หากฝันได้

สุริยันผันลาพสุธาหม่น ม่านมืดมนห่มโลกให้โศกศัลย์ เสียงจิ้งหรีดกรีดกล่อมห้อมรำพัน วางกัปกัลป์แห่งทุกข์ลงชั่วคราว หลับตาพาหัวใจท่องครรลองฝัน บุษบันจรรโลงร่วงจากหาว ปราสาททรายพรายผุดดุจหมู่ดาว สรวงสกาวเ

๐ พรายระยิบพริบพร่างผิวอ่างแก้ว สายลมแผ่วพลิ้วมาหลับตาฝัน ยินน้ำไหลอ้อยอิ่งตลิ่งครัน ร่ายประพันธ์กานท์กลอนตอนกลางคืน ๐ ตั้งใจหลับตาลงฝันตรงนี้ ฝันร้อยวันพันปีไม่หนีตื่น หลับอยู่ในความฝันอันยั่ง

ชวนแต่งกลอน ก่อนนอนครับ เพียงหลับตา ฝันพา ให้มีสุข ตื่นลืมทุกข์ คลายใจ ไม่หม่นหมอง สุขในฝัน พลันเป็นจริง ใช่เพียงกลอน วาววับวอน นอนหลับสุข ทุกคืนเอย.

สวัสดีพี่น้องในห้องนี้ ทั้งห้องกลอนเพลงดีที่พักจิต ห้องคนเจ็บปวดใจในชีวิต คนใกล้ชิดห่างไกลไม่หวนคืน ข้าพเจ้าก็เศร้าใจเหมือนหลายท่าน ทุุกคืนวันอยากหลับไหลโดยไม่ตื่น ยามอยู่เดียวเปลี่ยวใจให้สะอื้น สุดจะ

นั่งคนเดียวแล้วมองกระจก ที่สะท้องแสงจันทร์ วันเพ็ญ โดดเดี่ยวกับความเหงา อยู่กับเงาที่พูดไม่เป็น ฟังเพลงเดิมๆที่เรารู้จัก แต่ไม่รู้ความหมายของมัน หากฉันจะหลับตาลงสักครั้ง เพื่อพบกับเธอผู้เป็นนิรันดร์ ห

ร้อยบรรเลงเพลงฝันบันดาลจิตจารลิขิตคำร้อยสร้อยอักษรใส่ดนตรีคีตาอารมณ์กลอนราวเว้าวอนวิเวกเสกมนตรา สำเนียงพริ้วหวิวหวานยามขานขับผู้สดับดั่งท่องล่องเวหากล่อมหทัยไหวรื่นชื่นอุราจินตนานำสร้างภวังค์ใจ สู่ห้ว