เมื่อผมไปกินข้าว แล้วได้โต๊ะข้างโต๊ะฝรั่ง

ต้องออกตัวก่อนว่า กระทู้นี้ ไม่มีเนื้อหาที่น่าสนใจเท่าไหร่นะครับ  เป็นกระทู้ขี้สงสัย ของคนขี้สงสัย มั้ง
เอาเป็นว่า จัดหมวดหมู่ไม่ถูกละกัน
เมื่อวันก่อน (วันอาทิตย์)มีโอกาสได้ไปกินข้าวในห้างกะเค้าบ้าง แหม วันหยุดทั้งทีนี่นา
ชวนพี่ที่ทำงานเข้าเมืองบ้างดีกว่า เลือกมาเลย เซ็นทรัลพัทยาบีช บุพเฟ่ต์สายพานชั้นหก
ประเด็นมันก็คือ โต๊ะติดกันเป็นชาวต่างชาติ ที่มากับเพื่อนชาวไทย (ด้วยประสบการณ์ที่ไม่มีเลย ? บอกว่าเป็นเด็กมหาลัยสักที่ เอกภาษา)
ชาวต่างชาติคนนั้น จะพูดไทยคล่องในระดับดีถึงดีมาก เค้ากับเพื่อนสนทนากันตามประสาเค้า เสียงดังพอประมาณในแนวฝรั่ง มั้ง
แต่สิ่งที่ผมสัมผัสได้คือ ประโยคที่ชายหนุ่มชาวต่างชาติพูดคล่องๆปรื๋อ ล้วนแต่เป็นวลีที่ผมซึ่งเป็นคนไทยแท้ๆ ฟังแล้วไม่รื่นหูเท่าไหร่นัก
ยิ่งสถานที่นี้ "ร้านอาหาร" ที่คนเต็มจนต้องรอคิว มีทุกเพศทุกวัยและหลายเชื้อชาติ(อันหลังนี่ไม่น่าจะเกี่ยว)
"" เป็นคำแรกที่ผมได้ยิน ตามมาด้วย
"สั ด"  ออกเสียงสั้นๆขออภัยที่สะกดแบบนี้นะครับ กลัวจะเป็นคำหยาบในเว็ป
"-" ก็มีมาด้วย
ได้ยินเสียงช้อนตกที่โต๊ะถัดไป "หล่นเลยสั ด"
น้ำแข้งในแก้วละลาย "อะไรวะ ละลายไวๆ"
อาหารเวียนมา "แดรกอะไรดีน๊าาา"
เอาเป็นว่าผมนั่งกินข้าว พร้อมๆกับฟังคำพวกนี้วนเวียนเข้าหูอยู่ตลอดหนึ่งชั่วโมง
ที่ผมสงสัยเลยก็คือ เพื่อนคนไทย ก็ไม่ได้แนะนำเลยว่า คำไหนควรจะพูดหรือไม่ควรพูดในร้านอาหาร
สีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น หรือในกลุ่มเค้าจะสอน ฝึก หัด พูดประโยคแบบนี้บ่อยๆจะฝรั่งเขาชินและเข้าใจว่า เป็นวลีธรรมดาทั่วไป พูดที่ไหนก็ได้
ผมนึกกลัวไปเองในใจจริงๆว่า สักวันนึง ถ้าชวนชาวต่างชาติไปกินข้าวที่บ้าน
ขณะนั่งกินข้าวกับพ่อแม่ผม จะได้ยินประโยคประมาณว่า "แม่ทำกับข้าวอร่อยมากเลยสั ด"
" อร่อยจนผมแดรกแทบไม่อยากวางช้อนเลย"

ด้วยรักจากใจ ครับ