มันเป็นเรื่องที่ผมแค่อยากระบาย
ยาวสักนิดน่ะครับ
ผมพึ่งจบออกมาก ประสบการณ์แค่ 1 ปีกว่าๆ
เกรดที่จบออกมาก็โอเค ได้งานทำที่รู้สึกว่าโอเคและรู้สึกรักในอาชีพนี้และเงินเดือนที่ได้ก็พอๆกับเพื่อนๆร่วมรุ่นหลายๆคน
ทำงานด้วยมุ่งมานะมาตลอด ตั้งแต่อายุ 15 ไหนจะเด็กเสริ์ฟ ไหนจะนักศึกษาช่วยงาน เด็กกิจกรรม เด็กทุนมหาลัย นักศึกษาประธานชั้นปี และอีกหลายๆตำแหน่งที่เข้าร่วมแต่ไม่กล่าวถึง ก็ไม่ได้การันตีสักสักนิดว่าออกมา จะประสบความสำเร็จ
ได้มีโอกาสได้เจอ ได้คุยกับเพื่อนและรุ่นน้องหลายคนที่พึ่งจบออกมา หลายคนไม่ได้ทำงานต่อ เพราะจะเรียนต่อ ป.โท บ้าง อยากพักบ้าง ยังไม่อยากทำงาน ด้วยที่ฐานะทางบ้านค่อนข้างดีไม่ทำงานก็มีส่งมีใช้
เพื่อนคนนึงทำงานเป็นลุกจ้างของ บ.เครือการประปา ก็ทำงานเป็นลูกจ้าง ถามว่าทำไมไม่ไปทำงาประจำเลย ที่มันแน่นอน เขาบอกว่าเขารอการประปาตำแหน่งว่าจะรอเสียบเข้า เพราะพ่อมีเส้นอยู่
เพื่อนอีกคนนึงไม่ได้ทำงาน โพสตื facebook ตลอดว่า เขาไปเที่ยวนั้นนี้ ออกกำลังกายทุกเช้า เคยถามเขาแล้วว่าเรียนจบไม ไม่ลองหางานทำดู จะได้ลองใช้วิชาที่เราเรียนมา เขาบอกว่าเขาจะ ซื้อ-ขาย หุ้นเป็นอาชีพ คือเป็น โบรกเกอรื เงินดี อิสระ...
เพื่อนอีกคนทำงานเป็น บ.การบินไทย เงินเดือน สตาร์ท 12000 ไม่พอใช้ ด้วยที่ไลพสไตลืใช้เงินเกิน 10000 ต่อเดือน ทางบ้านส่งเงินให้ใช้ทุกเดือนๆละ 10000 บาท เคยถามว่าทำไมถึงไม่ออกไปหางานที่ได้เงินมากกว่านี้ เขาบอกว่าขี้เกียจ อีกอย่างบริษัทที่นี้น่าร่วมงานและงานๆสบายกว่า
แต่ก็มีอีกกลุ่มนึงคือเพื่อนและรุ่นน้อง ที่เขาชอบการทำงานที่ให้ความรุ้กับเขามากๆ ทำงานกลับดึกหรือออกตะรเวนต่างที่ไม่เป็นไร เพราะใจเขารัก เขาถามเขาว่าทำไมถึงทำที่นั้นเงินเดือนที่อื่นก็พอๆกัน เขาตอบกลับมาว่า เพราะที่บ้านเขาไม่ได้มีเหมือนคนอื่น โอกาสก็ไม่ได้มีเหมือนอย่างเขา งานก็หายากเข้าทุกวัน สุ้ทำที่ๆเหนื่อยแบะให้ความรู้ดีกว่า ทำที่ๆมันสบายแต่ไม่ได้้ใช้ความรู้
ผมฟังแล้วเออ ก็จริง
มีเพื่อนคนนึงบอกผมว่าผมทำเกินคนอายุ 23 ที่หลายๆคนจบมา ทำงานเงินเดือน 15000-20000 ถ้าเทียบตามสายอาชีพและอายุงานผม เขาจะเก็บเงินกันเดือนละ 50-70 เปอเซน เขาเสียแค่ค่ากิน ค่าโทรสัพท์ ของเขา แต่ผมนั้น มีทั้งค่าบ้าน ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ แต่นี้ก็เป็นแค่ คชจ.ที่ผมถือว่าเป็นเรื่องเล้กน้อย ผมเลือกจะออมเงินเหมือนกัน
