม่ไหว ไม่อยากอยู่ที่นี้แล้ว จะไปทำงานที่อื่นกับเป็ด แล้วเอาลูกไปฝากไว้กับลุงเหมือนเดิมทั้งสองคน ทางญาติเองก็เสียใจและเสียความรู้สึกที่ช่วยเหลือออมมาตลอดและอยากให้ออมเข้มเเข็งสามารถเลี้ยงดูลูกได้โดยไม่ต้องมีเป็ด เพราะตลอดเวลาเป็ดเองไม่เคยที่จะช่วยเหลือหาเงินเข้าบ้านมีแต่ออมที่ต้องออกหางาน บ้างครั้งก็ตบตีออม รวมทั้งเป็ดก็ไม่สนใจลูกเลย แต่ในเมื่อออมเลือกที่จะไป ลูกคนโตก็ต้องลาออกจากโรงเรียนที่อยู่ใกล้บ้านห่างแค่ห้าคูหา ส่วนตัวลูกคนเล็กก็ไม่รู้จะอยู่ยังไงเพราะ ยังกินนมแม่อยู่เลย กลับไปเริ่มต้นชีวิตใหม่
ส่วนตัวดิชั้นเองเป็นคนนอกของครอบครัวนี้ แต่สนิทกับทางญาติๆออมมาก มีสิทธิ์ได้แค่สงสารลูกๆของออม เพราะลูกคนโตอยู่กับลุงมา เพิ่งได้มาอยู่กลับแม่ไม่กี่เดือนมีนิสัยที่จะขี้ขโมย เอาแต่ใจ คิดว่าตอนแรกมาอยู่กลับออมแล้ว ต่อไปออมจะได้สอนลูกได้ว่าอันไหนดีไม่ดี แต่ออมก็เลือกที่จะเอาลูกกับไปฝากไว้กับลุงเหมือนเดิม ด้วยเหตุผลที่ว่า รักเป็ดมาก
ปล. ที่ตั้งกระทู้นี่มา ก็อยากจะให้ผู้หญิงทุกคนเข้มเเข็ง เห็นแก่ลูกมากๆ ตัวดิชั้นเองคิดว่าไม่มีใครเลี้ยงดูลูกได้ดีเท่าพ่อแม่หรอก ลูกทุกคนอยากได้ความรักและความอบอุ่นจากพ่อแม่ทั้งนั้น
จะเลือกใคร ระหว่างลูกกับสามี
เริ่มเรื่องนะคะ ครอบครัวนี้มีกันสี่คนพ่อแม่และลูกชายสองคน(สมมุติว่า คนผู้หญิงชื่อ ออม คนผู้ชายชื่อ เป็ด) คนโตห้าขวบ คนเล็กหนึ่งขวบ
ซึ่งฐานะทางครอบครัวไม่ค่อยดีเท่าไร ก่อนที่จะมีลูกคนเล็ก สองคนผ้วเมียได้ทำงานที่ภูเก็ต
โดยหลักๆแล้วออมจะเป็นคนนำเงินเข้าบ้านซะส่วนใหญ่ เพราะเป็ดไม่ค่อยที่จะชอบทำงาน
และจะฝากลูกชายคนพี่ไว้กับลุงให้เลี้ยง เมื่อถามเหตุผลว่าทำไมถึงไม่มาทำงานที่บ้าน
ก็เพราะว่าเป็ดเข้ากับคนทางบ้านผู้หญิงไม่ได้
จนกระทั่งได้มีลูกคนเล็กออกมา ครอบครัวนี้จึงต้องขยับขยายเพราะว่าเงินเริ่มไม่พอที่จะใช้
ไหนจะต้องส่งให้ลูกคนโต และยังมีลูกคนเล็กอีก จะกลับไปทำงานที่บ้านออมก็ไม่ได้
จึงไปขอพึ่งญาติของออมจังหวัดใกล้เคียงกันและรับลูกชายคนโตมาอยู่ด้วย ซึ่งญาติของออมเองถึงจะบอกไม่ชอบเป็ดเพราะเป็ดขี้เกียจ ไม่เอาไหน
แต่ก็สงสารหลานทั้งสองคน จึงช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ด้วยการลงทุนเปิดร้านขายของให้แล้วถ้าให้ทุนคืน
เมื่อไรค่อยเอามาคืน(เปิดใกล้กับโรงเรียนที่ลูกเรียนอยู่) กับข้าวก็ไม่ต่องซื้อ ทางฝ่ายญาติจะซื้อให้แล้วมาทำกินด้วยกัน
และยังช่วยสมัครงานให้กับเป็ดโดยได้เป็นพนักงานของห้างแห่งนึง เพราะ ทางญาติดูกันแล้วว่าหลังจาก
ขายของมาเป็นเดือนทุนมีแต่จม เพิ่งจะมารู้ที่หลังว่า ตอนเย็นเป็ดจะรีบปิดร้านแล้วเปิดเบียร์ที่ขายในร้านกิน
