[สุภาพบุรุษ รณพีร์] ผู้หญิงบ้านนี้มีปมในใจ วิ่งหนีเท่าไหร่ ยิ่งกลับได้เจอ

ตั้งแต่รุ่นยาย เป็นเมียคนนึงในบรรดาหลายๆเมีย แม้แต่ชื่อตัวพระยายังจำไม่ได้ สร้างปมในใจให้รุ่นแม่ ที่จะไม่ยอมเป็นน้อย ขอเป็นหนึ่งเดียวในใจชาย แต่สุดท้าย...ก็หนีไม่พ้นขึ้นชื่อว่าเป็นเมียน้อยจนได้ เพราะหลงเชื่อใจว่าไม่หลอกลวงกัน

เกิดเป็นปมในใจถึงรุ่นลูก ว่าจะไม่เชื่อใจใครง่ายๆ เกลียดที่สุด พวกที่หลอกลวงผู้หญิง ปกปิดสถานะที่แท้จริง แต่สุดท้าย...เธอกลับต้องเผชิญสิ่งนั้นเสียเอง ความรักที่อยู่บนพื้นฐานของการหลอกลวง วิ่งหนีมาทั้งชีวิต กลับวิ่งชนเข้าหาเธออย่างหลีกไม่พ้น


เธอจะทำอย่างไร เพียงขวัญ จะก้าวข้ามปมในใจนั้นอย่างไร [Spoil] คลิกเพื่อดูข้อความที่ซ่อนไว้สาระวารีก็เป็นอีกหนึ่งคน แต่ก็ก้าวข้ามมาได้

คำว่า เกลียดอย่างไหน ได้อย่างนั้น เป็นแค่คำแซวกันเล่นๆ หรือ ความจริงเชิงจิตวิทยา?

สู้ๆ เอาใจช่วย