จากที่เราสงสัยใคร่อยากจะรู้จักอนิเมเรื่อง Attack on Titan ดังที่กล่าวมาในกระทู้
http://pantip.com/topic/30688213 นั้น ก็มีหลายท่านทั้งเสนอและสนับสนุนให้ลองติดตามดู เราเองก็เลยว่าจะลองดูสิว่า ตกลงเนื้อหาจะโดนใจไหมนะ
เมื่อวานหลังกลับจากทัศนศึกษาที่พระราชวังสนามจันทร์ ไม่รู้เกิดนึกครึ้มอกครึ้มใจอะไรขึ้นมา ( ทั้งที่จริงๆ ก็เหนื่อยหนักมาทั้งวันตั้งแต่ตีห้ายันหัวค่ำเนี่ยนะ ) ก็ว่า เออ ลองเอามาดูสักตอนสองตอนซิ เป็นไง ใช่แนวเรารึเปล่า ถ้าจำไม่ผิดก็เริ่มเปิดดูตอนแรกตั้งแต่ 2 ทุ่ม ปรากฏว่า…..ยิ่งดูก็ยิ่งตื่นเต้น ลุ้นระทึกตลอด ปนๆ ไปกับความสยองขวัญบ้าง ( เฮ้ย ! มันไม่ใช่หนังผีนะเฟ้ย ! ) ทีนี้พอดูแล้วตอนหนึ่ง สองตอนมันก็เกิดอาการหยุดไม่ได้ ต้องดูอีก ดูอีกแล้วก็ดูอีกอยู่นั่นแหละ เรื่องอาบน้ำอาบท่า กินอาหาร การเข้านอน เล่นเกมเลี้ยงน้องหมูในเฟสบุ๊ค ไม่ต้องแตะไม่ต้องสนกันเลยทีเดียว
ตั้งตาโหลดดูอย่างลิงโลด ชนิดรวบ 1-13 ตอน ในคืนเดียวเท่านั้น ! ( จบแล้วอาบน้ำเข้านอนตอนตีสามครึ่ง ทำได้ไง !? ตอนไซโคพาสยังไม่ขนาดนี้นะเนี่ย ) พอจบตอนที่13 ก็ยังฝังใจอยากจะได้ดูตอนที่ 14 แทบขาดใจ ( อีกแล้ว อาการเหมือน ตอนติด Fate Zero กับ psycho Pass )
ก็ดูแล้วเนื่อเรื่องมันเครียดจริงๆ นะ เหมือนที่ทุกคนว่ามาเลย คือถ้าไม่ได้ดูจริงๆ มองเห็นคลิปล้อแล้วมันเหมือนการ์ตูนตลกๆ เรื่องหนึ่ง แต่พอได้สัมผัสจริงๆ แล้วชีวิตทุกๆ คนในนั้น มันตลกไม่ออกกันเลยที่เดียว น่าสงสาร และก็น่าคิดตามในหลากหลายมุมมอง
แล้วก็เหมือนคนเขียนเรื่องต้องการจะสื่อสารแนวคิดอะไรบ้างอย่างกับผู้ชม ซึ่งเรารู้สึกว่าเป็นการนำเสนอทางอ้อมที่ค่อนข้างจะตีความยาก ( หรือความรู้เราไม่พอจะเข้าใจก็เป็นได้มั้งนะ ) คือ ในเรื่องมันมีอะไรๆ ซับซ้อนในเชิงสัญลักษณ์ ซึ่งบางทีก็อยากดูแบบไม่คิดมากนะ แต่เราดันดูแล้วคิดมากไปด้วยทุกๆ ฉาก แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ได้เข้าใจสัญลักษณ์เหล่านั้นชัดเจนมากมายเท่าใดนัก
