คือตอนนี้เรากำลังเรียนในมหาวิทยาลัยคะ จะจบปีหน้า
เล่าย้อนกลับไปก่อนเลยนะคะ ว่าเราเป็นคนที่มี"เป้าหมายชีวิต" ตั้งแต่ประมาณม.ปลาย ว่าเราอยากทำงานด้านนี้ อยากทำอาชีพประมาณนี้
ซึ่งเราก็ดีใจนะ ที่เราหาจุดที่เราอยากทำ อยากเป็นเจอแล้ว
แต่ตอนนี้ไม่ได้เรียนคณะนั้นโดยตรงคะ แต่เลือกเป็นวิชาเลือกในมหาวิทยาลัย จนได้เป็นวิชาโท รองจากวิชาเอกในคณะคะ(ซึ่งจะระบุในใบจบด้วย)
ซึ่งทีนี้พอเราเรียนมา รวมเทอมนี้ก็เก็บครบทุกตัวแล้ว กลับรู้สึกว่า"มันกดดันมากคะ"
คือเราต้องเรียนรวมกับเด็กในคณะหลักของเขา ที่มีแต่คนหัวกะทิๆ(ซึ่งเป็นคณะดังและมหาวิทยาลัยชื่อดัง)
แล้วรู้สึกว่างานเรา'ด้อย'กว่า ทั้งๆที่เราพยายามเต็มที่แล้ว
ส่วนมากงานเราจะทำเป็นกลุ่มคะ เราไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคน'บ้างาน'หรือเปล่า แต่ชอบรู้สึกว่าเราทำคนเดียวเยอะ คิดเยอะ คิดมาก ฯลฯ
ซึ่งช่วงนี้เราเลยเครียดๆกับชีวิตตัวเองมาก ว่า "ถ้าเราจบออกไปจริงๆ?" "เราจะสู้เขาไหวมั้ย?"
สรุปแล้วนี่คือสิ่งที่มัน"ใช่" สำหรับเราหรือเปล่า
เพราะเหมือนบางทีเราโดนอาจารย์ตำหนิบ้าง โดนเปรียบเทียบบ้าง เราเลยเก็บเอามาคิดมาก
เราพยายามจะมองกับปัจจุบัน อยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด คนรอบข้างก็พยายามพูดให้เราสบายใจขึ้น แต่ก็ชอบเผลอคิดถึงอนาคตว่า "กลัวทำไม่ได้บ้าง" "กลัวไม่สำเร็จบ้าง" ทำอย่างไรดีคะ
ปล. ตอนเรียนหรืออ่านบทความต่างๆเรารู้สึกชอบนะ มันสนุก พอทำงานเป็นgroup มันก็สนุกบ้างแต่บางทีมานั่งนึงว่า"ถ้าเราทำคนเดียวทั้งหมด จะทำได้ไหม"
ที่เราอยากทำงานด้านนี้(ตั้งแต่มัธยม)เพราะรู้สึกว่า มันเข้ากับบุคลิก ลักษณะนิสัยและความสนใจของเราคะ ซึ่งญาติเราที่ทำด้านนี้เหมือนกันก็เห็นแววแล้วก็สนับสนุน ให้คำแนะนำเต็มที่
เหมือน"เป้าหมายชีวิต"ที่เคยตั้งไว้ กำลังกดดันตัวเองในวันนี้
เล่าย้อนกลับไปก่อนเลยนะคะ ว่าเราเป็นคนที่มี"เป้าหมายชีวิต" ตั้งแต่ประมาณม.ปลาย ว่าเราอยากทำงานด้านนี้ อยากทำอาชีพประมาณนี้
ซึ่งเราก็ดีใจนะ ที่เราหาจุดที่เราอยากทำ อยากเป็นเจอแล้ว
แต่ตอนนี้ไม่ได้เรียนคณะนั้นโดยตรงคะ แต่เลือกเป็นวิชาเลือกในมหาวิทยาลัย จนได้เป็นวิชาโท รองจากวิชาเอกในคณะคะ(ซึ่งจะระบุในใบจบด้วย)
ซึ่งทีนี้พอเราเรียนมา รวมเทอมนี้ก็เก็บครบทุกตัวแล้ว กลับรู้สึกว่า"มันกดดันมากคะ"
คือเราต้องเรียนรวมกับเด็กในคณะหลักของเขา ที่มีแต่คนหัวกะทิๆ(ซึ่งเป็นคณะดังและมหาวิทยาลัยชื่อดัง)
แล้วรู้สึกว่างานเรา'ด้อย'กว่า ทั้งๆที่เราพยายามเต็มที่แล้ว
ส่วนมากงานเราจะทำเป็นกลุ่มคะ เราไม่รู้ว่าตัวเองเป็นคน'บ้างาน'หรือเปล่า แต่ชอบรู้สึกว่าเราทำคนเดียวเยอะ คิดเยอะ คิดมาก ฯลฯ
ซึ่งช่วงนี้เราเลยเครียดๆกับชีวิตตัวเองมาก ว่า "ถ้าเราจบออกไปจริงๆ?" "เราจะสู้เขาไหวมั้ย?"
สรุปแล้วนี่คือสิ่งที่มัน"ใช่" สำหรับเราหรือเปล่า
เพราะเหมือนบางทีเราโดนอาจารย์ตำหนิบ้าง โดนเปรียบเทียบบ้าง เราเลยเก็บเอามาคิดมาก
เราพยายามจะมองกับปัจจุบัน อยู่กับปัจจุบันให้มากที่สุด คนรอบข้างก็พยายามพูดให้เราสบายใจขึ้น แต่ก็ชอบเผลอคิดถึงอนาคตว่า "กลัวทำไม่ได้บ้าง" "กลัวไม่สำเร็จบ้าง" ทำอย่างไรดีคะ
ปล. ตอนเรียนหรืออ่านบทความต่างๆเรารู้สึกชอบนะ มันสนุก พอทำงานเป็นgroup มันก็สนุกบ้างแต่บางทีมานั่งนึงว่า"ถ้าเราทำคนเดียวทั้งหมด จะทำได้ไหม"
ที่เราอยากทำงานด้านนี้(ตั้งแต่มัธยม)เพราะรู้สึกว่า มันเข้ากับบุคลิก ลักษณะนิสัยและความสนใจของเราคะ ซึ่งญาติเราที่ทำด้านนี้เหมือนกันก็เห็นแววแล้วก็สนับสนุน ให้คำแนะนำเต็มที่