...ที่แท้ก็คือสึงิตะแชมเบอร์นี่เอง




ทั้งฉากดีเบตกับอายูมิสไตรเกอร์เรื่องความเป็น "เทพเจ้า" ของอายูมิสไตรเกอร์ ทั้งฉากสอนสั่งครั้งสุดท้ายให้บักเลโดมีชีวิตอยู่ต่อไปอย่างเต็มที่ที่สุดก่อนจะระเบิดตัวไปพร้อมกับอายูมิสไตรเกอร์ (จริงๆ คือจับยิงบีมอัดระยะประชิดเพื่อบึ้มให้เละตุ้มเป๊ะแบบแน่นอนที่สุดนั่นแล) ดูยังไงนี่มันก็ซีนของ "พระเอกประเภทตายตอนจบเรื่อง" ชัดๆ


ชอบที่สุดก็ไอ้บทพูดสุดท้ายที่ตอกหน้าอายูมิสไตรเกอร์ก่อนจะระเบิดตัวเองนี่แหละ

"ขอตอบคำเตือนครั้งสุดท้าย เดี้ยงไปซะ ไอ้หุ่นกระป๋อง"








RIP เด้อ...สึงิตะแชมเบอร์ นายจะอยู่ในใจพวกเราตลอดไป





ส่วนกุญแจเปิดผนึกอาวุธมหาประลัยของการ์กันเทียในตอนที่แล้ว สรุปก็คือไอ้ท่อพ่นน้ำของการ์กันเทียนั่นเองแฮะ

(จากแท่นปล่อยจรวดขึ้นอวกาศมาเป็นปืนครก จากปืนครกมาเป็นท่อฉีดน้ำ...ช่างเป็นวิวัฒนาการที่บรรเจิดดีแท้)





เรื่องอื่นนึกไม่ออกแล้วแฮะว่าจะพูดอะไรดี...ขอข้ามไปดูภาพฉากจบโลดเลยน่อครับ


บักหัวรีเจนท์กับฮาเร็มหรรษา





แก๊งค์ KKK ดำที่สุดท้ายก็ต้องยอมเข้าร่วมกับกองเรือการ์กันเทียแต่โดยดี (แหงละ กองเรือเละขนาดนั้นแล้ว ไม่เข้าร่วมก็ตายหยังเขียดแหงๆ)

แต่ดูสภาพโดนล้างสมองของลูกเรือแล้วคงต้องดูแลกันเป็นปีๆ กว่าจะกลับมาใช้ชีวิตได้เหมือนคนปกติแหงๆ




คลาสเรียนเรื่องระบบสุริยะของน้องเอมี่




บักเลโด กับชีวิตชาวเรือการ์กันเทียเต็มตัวหลังสึงิตะแชมเบอร์จากไป

เริ่มขับหุ่นบนโลกคล่องแล้ว แถมยังพูดภาษาของคนบนโลกคล่องขึ้นด้วย (แถมยังเจ๋งขนาดฝ่าดงหมึกไปได้ชิลๆ โดยไม่เดี้ยงกลับมาอีกต่างหาก)





และฉากสุดท้ายของเรื่องนี้...กับเหล่าน้องหมึกผู้เป็นจุดเริ่มต้นของเนื้อเรื่องทั้งหลาย






ทิ้งท้ายด้วยภาพ End Card ภาพสุดท้าย