หลังจากดู 1-13 จบไปแล้ว เรามีคำถามในใจเกิดขึ้นมาว่า จริงๆ แล้วผู้แต่งต้องการจะบอกว่า ไททันกับกำแพง 2-3 ชั้นนี่มันคืออะไรในชีวิตจริงๆ ของมนุษย์กันแน่ จุดนี้เป็นเรื่องที่น่าคิดเอามากๆ มันเหมือนเป็นแกนกลางในการสื่อเพื่อสอนใจในเรื่องอะไรสักอย่างอย่างบอกไม่ถูก
ที่แน่ๆ เรารู้สึกเหมือนเนื้อหาของเรื่อง มันคล้ายๆ FMA ก็ไม่ถึงกับเหมือนซะทีเดียว แต่ช่วงที่ตัวเอกรู้และจำกุญแจได้ แล้วมุ่งมั่นจะไปตามความจริงที่ซ่อนอยู่ในลูกกุญแจดอกนั้น มันทำให้เราคิดถึง FMA ขึ้นมานิดๆ
ตอนแรกก็ชอบเอเลนมากๆ เลยนะ แต่ช่วงท้ายๆ ของตอนที่ 13 ล่าสุดมาเนี่ย รู้สึกกรี๊ดแตกให้กับท่านหัวหน้ารีไวล์มากๆ เท่ห์บาดใจยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูก ( นี่สินะ เหตุผลที่อยากดูตอนต่อไปแทบคลั่ง เพราะมีลางสังหรณ์ว่า เขาคงจะเริ่มมีบทบาทมากขึ้นนับตั้งแต่ตอนต่อจากนี้ไป ทำไมบทรีไวล์ไม่ออกมาเร็วกว่านี้นะพ่อคุณทูนหัว )
ปล. ขอบคุณทุกท่าน ที่แนะนำจนทำให้ได้รับชมในสิ่งดีๆ มีคุณภาพ รู้สึกช่วงนี้จะอะไรให้ตื่นเต้นเสมอเลยนะ เมื่อคืนระทึกใจกับไททัน ตื่นนอนมาเที่ยงวัน Psycho pass ก็พลันแถมข่าวดีพ่วงท้ายมาอีกระลอกแล้ว เตรียมตัวต้อนรับ Season2 อย่างใจจดจ่อ แต่ระหว่างนี้เราก็รอดู Attack on Titan กันไปก่อน
[Attack on Titan] เพิ่งจะได้ดู Ep. 1-13 แบบว่ามัน…( มี Spoil บ้างตามประสาคนดูเมะแล้ว )
เมื่อวานหลังกลับจากทัศนศึกษาที่พระราชวังสนามจันทร์ ไม่รู้เกิดนึกครึ้มอกครึ้มใจอะไรขึ้นมา ( ทั้งที่จริงๆ ก็เหนื่อยหนักมาทั้งวันตั้งแต่ตีห้ายันหัวค่ำเนี่ยนะ ) ก็ว่า เออ ลองเอามาดูสักตอนสองตอนซิ เป็นไง ใช่แนวเรารึเปล่า ถ้าจำไม่ผิดก็เริ่มเปิดดูตอนแรกตั้งแต่ 2 ทุ่ม ปรากฏว่า…..ยิ่งดูก็ยิ่งตื่นเต้น ลุ้นระทึกตลอด ปนๆ ไปกับความสยองขวัญบ้าง ( เฮ้ย ! มันไม่ใช่หนังผีนะเฟ้ย ! ) ทีนี้พอดูแล้วตอนหนึ่ง สองตอนมันก็เกิดอาการหยุดไม่ได้ ต้องดูอีก ดูอีกแล้วก็ดูอีกอยู่นั่นแหละ เรื่องอาบน้ำอาบท่า กินอาหาร การเข้านอน เล่นเกมเลี้ยงน้องหมูในเฟสบุ๊ค ไม่ต้องแตะไม่ต้องสนกันเลยทีเดียว
ตั้งตาโหลดดูอย่างลิงโลด ชนิดรวบ 1-13 ตอน ในคืนเดียวเท่านั้น ! ( จบแล้วอาบน้ำเข้านอนตอนตีสามครึ่ง ทำได้ไง !? ตอนไซโคพาสยังไม่ขนาดนี้นะเนี่ย ) พอจบตอนที่13 ก็ยังฝังใจอยากจะได้ดูตอนที่ 14 แทบขาดใจ ( อีกแล้ว อาการเหมือน ตอนติด Fate Zero กับ psycho Pass )
