ฟ้ากระจ่างดาว

วันนี้ดูฟ้ากระจ่างดาว อารมณ์พลิกไปพลิกมาก ซึ้งกับฉากที่สารวัตรหิรัญไปช่วยมีคณา ฉากงอนง้อกันที่ริมน้ำเห็นแล้วอดอมยิ้มตามไม่ได้ ฉากสารวัตรหิรัญขอแต่งงานซึ้งมาก น้ำตาไหลไม่รู้ตัว วันรุ่งขึ้นอมยิ้มกับฉ

ตอนที่สารวัตรหิรัญกับมีคณา ไปตามสุภาพบุรุษที่เชียงใหม่ พอเสร็จงานสารวัตรพามีคณาไปกินข้าว ร้านอยู่ที่ไหนคะ สวย และดูบรรยากาศดีจัง

ในตอนจบของเรื่องฟ้ากระจ่างดาว มีฉากงานแต่งของคู่ คุณปอนกับมัทนา,สารวัตรหิรัญกับมีคณา แต่ทำไมไม่มีฉากงานงานแต่ของ เจ้าพ่อษมากับวารีค่ะ ><

สารวัตรได้ใจตรงที่ไม่รังเกียจมี่ที่มาจากครอบครัวแบบนี้ แถมยังมีน้องมีญาติเป็นผู้หญิงที่เคยขายบริการ แต่เข้าใจและให้กำลังใจอีกต่างหาก รวมถึงครอบครัวสารวัตรก็ไม่ได้รังเกียจด้วย น่ารักมากๆถึงแม้จะบอกว่าก

ชอบนวนิยายเรื่องนี้มาก ซื้อมาอ่านเนื่องจากชอบละครก่อน เพราะพูดถึงประเด็นที่เคยเป็นปัญหาใหญ่มากๆของภาคเหนือ แต่ประทับใจสุดๆชนิดเกลียดเข้าไส้คือบท "สันติ" หลานตัวแสบของมีคณา ซึ่งน้องเก้า จิราย

ฟ้ากระจ่างดาว ฉากนี้แหละ ที่ผมร้องไห้ เริ่มต้นคุยกับ บก.ก็เริ่มซึ้งๆ แต่พอตอนที่ป้าเคลียร์ใจกับหลาน เรื่องอาดา...น้ำตามาเลย http://www.youtube.com/watch?v=Q1NWGO0xZFM

ณ ฟ้ากระจ่างดาว เห็นฉากดราม่าระหว่างป้ามี่คนสวย กะ เด็กสันติสุดแสบแบบนี้แล้วสะเทือนใจปนสะใจเบาๆ เคยดูตอนสมัยช่อง 7 เวอร์ชั่นพี่นุ่น พี่ป๋อ หนังสะท้อนสังคมได้ดีมาก ป้ามี่วรนุชเฉี่ยวมากๆ เด็กสันติน้อง

มีคณาทำเราน้ำตาซึมเลย กับฉากที่มีคณาพูดว่าสารวัตรพาเดินมาไกลมากแล้ว ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะพาไปไหน ถ้าเกิดว่าสารวัตรไ่ม่พาไปต่อ ก้ไม่รู้จะกลับไปยืนจุดเดิมคนเดียวได้ยังไง แล้วสารวัตรก็ตอบว่าให้มี่เป็นคนนำ