[รีวิว] อวยไส้แตก ! รอยรักรอยฆาตกรรม ละครเวทีจากค่าย ดรีมบ็อกซ์ ละครสนุกมาก และคนดูโดนหลอกหลายรอบมาก

รอยรักรอยฆาตกรรม ละครเวทีที่สร้างจากบทประพันธ์ของราชินีนิยายสอบสวน อกาธา คริสตี้ ใครที่เป็นแฟนนิยายคงทราบว่า อกาธา คือมือ1 ของนิยายแนวนี้ ว่ากันว่าเธอตายไปนานมากโขแล้ว ก็ยังไม่มีนักเขียนหน้าใหม่คนไหนมีความสามารถเท่า

รอยรักรอยฆาตกรรม ถูกนำมาสร้างเป็นละครเวที โดยผ่านการแปลบทประพันธ์มาสู่บทละครภาษาไทยโดย คุณดารกา วงศ์ศิริ และกำกับการแสดงโดยคุณสุวรรณดี จักราวรวุธ

คุณดารกา และ คุณสุวรรณดี คือตัวจริงของละครเวทีเมืองไทย สองคนนี้ทำละครเวทีมาตั้งแต่คณะ Dass ที่ AUA มาจนโรงละครกรุงเทพ และมาจนถึงโรงละคร M Theatre ในปัจจุบัน ว่ากันว่าสองคนนี้เข้าสู้การทำละครเวที ตั้งแต่คุณบอยแห่งรัชดาลัยอาจจะยังหัวโปกอยู่ด้วยซ้ำ

รอบรักรอยฆาตกรรม คือเรื่องราวของ คาร์ล่าสาวน้อยที่กำลังจะแต่งงานเมื่อเธอได้รับจดหมายจากแคโรไลน์มารดาของเธอที่เขียนมาจากในคุกถึงเธอก่อนตายว่า เธอไม่ได้เป็นฆาตกรวางยาฆ่าพ่อของเธอ คาร์ล่าจึงต้องหาทางพิสูจน์ว่าแม่ของเธอไม่ใช่ฆาตกร โดยมีคนที่เกี่ยวข้องในคดีปริศนา ณ วันที่เกิดเหตุในวันนั้น 5 คน

ในองค์แรกของละครขอบอกเลยว่า อยากให้คนดูมีสมาธิมากๆ ตั้งใจชม อย่าวอกแวก เพราะเนื่องมาจากบทละครที่มันเยอะมาก บทสนทนาพรั่งพรู จากตัวละครหลักๆ มันเยอะจนเราต้องใช้สมองคิดตาม และถ้าใครที่คุ้นชินกับละครเพลง อาจจะรู้สีกเบื่อได้ แต่ถ้าหากตั้งใจดู จะรู้สึกว่ามันสนุกมาก

องค์แรกจบลงด้วยการปูพื้น ก่อนที่จะเข้าสู่องค์สอง เมื่อตัวละครทุกคนมาเจอกัน และย้อนจำลองเหตุการณ์ผ่านการเล่าเรื่องของผู้ต้องสงสัยทั้ง 5 คน ซึ่งขอบอกเลยว่า นักแสดงทุกคนในละครเรื่องนี้ทำหน้าที่ได้ดีเยี่ยม สมบูรณ์แบบ ด้วยบทละครที่เยอะ คำพูดที่มากมาย แถมเหตุการณ์ในเรื่องมันก็สับสนชวนปวดหัว ไม่รู้ว่านักแสดงแต่ละคนจำบทเข้าไปได้ยังไง


นักแสดงหลักคือ น้องโรส ถือว่าทำหน้าที่นักแสดงได้ยอดเยี่ยม เพราะเธอคือตัวแสดงหลัก ที่ต้องมารับบททั้งแคโรไลน์ และ คาร์ล่า ซึ่งเป็นแม่ลูกที่ในบทประพันธ์เขียนไว้ว่าหน้าเหมือนกันราวกับฝาแฝด

อั๋น วิทยา รับบททนายความ ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้นสำหรับบทนี้ นอกจากขอชมว่า บทมันเยอะมาก จำเข้าไปได้ยังไง แถมเรื่องราวจากปากที่เค้าต้องเล่า แค่นั่งนึกตามยังปวดหัวเลย

นุ่น สิรพันธ์ ตอกย้ำความเป็นตัวแม่ในฐานะนักแสดง เธอรอดแล้วในวงการนี้ นุ่นไม่ต้องขายความสวย ไม่ต้องขายเรือนร่างแบบดารารุ่นเดียวกัน ทั้งๆที่เธอก็สวยมาก แต่ที่เธอมีมากกว่านั้นคือ ฝีมือ ในการแสดงที่ถือว่ายอดเยี่ยม ถ้าใครได้ชมละครเรื่องนี้ คงต้องขอคารวะเธอในฐานะสุดยอดนักแสดงจริงๆ

คุณบุ๋ม รัญญา คือสิ่งเร้าที่ทำให้ผมอยากชมละครเรื่องนี้ เพราะติดใจฝีมือเธอจาก เรือนเสน่หา มาในเรื่องนี้ก็ไม่ผิดหวัง ระดับนักแสดงตัวแม่ และครูแอ้คติ้ง

โอ้ต วรวุฒิ และ  เพชร กรุณพล มีเสน่ห์บนเวทีมาก


ทั้งหมดทั้งมวล คงจะขาดที่จะชมกลไกการผูกเรื่อง สร้างปม ล่อหลอกคนดูที่ อกาธา คริสตี้ ทำเอาไว้หลอกคนดูไม่ได้

ในช่วงแรกๆของเรื่อง คุณอาจจะมั่นใจว่าคนคนนึงเป็นฆาตกร และจากนั้นคุณจะอยากเดาไปเรื่อยๆ เดาไปเรื่อยๆ และสุดท้ายคุณก็จะพบว่าคุณโดนหลอกไปเรื่อยๆเช่นกัน นี่คือเสน่ห์ของละครเรื่องนี้


ในส่วนของโปรดักชั่น คงจะเป็นส่วนที่ด้อยที่สุด เพราะโปรดักชั่นมันไม่สวยงามตระการตาเอาเสียเลย แต่เสกลและเรื่องราวมันไม่ได้โชว์สวยอะไร แต่ที่ต้องชมคือความฉลาดในการใช้ประโยชน์จากทุกสิ่งอย่างของฉาก ที่เปลี่ยนไม่เยอะ แต่มันเล่าเรื่องแทนได้เยอะ

ตัวละคร 2  ชม 50  นาที อาจจะมีน่าเบื่อในองค์แรก แต่เมื่อม่านขององค์แรกปิดฉากลง คุณจะรู้สึกว่า ต้องรีบออกไปจัดการทำธุระ แล้วรีบมานั่งรอองค์สอง จนเวลาที่จะต้องรอองค์2 ที่กำลังจะเปิดม่านแค่ไม่ถึงอีก 5 นาทีข้างหน้าทำไมมันช้าแบบนี้ เราอยากดูบทสรุปเรื่องนี้เหลือเกิน

สุดท้าย ถ้าจะบอกว่าเป็นหน้าม้าก็ต้องยอม เพราะละครเรื่องนี้สนุกมาก และที่สำคัญ ทางดรีมบ็อกซ์ลงทุนกั้นโรงละครเหลือแค่ประมาณครึ่งโรง เพราะเค้าบอกว่าละครเรื่องนี้ไม่ควรจะแสดงในโรงที่ใหญ่เกินไป เพราะอยากให่คนดูได้ใกล้ชิดนักแสดงและอินตาม