ก็ดูแล้วเนื่อเรื่องมันเครียดจริงๆ นะ เหมือนที่ทุกคนว่ามาเลย คือถ้าไม่ได้ดูจริงๆ มองเห็นคลิปล้อแล้วมันเหมือนการ์ตูนตลกๆ เรื่องหนึ่ง แต่พอได้สัมผัสจริงๆ แล้วชีวิตทุกๆ คนในนั้น มันตลกไม่ออกกันเลยที่เดียว น่าสงสาร และก็น่าคิดตามในหลากหลายมุมมอง
แล้วก็เหมือนคนเขียนเรื่องต้องการจะสื่อสารแนวคิดอะไรบ้างอย่างกับผู้ชม ซึ่งเรารู้สึกว่าเป็นการนำเสนอทางอ้อมที่ค่อนข้างจะตีความยาก ( หรือความรู้เราไม่พอจะเข้าใจก็เป็นได้มั้งนะ ) คือ ในเรื่องมันมีอะไรๆ ซับซ้อนในเชิงสัญลักษณ์ ซึ่งบางทีก็อยากดูแบบไม่คิดมากนะ แต่เราดันดูแล้วคิดมากไปด้วยทุกๆ ฉาก แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ได้เข้าใจสัญลักษณ์เหล่านั้นชัดเจนมากมายเท่าใดนัก
หลังจากดู 1-13 จบไปแล้ว เรามีคำถามในใจเกิดขึ้นมาว่า จริงๆ แล้วผู้แต่งต้องการจะบอกว่า ไททันกับกำแพง 2-3 ชั้นนี่มันคืออะไรในชีวิตจริงๆ ของมนุษย์กันแน่ จุดนี้เป็นเรื่องที่น่าคิดเอามากๆ มันเหมือนเป็นแกนกลางในการสื่อเพื่อสอนใจในเรื่องอะไรสักอย่างอย่างบอกไม่ถูก
ที่แน่ๆ เรารู้สึกเหมือนเนื้อหาของเรื่อง มันคล้ายๆ FMA ก็ไม่ถึงกับเหมือนซะทีเดียว แต่ช่วงที่ตัวเอกรู้และจำกุญแจได้ แล้วมุ่งมั่นจะไปตามความจริงที่ซ่อนอยู่ในลูกกุญแจดอกนั้น มันทำให้เราคิดถึง FMA ขึ้นมานิดๆ
ตอนแรกก็ชอบเอเลนมากๆ เลยนะ แต่ช่วงท้ายๆ ของตอนที่ 13 ล่าสุดมาเนี่ย รู้สึกกรี๊ดแตกให้กับท่านหัวหน้ารีไวล์มากๆ เท่ห์บาดใจยังไงก็ไม่รู้บอกไม่ถูก ( นี่สินะ เหตุผลที่อยากดูตอนต่อไปแทบคลั่ง เพราะมีลางสังหรณ์ว่า เขาคงจะเริ่มมีบทบาทมากขึ้นนับตั้งแต่ตอนต่อจากนี้ไป ทำไมบทรีไวล์ไม่ออกมาเร็วกว่านี้นะพ่อคุณทูนหัว )
ปล. ขอบคุณทุกท่าน ที่แนะนำจนทำให้ได้รับชมในสิ่งดีๆ มีคุณภาพ รู้สึกช่วงนี้จะอะไรให้ตื่นเต้นเสมอเลยนะ เมื่อคืนระทึกใจกับไททัน ตื่นนอนมาเที่ยงวัน Psycho pass ก็พลันแถมข่าวดีพ่วงท้ายมาอีกระลอกแล้ว เตรียมตัวต้อนรับ Season2 อย่างใจจดจ่อ แต่ระหว่างนี้เราก็รอดู Attack on Titan กันไปก่อน