ยกเรื่องนี้มาจากเพจให้แรงบันดาลใจเกี่ยวกับงานสายการบิน www.facebook.com/pageskycoachmam นะคะ คิดว่า น่าจะเป็นตัวอย่างให้คนเรียนภาษาอังกฤษไม่ท้อ และคนที่ทำงานแล้วตั้งใจทำงานนะคะ
ป๋อง ครูหนุ่มสอนภาษาไทยจากสาธิตม.เชียงใหม่ ไม่คิดนึกเลยว่า การมาเที่ยวดูไบซึ่งเป็นการเดินทางออกจากประเทศไทยครั้งแรกของป๋อง จะเปลี่ยนชีวิตป๋องไปมากขนาดนี้ ปี2007ป๋องมาเยี่ยมเพื่อนที่ดูไบด้วยวีซ่านักท่องเที่ยว ตอนนั้นป๋องแทบพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลยเพราะแทบจะไม่เคยฝึกพูดกับฝรั่งที่ไหนและไม่เคยรู้เลยว่าดูไบหน้าตาเป็นอย่างไร แต่เมื่อมาถึงที่ดูไบแล้ว ป๋องกลับมีความรู้สึกว่าป๋องอยากพูดภาษาอังกฤษได้เก่งๆเหมือนคนอื่นบ้าง อยากพัฒนาทักษะการใช้ชีวิตในต่างแดน ป๋องเห็นเพื่อนรุ่นพี่ที่มาอยู่ดูไบ สามารถสร้างบ้านหลังโตที่เชียงใหม่ได้ ป๋องก็อยากจะสร้างบ้านอย่างนั้นให้พ่อกับแม่บ้าง ป๋องจึงตัดสินใจในครั้งนั้นว่า ป๋องจะไม่ยังไม่กลับเมืองไทย แต่จะอยู่หางานที่ดูไบ แต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิดเพราะป๋องไม่อยากโดนตราหน้าว่าเป็นโรบินฮู้ดที่หนีวีซ่า ป๋องเลยบินไปที่เกาะ Kish เพื่อให้ได้ Visa Exchange แล้วป๋องจึงเริ่มสมัครงาน จากงานเด็กเสริฟ์ที่ร้านอาหารไทย Lemonglass เพื่อฝึกภาษาและให้ได้วีซ่าทำงานเพื่ออยู่ต่อก่อน ป๋องเจียดเงินค่าเสริฟที่ไม่ได้มากมายอะไรไปซื้อหนังสือแกรมมาร์มาอ่าน และฝึกพูดคุยกับลูกค้าและเพื่อนร่วมงานที่ร้านอาหาร ป๋องพยายามใช้ภาษาอังกฤษตลอดเมื่อมีโอกาสจนสามารถที่จะพูดได้คล่อง จึงเริ่มสมัครงานการบินกับ Dnata ซึ่งก็คือหน่วยงานภาคพื้นดินที่ใหญ่ที่สุดของสายการบินเอมิเรตส์ และในที่สุดป๋องก็ผ่านด่านสัมภาษณ์ทุกอย่างจนได้เป็น พนักงานภาคพื้นดินชายไทยคนแรกของสนามบินนานาชาติดูไบ
ป๋องทำงานทุกวันด้วยความรักและเอาใจใส่ในเนื้องาน เวลาที่ผู้โดยสารมาเช็คอินแล้วมีปัญหา ป๋องจะช่วยอย่างสุดความสามารถจนกว่าผู้โดยสารจะขึ้นเครื่องได้อย่างปลอดภัยป๋องถึงจะวางใจกลับบ้านนอน ไม่แปลกที่รางวัลต่างๆจะเริ่มทยอยเข้ามา เริ่มจากเบาๆ “ Staff of the Night” “ The Service Champion of the Day” “Best Performer of the Flight”. “Service Champion of the Shift” ไปจนถึง Najm Awards ที่ไม่ได้แจกกันง่ายๆ แอร์สจ็วตส่วนมากที่บริษัทก็ยังไม่เคยได้รับกัน แต่ป๋องกวาดมาแล้วถึง 7Najm awards ณ ตอนนี้ที่ป๋องเลื่อนขั้นมาเป็น Dedicated Premium Staff ของสายการบิน คาเธย์แปซิฟิกที่สนามบินดูไบ ป๋องก็ได้รับรางวัล “Cathay Pacific Star Performer”อีก หัวหน้างานป๋องถึงกับออกปากว่า คนไทยคนอื่นๆทำงานดีเหมือนเธอไหม เราอยากรับคนไทยมากขึ้น
โค้ชเคยถามป๋องว่าทำงานอย่างไร ถึงได้รางวัลเยอะขนาดนี้ เพราะขนาดเพื่อนๆโค้ชที่บินกันมาจะ 10ปีแล้ว ส่วนมากยังไม่เคยได้สักรางวัลเดียว 555 ป๋องบอกว่า “ป๋องพยายามคิดดีคิดบวกครับ มันทำให้ป๋องมีความสุขกับชีวิต มีความสุขกับงานครับ”
