เรื่องจริงที่อยากให้อ่าน

เรื่องจริงที่เกิดขึ้น และจะจดจำไปทั้งชีวิต
ความฝันของผม เกิดขึ้นหลังผมท้อแท้บางอย่าง และคิดว่ามันเหนื่อยกับการแก้ปัญหามากมายที่มันไม่คิดจะดีขึ้น องค์สมเด็จพระพุฒาจารย์โต ผู้ซึ่งผมศรัทธามหาศาล มาเยือนผมในความฝัน ได้กล่าววาจาคำสอนมงคลชีวิต ที่ลึกซึ้งอย่างคิดได้เอง และน่าจดจำเป็นวิธีการดำเนินชีวิต
*เริ่มต้นนั้น ผมกำลังนั่งสนทนากับองค์สมเด็จปู่ บนศาลา ที่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย บ้างก็ตีกลองเป่าปี่พูดคุยกันเสียงดังน่ารำคาญใจ และข้างนอกก็มีเสียงดังเหมือนงานวัด สมเด็จปู่ถามผมว่าถ้าให้ท่องชินบัญชรให้ฟัง ท่องได้ไหม ผมตอบได้ครับ (ในใจคิดว่าสบายมากท่องจนจำได้ตั้งนานแล้วไม่ได้กังวลซักนิด) สมเด็จปู่บอกว่างั้นท่องให้ฟังสิ ผมก็เริ่มที่จะสวด เริ่มต้นด้วยความมั่นใจ ท่องไปถึงช่วงท้าย เริ่มจำไม่ได้ ท่องผิดท่องถูก สมเด็จปู่บอกไม่เป็นไรท่องใหม่สิ ผมก็เริ่มท่องเริ่มต้นมาดีพอเข้าถึงบทกลาง เริ่มจำไม่ได้เริ่มสับสน สมเด็จปู่ถามว่าเป็นอะไร ผมตอบว่าเสียงมันดังครับเลยทำให้ผมสวดไม่ได้ สมเด็จปู่บอกไหนลองอีกทีสิ คราวนี้กำลังจะเริ่มต้นสวดก็เริ่มรวนมีปัญหาไปไม่เป็น เกิดอารมณ์หงุดหงิดปนมาด้วย สมเด็จปู่ท่านได้ถามว่า เดี๋ยวก่อน..เรามีสมาธิไหม ผมตอบว่า จะมีได้ยังไงครับเสียงดังกันขนาดนี้ ผมจะสวดได้ยังไง สมเด็จปู่ตอบว่า สมาธิอยู่ที่เค้าหรืออยู่ที่เรา เสียงมันดังก็คือเสียงนอกตัวเรา ใครบังคับ เราฟังเราคิดเราเชื่ออย่างนั้น เราก็เป็นไปอย่างนั้น มีสมาธิก็คืออยู่ที่ตัวเรา เราควมคุมได้ไม่เก็บภายนอกมาคิดมาเชื่อ เราก็จะทำทุกอย่างได้ดีขึ้น สวดครั้งแรกมาได้ไกลก็เพราะมุ่งมั่นแต่เจออุปสรรค สวดครั้งที่สองเริ่มเจอปัญหาก็เริ่มยึดติดและกังวล สวดครั้งที่สามกระวนกระวายแล้วก็ให้ปัญหาเข้ามาอยู่ในใจ อะไรคือสมาธิ สมาธิอยู่ตรงไหน "ปัญหาอยู่ภายนอก อุปสรรคอยู่ในใจ" มีสมาธิแล้วก็ทำไปจะเกิดปัญญาแก้ปัญหาได้เอง... หลังจากได้ยินสมเด็จปู่ให้คำสอนมงคลชีวิต ผมก็ตื่นและขนลุกรู้สึกซาบซึ้งมาจนถึงทุกวันนี้ แม้ผมจะทำไม่ได้อย่างที่สมเด็จปู่สอน100% แต่ผมก็จดจำคำสอนได้ดี และจะพยายามหลุดพ้นจากปัญหาด้วยสมาธิให้ได้สักวัน ขอกราบอาราธนาพระบารมี องค์สมเด็จพระพุฒาจารย์โต และความศักดิ์สิทธิ์พระคาถาชินบัญชรได้โปรดคุ้มครองข้าพเจ้าณัฏฐิพัฒณ์ ทองต้นวงศ์และครอบครัว และผู้ที่ได้อ่านข้อความนี้ ให้มีความสุข ประสบความสำเร็จหน้าที่การงาน สุขภาพแข็งแรง และมีความดีอีกทั้งปัญญาสมาธิคู่ตัวตลอดไป....สาธุ สาธุ สาธุ
(การเรียบเรียงร้อยคำหากไม่เหมาะสมหรือถูกต้องกราบขออภัย ณ ที่นี้ด้วย ซึ่งบทความที่เขียนขึ้นนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นกับข้าพเจ้า และมีความตั้งใจบอกเล่าเป็นธรรมทานร่วมกัน)
แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่