หลายต่อหลายคนอายุเท่าผม ยังไม่มีใครเริ่มคิดจะเก็บเท่าไร ทำไมเราถึงไม่เริ่มเก็บ เริ่มวาง Plan ไว้ละ
ผมเริ่มซื้อกองทุนทุกๆเดือน โดย DCA เท่ากัน ก็ช่วงนี้มีขาดทุนบ้างก็ไม่เป็นไรเพราะเราถือยาว 5 ปี+แน่ๆ
ผมเริ่มซื้อประกันชีวิตให้กับตัวเอง เพราะห่วงกรณีผมมีอันเป็นไปจะส่งผลกระทบกับการส่งค่างวดบ้านที่ผมต้องออกกับพี่ชายของผม โดยซื้อทุนประกัน 500000 บาทไว้
ผมเริ่มฝากไม่ประจำกับธนาคาร TMB และ ซื้อสลากออมสิน ของธนาคารออมสิน เดือนละ 1000
ก็หวังงง หวัง หวัง หวัง และหวังงงง จะมีเงินล้านกับเขา ให้ได้ จะไม่รีบมีรถก็เพราะกลัวมีภาระมากไป
เห็นเขามีก็ไม่ใช่ว่าไม่อยากมี
อายุเรายังน้อย คงต้องค่อยๆเก็บไป
ขอหาประสบการณ์ที่นี้ ด้านต้นทุนสัก 2 ปี ก็จะหาโอกาสขยับ เงินเดือนบ้างแล้ว เพื่อให้ฝันเป็นจริงให้ใกล้เงินล้านโดยเร็ววัน
ยาวสักนิด ขอบคุณครับ ที่ Pantip คอยให้ผมได้ระบายออกมา
เริ่มอิจฉาคนต้นทุนชีวิตสูงกว่าจริงๆ ทำไงได้เราก็ต้องสู้ด้วยตัวเอง
ยาวสักนิดน่ะครับ
ผมพึ่งจบออกมาก ประสบการณ์แค่ 1 ปีกว่าๆ
เกรดที่จบออกมาก็โอเค ได้งานทำที่รู้สึกว่าโอเคและรู้สึกรักในอาชีพนี้และเงินเดือนที่ได้ก็พอๆกับเพื่อนๆร่วมรุ่นหลายๆคน
ทำงานด้วยมุ่งมานะมาตลอด ตั้งแต่อายุ 15 ไหนจะเด็กเสริ์ฟ ไหนจะนักศึกษาช่วยงาน เด็กกิจกรรม เด็กทุนมหาลัย นักศึกษาประธานชั้นปี และอีกหลายๆตำแหน่งที่เข้าร่วมแต่ไม่กล่าวถึง ก็ไม่ได้การันตีสักสักนิดว่าออกมา จะประสบความสำเร็จ
ได้มีโอกาสได้เจอ ได้คุยกับเพื่อนและรุ่นน้องหลายคนที่พึ่งจบออกมา หลายคนไม่ได้ทำงานต่อ เพราะจะเรียนต่อ ป.โท บ้าง อยากพักบ้าง ยังไม่อยากทำงาน ด้วยที่ฐานะทางบ้านค่อนข้างดีไม่ทำงานก็มีส่งมีใช้
เพื่อนคนนึงทำงานเป็นลุกจ้างของ บ.เครือการประปา ก็ทำงานเป็นลูกจ้าง ถามว่าทำไมไม่ไปทำงาประจำเลย ที่มันแน่นอน เขาบอกว่าเขารอการประปาตำแหน่งว่าจะรอเสียบเข้า เพราะพ่อมีเส้นอยู่
เพื่อนอีกคนนึงไม่ได้ทำงาน โพสตื facebook ตลอดว่า เขาไปเที่ยวนั้นนี้ ออกกำลังกายทุกเช้า เคยถามเขาแล้วว่าเรียนจบไม ไม่ลองหางานทำดู จะได้ลองใช้วิชาที่เราเรียนมา เขาบอกว่าเขาจะ ซื้อ-ขาย หุ้นเป็นอาชีพ คือเป็น โบรกเกอรื เงินดี อิสระ...