แล้วเป็ดทำงานได้ประมาณหนึ่งอาทิตย์ก็ลาออก เพราะเหตุผลที่ว่า"ทนไม่ได้ที่ให้เด็กอายุน้อยกว่ามาสั่งงาน"
(ตัวผู้ชายมีวุฒิ ม.6 อายุ 40 กว่า) ตอนแรกทางญาติของออมก็ไม่มีใครรู้จนมาเห็นว่าไม่ไปทำงานหลายวันเลยมาถาม
และพูดกับออมว่า "ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไปจะลำบากกันนะ" ออมตอบกลับว่า "เด่วพี่เป็ดจะไปทำงานที่กรุงเทพล่ะ"
ทางญาติฝ่ายหญิงเองก็รอสังเกตุเห็นว่าจะไปทำงาน นี้ก็สิบกว่าวันแล้วทำไมยังไม่ไปเลยถามอีก พอวันถัดมาเป็ด
ก็ไปกรุงเทพเลย
หลังจากที่เป็ดไปกรุงเทพตัวออมเองก็ดูเศร้าๆ (บอกก่อนนะค่ะ ว่าออมไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลย มีเป็ดเป็นคนแรก)
ทางญาติเองก็เป็นห่วง คอยช่วยเลี้ยงลูกให้ คอยดูว่าของในร้านคอยซื้อมาเพิ่มให้ อีกประมาณ 2-3 อาทิตย์ออมเริ่มคุย
โทรศัพท์บ่อยขึ้น จนเช้าวันนึงออมก็ไปส่งลูกคนโตที่โรงเรียนตามปกติและฝากลูกคนเล็กไว้กับญาติบอกไปตลาด ฝากไว้นานเป็นชั่วโมง
พอกลับมาญาติก็ถามออมว่าไปไหนมา ออมตอบกลับว่า"ธนาคาร" ญาติก็บอกกลับไปว่า "อย่าบอกนะว่า ไปโอนเงินให้ไอ้เป็ดมา"
ความเงียบของออมคือคำตอบ เพราะทางญาติออมเองก็คาดการณ์กันไว้แล้วว่า ยังไงเป็ดไปกรุงเทพกฺไม่ได้ทำงานอยู่ดี
มาถึงตอนสุดท้ายของเรื่องนี้ที่ดิชั้นจะสามารถรู้เรื่องของครอบครัวนี้ได้ คือ ออมก็ตัดสินใจบอกกับญาติว่าอยู่ไม่ไหว ไม่อยากอยู่ที่นี้แล้ว จะไปทำงานที่อื่นกับเป็ด แล้วเอาลูกไปฝากไว้กับลุงเหมือนเดิมทั้งสองคน ทางญาติเองก็เสียใจและเสียความรู้สึกที่ช่วยเหลือออมมาตลอดและอยากให้ออมเข้มเเข็งสามารถเลี้ยงดูลูกได้โดยไม่ต้องมีเป็ด เพราะตลอดเวลาเป็ดเองไม่เคยที่จะช่วยเหลือหาเงินเข้าบ้านมีแต่ออมที่ต้องออกหางาน บ้างครั้งก็ตบตีออม รวมทั้งเป็ดก็ไม่สนใจลูกเลย แต่ในเมื่อออมเลือกที่จะไป ลูกคนโตก็ต้องลาออกจากโรงเรียนที่อยู่ใกล้บ้านห่างแค่ห้าคูหา ส่วนตัวลูกคนเล็กก็ไม่รู้จะอยู่ยังไงเพราะ ยังกินนมแม่อยู่เลย กลับไปเริ่มต้นชีวิตใหม่
ส่วนตัวดิชั้นเองเป็นคนนอกของครอบครัวนี้ แต่สนิทกับทางญาติๆออมมาก มีสิทธิ์ได้แค่สงสารลูกๆของออม เพราะลูกคนโตอยู่กับลุงมา เพิ่งได้มาอยู่กลับแม่ไม่กี่เดือนมีนิสัยที่จะขี้ขโมย เอาแต่ใจ คิดว่าตอนแรกมาอยู่กลับออมแล้ว ต่อไปออมจะได้สอนลูกได้ว่าอันไหนดีไม่ดี แต่ออมก็เลือกที่จะเอาลูกกับไปฝากไว้กับลุงเหมือนเดิม ด้วยเหตุผลที่ว่า รักเป็ดมาก
ปล. ที่ตั้งกระทู้นี่มา ก็อยากจะให้ผู้หญิงทุกคนเข้มเเข็ง เห็นแก่ลูกมากๆ ตัวดิชั้นเองคิดว่าไม่มีใครเลี้ยงดูลูกได้ดีเท่าพ่อแม่หรอก ลูกทุกคนอยากได้ความรักและความอบอุ่นจากพ่อแม่ทั้งนั้น