หวังว่าเรื่องราวของป๋อง สต๊าฟไทยที่ขยันพัฒนาตัวเองและทำงานเพื่อสร้างชื่อเสียงให้คนไทยจะเป็นแรงบันดาลใจที่ดีให้คนอ่านนะคะ
สต๊าฟชายไทยคนแรกที่สนามบินดูไบกวาดรางวัลมากมายหลายสถาบัน
ป๋อง ครูหนุ่มสอนภาษาไทยจากสาธิตม.เชียงใหม่ ไม่คิดนึกเลยว่า การมาเที่ยวดูไบซึ่งเป็นการเดินทางออกจากประเทศไทยครั้งแรกของป๋อง จะเปลี่ยนชีวิตป๋องไปมากขนาดนี้ ปี2007ป๋องมาเยี่ยมเพื่อนที่ดูไบด้วยวีซ่านักท่องเที่ยว ตอนนั้นป๋องแทบพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลยเพราะแทบจะไม่เคยฝึกพูดกับฝรั่งที่ไหนและไม่เคยรู้เลยว่าดูไบหน้าตาเป็นอย่างไร แต่เมื่อมาถึงที่ดูไบแล้ว ป๋องกลับมีความรู้สึกว่าป๋องอยากพูดภาษาอังกฤษได้เก่งๆเหมือนคนอื่นบ้าง อยากพัฒนาทักษะการใช้ชีวิตในต่างแดน ป๋องเห็นเพื่อนรุ่นพี่ที่มาอยู่ดูไบ สามารถสร้างบ้านหลังโตที่เชียงใหม่ได้ ป๋องก็อยากจะสร้างบ้านอย่างนั้นให้พ่อกับแม่บ้าง ป๋องจึงตัดสินใจในครั้งนั้นว่า ป๋องจะไม่ยังไม่กลับเมืองไทย แต่จะอยู่หางานที่ดูไบ แต่มันไม่ง่ายอย่างที่คิดเพราะป๋องไม่อยากโดนตราหน้าว่าเป็นโรบินฮู้ดที่หนีวีซ่า ป๋องเลยบินไปที่เกาะ Kish เพื่อให้ได้ Visa Exchange แล้วป๋องจึงเริ่มสมัครงาน จากงานเด็กเสริฟ์ที่ร้านอาหารไทย Lemonglass เพื่อฝึกภาษาและให้ได้วีซ่าทำงานเพื่ออยู่ต่อก่อน ป๋องเจียดเงินค่าเสริฟที่ไม่ได้มากมายอะไรไปซื้อหนังสือแกรมมาร์มาอ่าน และฝึกพูดคุยกับลูกค้าและเพื่อนร่วมงานที่ร้านอาหาร ป๋องพยายามใช้ภาษาอังกฤษตลอดเมื่อมีโอกาสจนสามารถที่จะพูดได้คล่อง จึงเริ่มสมัครงานการบินกับ Dnata ซึ่งก็คือหน่วยงานภาคพื้นดินที่ใหญ่ที่สุดของสายการบินเอมิเรตส์ และในที่สุดป๋องก็ผ่านด่านสัมภาษณ์ทุกอย่างจนได้เป็น พนักงานภาคพื้นดินชายไทยคนแรกของสนามบินนานาชาติดูไบ
ป๋องทำงานทุกวันด้วยความรักและเอาใจใส่ในเนื้องาน เวลาที่ผู้โดยสารมาเช็คอินแล้วมีปัญหา ป๋องจะช่วยอย่างสุดความสามารถจนกว่าผู้โดยสารจะขึ้นเครื่องได้อย่างปลอดภัยป๋องถึงจะวางใจกลับบ้านนอน ไม่แปลกที่รางวัลต่างๆจะเริ่มทยอยเข้ามา เริ่มจากเบาๆ “ Staff of the Night” “ The Service Champion of the Day” “Best Performer of the Flight”. “Service Champion of the Shift” ไปจนถึง Najm Awards ที่ไม่ได้แจกกันง่ายๆ แอร์สจ็วตส่วนมากที่บริษัทก็ยังไม่เคยได้รับกัน แต่ป๋องกวาดมาแล้วถึง 7Najm awards ณ ตอนนี้ที่ป๋องเลื่อนขั้นมาเป็น Dedicated Premium Staff ของสายการบิน คาเธย์แปซิฟิกที่สนามบินดูไบ ป๋องก็ได้รับรางวัล “Cathay Pacific Star Performer”อีก หัวหน้างานป๋องถึงกับออกปากว่า คนไทยคนอื่นๆทำงานดีเหมือนเธอไหม เราอยากรับคนไทยมากขึ้น
โค้ชเคยถามป๋องว่าทำงานอย่างไร ถึงได้รางวัลเยอะขนาดนี้ เพราะขนาดเพื่อนๆโค้ชที่บินกันมาจะ 10ปีแล้ว ส่วนมากยังไม่เคยได้สักรางวัลเดียว 555 ป๋องบอกว่า “ป๋องพยายามคิดดีคิดบวกครับ มันทำให้ป๋องมีความสุขกับชีวิต มีความสุขกับงานครับ”
หวังว่าเรื่องราวของป๋อง สต๊าฟไทยที่ขยันพัฒนาตัวเองและทำงานเพื่อสร้างชื่อเสียงให้คนไทยจะเป็นแรงบันดาลใจที่ดีให้คนอ่านนะคะ