ไม่ได้กลับบ้านเลย....ให้พี่ชายถ่ายภาพสัตว์เลี้ยงที่น่าสงสาร มาขอความเห็นใจ ค่ะ

ผ่านไปนานวัน ไป่ซู่เจิน จากไซด์ปากกาลูกลื่นกลายเป็นไซด์ ท่อปะปาไปแล้วใหญ่กว่านิดหน่อย  

****ในวันที่ในตกพรำ ๆ  อากาชุ่มชื้น  ภายนอกดูมืดสลัว  ฉัน ได้กลิ่น ของสิ่งมีชีวิตตัวเล็ก ๆ ที่จะพอเป็นอาหารให้ฉันได้รอดจายไปอีก 1 มื้อ ทันใดนั้นฉันจึงเลื้อยออกจากที่ซ่อน  เพื่อตามกลิ่นนั้นไป  จนมาถึงสถานที่แห่งหนึ่ง  ดูไม่เหมือนที่ ๆ ที่ฉันอยู่เลย  ดูอบอุ่น ใหญ่โต และเต็มไปด้วย สิ่งของมากมาย  พร้อมกับ สัตว์ปะหลาดตัวโต  ตัวอุ่น ๆ เดิน 2 ท้าว ไปมาในสถานที่แห่งนั้น ฉันกลัวมาก แต่ด้วยความหิว ทำให้ฉันต้องเข้ามา หาของกิน ณ ที่แห่งนี้่