เพื่อนอีกคนทำงานเป็น บ.การบินไทย เงินเดือน สตาร์ท 12000 ไม่พอใช้ ด้วยที่ไลพสไตลืใช้เงินเกิน 10000 ต่อเดือน ทางบ้านส่งเงินให้ใช้ทุกเดือนๆละ 10000 บาท เคยถามว่าทำไมถึงไม่ออกไปหางานที่ได้เงินมากกว่านี้ เขาบอกว่าขี้เกียจ อีกอย่างบริษัทที่นี้น่าร่วมงานและงานๆสบายกว่า
แต่ก็มีอีกกลุ่มนึงคือเพื่อนและรุ่นน้อง ที่เขาชอบการทำงานที่ให้ความรุ้กับเขามากๆ ทำงานกลับดึกหรือออกตะรเวนต่างที่ไม่เป็นไร เพราะใจเขารัก เขาถามเขาว่าทำไมถึงทำที่นั้นเงินเดือนที่อื่นก็พอๆกัน เขาตอบกลับมาว่า เพราะที่บ้านเขาไม่ได้มีเหมือนคนอื่น โอกาสก็ไม่ได้มีเหมือนอย่างเขา งานก็หายากเข้าทุกวัน สุ้ทำที่ๆเหนื่อยแบะให้ความรู้ดีกว่า ทำที่ๆมันสบายแต่ไม่ได้้ใช้ความรู้
ผมฟังแล้วเออ ก็จริง
มีเพื่อนคนนึงบอกผมว่าผมทำเกินคนอายุ 23 ที่หลายๆคนจบมา ทำงานเงินเดือน 15000-20000 ถ้าเทียบตามสายอาชีพและอายุงานผม เขาจะเก็บเงินกันเดือนละ 50-70 เปอเซน เขาเสียแค่ค่ากิน ค่าโทรสัพท์ ของเขา แต่ผมนั้น มีทั้งค่าบ้าน ค่าน้ำ ค่าไฟ ค่าโทรศัพท์ แต่นี้ก็เป็นแค่ คชจ.ที่ผมถือว่าเป็นเรื่องเล้กน้อย ผมเลือกจะออมเงินเหมือนกัน
หลายต่อหลายคนอายุเท่าผม ยังไม่มีใครเริ่มคิดจะเก็บเท่าไร ทำไมเราถึงไม่เริ่มเก็บ เริ่มวาง Plan ไว้ละ
ผมเริ่มซื้อกองทุนทุกๆเดือน โดย DCA เท่ากัน ก็ช่วงนี้มีขาดทุนบ้างก็ไม่เป็นไรเพราะเราถือยาว 5 ปี+แน่ๆ
ผมเริ่มซื้อประกันชีวิตให้กับตัวเอง เพราะห่วงกรณีผมมีอันเป็นไปจะส่งผลกระทบกับการส่งค่างวดบ้านที่ผมต้องออกกับพี่ชายของผม โดยซื้อทุนประกัน 500000 บาทไว้
ผมเริ่มฝากไม่ประจำกับธนาคาร TMB และ ซื้อสลากออมสิน ของธนาคารออมสิน เดือนละ 1000
ก็หวังงง หวัง หวัง หวัง และหวังงงง จะมีเงินล้านกับเขา ให้ได้ จะไม่รีบมีรถก็เพราะกลัวมีภาระมากไป
เห็นเขามีก็ไม่ใช่ว่าไม่อยากมี
อายุเรายังน้อย คงต้องค่อยๆเก็บไป
ขอหาประสบการณ์ที่นี้ ด้านต้นทุนสัก 2 ปี ก็จะหาโอกาสขยับ เงินเดือนบ้างแล้ว เพื่อให้ฝันเป็นจริงให้ใกล้เงินล้านโดยเร็ววัน
ยาวสักนิด ขอบคุณครับ ที่ Pantip คอยให้ผมได้ระบายออกมา